Марка 5 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І яны прыбылі на другі бок мора, у краіну герасінаў10.
І прыбылі яны на другі бок мора ў краіну герасінян.
І калі Ён выйшаў з лодкі, адразу Яго сустрэў, выйшаўшы з магільняў, чалавек, апантаны нячыстым духам,
І калі Ён выйшаў з чоўна, адразу Яго перастрэў з могілак чалавек з нячыстым духам,
што меў прыстанішча ў магільнях, і нават ланцугамі ніхто ўжо не мог звязаць яго,
што меў прыстанішча ў магілах, і ніхто яшчэ не мог яго звязань ланцугамі,
бо шмат разоў яго звязвалі кайданамі і ланцугамі, ды ён разрываў ланцугі і раструшчваў кайданы, і ніхто не мог яго ўтаймаваць;
бо шмат разоў яго звязвалі кайданамі і ланцугамі, ды ён разрываў ланцугі і раструшчваў кайдланы, і ніхто не мог яго ўтаймаваць;
і заўсёды, уночы і ўдзень, ён у магільнях і ў гарах крычаў і біўся аб каменне.
І ўвесь час, уночы і ўдзень, ён быў між магіл і ў гарах, крычучы і б’ючыся аб каменне.
І, убачыўшы Ісуса здалёку, ён пабег і ўпаў ніцма перад Ім,
І, убачыўшы Ісуса здалёку, прыбег ён і пакланіўся Яму.
і, закрычаўшы гучным голасам, кажа: Што Табе да мяне, Ісусе, Сыне Усявышняга Бога? Богам Цябе заклінаю, не муч мяне!
І, закрычаўшы моцным голасам, кажа: «Што Табе да мяне, Ісусе, Сыне Бога Найвышэйшага? Богам Цябе заклінаю, не муч Ты мяне!»
Бо Ён казаў яму: Выйдзі, нячысты дух, з гэтага чалавека!
Бо Ён казаў яму: «Выйдзі дух нячысты, з гэтага чалавека!»
І спытаўся ў яго: Як тваё імя? — І той кажа Яму: Легіён мне імя, бо шмат нас.
І пытаўся ў яго: «Як тваё імя?» І той кажа Яму: «Легіён мне імя, бо шмат нас».
І вельмі прасіў Яго, каб не высылаў іх з тае зямлі.
І вельмі прасіў Яго, каб не высылаў іх з гэтай зямлі.
А быў там пад гарою вялікі гурт свіней на пашы;
А быў там пад гарою вялікі гурт свіней на пашы;
і папрасілі Яго [ўсе дэманы], кажучы: Пашлі нас у свіней, каб мы ўвайшлі ў іх.
І папрасілі Яго, кажучы: «Пашлі нас у свіней, каб нам увайсці ў іх».
І Ён дазволіў ім. І выйшаўшы, нячыстыя духі ўвайшлі ў свіней, і гурт рынуўся са стромы ў мора — тысяч з дзве — і патапіліся яны ў моры.
І дазволіў Ён ім. І выйшаўшы, нячыстыя духі ўвайшлі ў свіней, і гурт рынуўся са стромы ў мора — тысяч з дзве — і патапіліся яны ў моры.
А іх пастухі ўцяклі і расказалі ў горадзе і ў вёсках; і людзі прыйшлі паглядзець, што здарылася.
А іх пастухі паўцякалі і расказалі ў горадзе і ў вёсках; і тыя прыйшлі паглядзець, што здарылася.
І прыходзяць да Ісуса і бачаць, што апантаны дэманамі сядзіць [і] апрануты і ў здаровым розуме, — той, у якім быў легіён, — і спалохаліся.
І прыходзяць да Ісуса і бачаць, што апантаны дэманамі сядзіць апрануты і ў здаровым розуме, той, які меў у сабе «легіён», — і спалохаліся.
І відавочцы расказалі ім, як было з апантаным дэманамі, і пра свіней.
І відавочцы расказалі ім, як было з апантаным дэманамі, і пра свіней.
І яны пачалі прасіць Яго, каб Ён адышоў з іх ваколіц.
І пачалі яны прасіць Яго адысці з іх межаў.
І калі Ён уваходзіў у лодку, той, што быў апантаны, прасіў Яго, каб быць з Ім.
І калі Ён ступіў у човен, прасіў у Яго той, што быў апантаны, каб быць з Ім.
Ды Ён не дазволіў яму, а кажа яму: Ідзі ў свой дом, да сваіх, і раскажы ім, як шмат зрабіў для цябе Госпад і як злітаваўся над табою.
Ды Ён не дазволіў яму, але кажа яму: «Ідзі ў свой дом, да сваіх, і раскажы ім, што зрабіў табе Госпад і як злітаваўся над табою».
І той пайшоў і пачаў абвяшчаць у Дзесяцігораддзі, як шмат зрабіў для яго Ісус, і ўсе здзіўляліся.
І той адышоў і пачаў абвяшчаць у Дзесяцігароддзі, што зрабіў яму Ісус, ўсе здзіўляліся.
І калі Ісус пераправіўся [ў лодцы] зноў на другі бок, да Яго сабраўся вялікі натоўп, а быў Ён ля мора.
І калі пераправіўся Ісус [у чоўне] зноў на другі бок, сабраўся вялікі натоўп да Яго, а быў Ён ля мора.
І прыходзіць адзін з начальнікаў сінагогі імем Іяір, і, убачыўшы Яго, падае да Яго ног
І прыходзіць адзін са старшынь сінагогі на імя Іаір, і, убачыўшы Яго, прыпадае да Яго ног
і вельмі просіць Яго, кажучы: Мая дачушка пры смерці; прыйдзі, ускладзі рукі на яе, каб яна была ўратавана і выжыла.
і вельмі просіць Яго, кажучы: «Мая дачушка канае; прыйдзі ускладзі рукі на яе, каб яна ўратавалася і жыла».
І Ён пайшоў з ім, і ўслед за Ім ішоў вялікі натоўп і напіраў на Яго.
І Ён пайшоў з ім, і ўслед за Ім ішоў вялікі натоўп і напіраў на Яго.
І была там жанчына, якая пакутавала на крывацёк дванаццаць гадоў,
І жанчына, што мучылася ад крывацёку дванаццаць гадоў
якая шмат нацярпелася ад многіх дактароў і спусціла на іх усё, што яна мела, і нічым не ўспамаглася, а яшчэ больш заняпала,
і многа выцерпела ад многіх дактароў, і спусціла на іх ўсе, і нічым не ўспамаглася, але больш у іх рукі трапляючы,
пачуўшы пра Ісуса, падышла ў натоўпе ззаду і дакранулася да Яго вопраткі;
Пачуўшы пра Ісуса, падышла ў натоўпе ззаду і дакранулася да Яго вопраткі;
бо яна казала: Калі дакрануся хоць бы да Яго вопраткі, буду ўратавана.
Бо яна казала: «Калі дакрануся хоць бы да Яго вопраткі, папраўлюся».
І адразу высах выток яе крыві, і яна целам адчула, што вылечана ад хваробы.
І адразу высахла крыніца яе крыві, і яна целам адчула, што вылечана ад ліха.
І адразу Ісус, адчуўшы ў Самім Сабе, што з Яго выйшла сіла, павярнуўся ў натоўпе і спытаўся: Хто дакрануўся да Маёй вопраткі?
І адразу Ісус, адчуўшы ў Самім Сабе, што з Яго выйшла сіла, павярнуўся ў натоўпе, кажучы: «Хто дакрануўся да Мае вопраткі?» —
І Яго вучні казалі Яму: Ты бачыш, што натоўп цісне на Цябе, і пытаешся: «Хто дакрануўся да Мяне?»
І казалі Яму вучні Яго: «Ты бачыш, што натоўп напірае на Цябе, а кажаш: Хто дакрануўся да Мяне?»
А Ён аглядваўся, каб убачыць тую, што гэта зрабіла.
А Ён глядзеў наўкола, каб убачыць тую, што гэта зрабіла.
Жанчына ж, з бояззю і трымценнем, ведаючы, што адбылося з ёю, падышла і ўпала перад Ім і сказала Яму ўсю праўду.
Жанчына ж, з бояззю і трымценнем, ведаючы, што адбылося з ёю, падышла і ўпала ніцма перад Ім і сказала Яму ўсю праўду.
Ён жа сказаў ёй: Дачка, твая вера ўратавала цябе; ідзі ў міры і будзь здаровая ад сваёй хваробы.
Ён жа сказаў ей: «Дачка, твая вера ўратавала цябе; ідзі ў спакоі і будзь здаровая ад свайго ліха».
Калі яшчэ Ён казаў, прыходзяць ад начальніка сінагогі і кажуць: Твая дачка памерла; што ты яшчэ турбуеш Настаўніка?
Калі яшчэ Ён казаў, прыходзяць ад старшыні сінагогі і кажуць: «Твая дачка памерла; што ты яшчэ турбуеш Настаўніка?»
Ісус жа, прачуўшы сказанае слова, кажа начальніку сінагогі: Не бойся, только веруй.
Ісус жа, пусціўшы мімавуш сказанае слова, кажа старшыні сінагогі: «Не бойся, толькі веруй».
І не дазволіў нікому пайсці за Сабою, акрамя Пятра, Іякава і Іаана, Іякавага брата.
І не дазволіў нікому пайсці за Сабою разам, акрамя Пятра, Якава і Іаана, Якавага брата.
І яны прыходзяць у дом начальніка сінагогі, і Ён бачыць перапалох: людзей, што плачуць і моцна галосяць,
І прыходзяць у дом старшыні сінагогі, і бачыць Ён сумятню: плачуць і моцна галосяць.
і Ён, увайшоўшы, кажа ім: Што мітусіцеся і плачаце? Дзіця не памерла, а спіць.
І Ён, увайшоўшы, кажа ім: «Што мітусіцеся і плачаце? Дзяўчо не памерла, але спіць».
І яны насміхаліся з Яго. Ён жа, выправадзіўшы ўсіх, забірае бацьку дзяўчынкі і маці і тых, што былі з Ім, і ўваходзіць туды, дзе была11 дзяўчынка.
І яны насміхаліся з Яго, Ён жа, выправадзіўшы ўсіх, бярэ з Сабою бацьку дзяўчаці і маці і тых, што былі з Ім, і ўваходзіць туды, дзе было дзяўчо.
І, узяўшы дзяўчынку за руку, Ён кажа ёй: Таліфа кум, што ў перакладзе значыць: «Дзяўчынка, табе кажу, уставай!»
І, узяўшы дзяўчо за руку, кажа ёй: «Таліфа кум», што перакладаецца: «Дзяўчатка, кажу табе, устань!»
І адразу дзяўчынка ўстала і хадзіла: бо было ёй дванаццаць гадоў. І яны [адразу] ўразіліся ўражаннем вялікім.
І адразу дзяўчатка паднялося і хадзіла: бо было ёй гадоў дванаццаць. І яны ўразіліся адразу ўражаннем вялікім.
І Ён сурова загадаў ім, каб ніхто не ўведаў пра гэта, і сказаў, каб ёй далі есці.
І Ён цвёрда наказаў ім, каб ніхто не ўведаў пра гэта, і сказаў, каб ёй далі есці.
