Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Ісус прамовіў да натоўпаў і Сваіх вучняў,

 

кажучы: на Маісеевым пасадзе селі кніжнікі і фарысеі.

 

Дык усё, што яны скажуць вам [рабіць], рабіце і захоўвайце, але паводле ўчынкаў іх не рабіце; бо яны гавораць, ды не робяць.

 

Звязваюць жа яны цяжары важкія [і нязручныя] і ўскладаюць на плечы людзей, а самі і пальцам не хочуць іх зрушыць.

 

І ўсе свае ўчынкі робяць дзеля таго, каб іх бачылі людзі; бо свае філактэрыі69 пашыраюць і павялічваюць кутасы [на сваім адзенні]

 

і любяць першыя месцы на банкетах і пярэднія лавы ў сінагогах,

 

і каб іх віталі на рыначных плошчах, і каб людзі называлі іх «равві»70.

 

А вы не называйцеся «равві», бо адзін у вас Настаўнік, [Хрыстос], вы ж усе — браты.

 

І сваім бацькам71 не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Бацька Нябесны72.

 

І няхай не называюць вас настаўнікамі, бо Настаўнік у вас адзін — Хрыстос.

 

І большы з вас няхай будзе вашым слугою.

 

Хто ж ўзвысіць сябе, будзе прыніжаны; а хто прынізіць сябе, будзе ўзвышаны.

 

Бяда ж вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што зачыняеце Царства Нябёсаў перад людзьмі: бо вы самі не ўваходзіце, і тых, што ўваходзяць, не пускаеце ўвайсці.

 

[Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што паядаеце ўдовіны дамы і напаказ доўга моліцеся; за тое прымеце большы прысуду]73.

 

Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што абыходзіце мора і сушу, каб прыдбаць аднаго празеліта74, і калі гэта здарыцца, вы робіце яго сынам геены, двойчы горшым за вас.

 

Бяда вам, павадыры сляпыя, што кажаце: «Калі хто паклянецца храмам, то нічога; хто ж паклянецца золатам храма, той вінаваты».

 

Неразумныя і сляпыя, бо што большае: ці золата, ці храм, які асвячае золата?

 

І: «Калі хто паклянецца ахвярнікам, то нічога; а хто паклянецца дарам, што на ім, то вінаваты».

 

[Неразумныя і] сляпыя, бо што большае: дар ці ахвярнік, які асвячае дар?

 

Дык хто клянецца ахвярнікам, клянецца ім і ўсім, што на ім;

 

і хто клянецца храмам, клянецца ім і Тым, Хто ў ім жыве;

 

і хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

 

Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што вы даяце дзесяціну з мяты, анісу і кмену, але ўпусцілі больш важкае ў законе: суд, міласэрнасць і веру75; трэба было гэта рабіць і таго не ўпускаць.

 

Сляпыя павадыры, што адцэджваеце камара, а вярблюда праглынаеце!

 

Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што вы ачышчаеце чашы і місы звонку, а ўсярэдзіне яны поўныя грабежніцтва і неўстрымання76.

 

Сляпы фарысей, ачысьці спярша ўсярэдзіне чашы [і місы], каб яны зрабіліся і звонку чыстыя.

 

Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што вы прыпадабняецеся да пабеленых77 магільняў, якія звонку здаюцца прыгожымі, а ўсярэдзіне поўняцца касцямі мёртвых і ўсялякім брудам.

 

Так і вы з выгляду здаяцеся людзям праведнікамі, а ўсярэдзіне поўныя крывадушнасці і беззаконня.

 

Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што вы будуеце магільні прарокам і ўпрыгожваеце помнікі праведнікам,

 

і кажаце: «Калі б мы былі ў дні нашых бацькоў, мы не былі б іх саўдзельнікамі ў крыві прарокаў».

 

Так што вы самі сведчыце супроць сябе, што вы сыны тых, якія забілі прарокаў.

 

І вы дапаўняйце меру вашых бацькоў.

 

Змеі, гадзючыя выпладкі! Як вы ўцечаце ад асуджэння ў геену?

 

Таму, вось, Я пасылаю да вас прарокаў, мудрацоў і кніжнікаў; [і] некаторых з іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, некаторых будзеце бічаваць у вашых сінагогах і гнаць з горада ў горад;

 

каб прыйшла на вас уся праведная кроў, пралітая на зямлі — ад крыві праведнага Авеля да крыві Захарыі, сына Варахіевага, якога вы забілі між храмам і ахвярнікам.

 

Сапраўды кажу вам, усё гэта прыйдзе на гэтае пакаленне.

 

Іерусаліме, Іерусаліме, які забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе, — колькі разоў Я хацеў сабраць тваіх дзяцей, як птушка збірае пад крылы сваіх птушанят, ды вы не захацелі!

 

Вось, пакідаецца вам ваш дом пустым.

 

Бо кажу вам: З гэтага часу ні ў якім разе не ўбачыце Мяне, пакуль не скажаце: «Дабраславёны Той, Хто прыходзіць у імя Гасподняе!»