Лукаша 24 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Міхася Міцкевіча
А ў першы дзень тыдня, вельмі рана, несучы́ падрыхтава́ныя духмя́насці, яны прыйшлí да магілы, і іншыя з імі;
У першы-ж дзень тыдня, вельмі рана, нясучы прыгатаваныя духмянасьці, яны прыйшлі да гробу, і з імі і некаторыя іншыя.
але знайшлі, што ка́мень адва́лены ад магілы,
І ўбачылі камень адвалены ад гробу.
і, увайшо́ўшы, не знайшлі це́ла Госпада Іісуса.
А увайшоўшы, не знайшлі Цела Госпада Ісуса.
І ста́лася: калі яны былí ў недаўме́нні ад гэтага, вось з’явіліся перад імі два мужы́ ў бліску́чым адзе́нні.
Калі-ж яны ў падзіўленьні ня цямілі, што сталася, вось два мужы ў зіхатлівым адзеньні сталі прад імі.
Калі ж яны спалохаліся і схілíлі тва́ры да зямлі, тыя сказалі ім: што́ вы шука́еце жывога сярод мёртвых?
І калі яны ў страху нахілілі абліччы свае да зямлі, прамовілі ім: — што вы шукаеце жывога між памершымі?
Яго няма тут, Ён уваскрэс; успо́мніце, як Ён гаварыў вам, калі быў яшчэ ў Галіле́і,
Яго няма тут, Ён уваскрос; успомніце, як Ён гаварыў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі, —
ка́жучы, што Сын Чалавечы ма́е быць адда́дзены ў ру́кі людзей грэшных, і быць распя́ты, і на трэці дзень ўваскрэ́снуць.
Кажучы, што Сыну Чалавечаму прызначана выданым быць у рукі людзей грэшных, і быць укрыжаванаму і на трэйці дзень уваскроснуць.
І ўспомнілі яны словы Яго,
І успомнілі яны словы Ягоныя.
і, вярну́ўшыся ад магілы, паве́дамілі ўсё гэта адзіна́ццаці і ўсім іншым.
Тады, вярнуўшыся ад гробу, апавесьцілі ўсё гэта адзінаццацём і ўсім іншым.
Былí ж гэта Магдалíна Марыя, і Іаанна, і Марыя, маці Іакава, і іншыя з імі, якія сказалі пра гэта Апосталам.
Былі-ж эта — Марыя Магдалена і Йанна, і Марыя Якубава, а з імі іншыя, якія гаварылі апосталам пра ўсё тое.
І здалíся ім пусты́мі сло́вы гэтыя, і не паве́рылі ім.
Але тым паказаліся словы іхныя трызьненьнем, і не паверылі ім.
Але Пётр, устаўшы, пабег да магілы і, нахілíўшыся, убачыў, што толькі пало́тны ляжаць; і пайшоў назад, здзіўля́ючыся ў сабе таму, што адбыло́ся.
Пётра-ж, устаўшы, пабег да гробу, і нахіліўшыся, убачыў толькі ляжачыя пялёны, і пайшоў назад, дзівуючыся з таго, што сталася.
І вось двое з іх у той жа дзень ішлі ў пасе́лішча, якое знахо́дзілася ста́дыях у шасцíдзесяці ад Іерусаліма і называ́лася Эмау́с;
У той-жа дзень двое з іх ішлі ў паселішча Эммаус, адлегкае ад Ерусаліму на шэсьцьдзясят стадыяў.
і яны размаўля́лі між сабою пра ўсё тое, што адбылося.
І размаўлялі між сабою пра падзеі, якія адбыліся.
І ста́лася: калі яны размаўлялі і разважа́лі, Сам Іісус, наблíзіўшыся, пайшоў з імі,
І сталася, калі яны разважалі, распытваючы адзін аднаго, Сам Ісус, зблізіўшыся, пайшоў з імі.
але вочы іх былí стры́маны, так што яны не пазналі Яго.
Але вочы іхныя былі заслоненыя, каб не маглі пазнаць Яго.
Ён жа сказаў ім: пра што гэта вы, ідучы́, разважа́еце між сабою і чаму такія засму́чаныя?
І Ён сказаў ім: — пра што гэта вы ідучы разважалі між сабою, і чаму засмучоныя?
У адказ адзін, імя́ якога Клео́па, сказаў Яму: Ты адзíны з падаро́жных у Іерусаліме не ведаеш пра тое, што адбыло́ся ў ім у гэтыя дні?
І адзін з іх, на імя Кляопа, у адказ Яму сказаў: — няўжо ты, адзін з прыбылых у Ерусалім, ня ведаеш, што ў ім сталася ў гэтыя дні?
І сказаў ім: пра што́ Яны ж сказалі Яму: пра тое, што адбыло́ся з Іісусам Назаранíнам, Які быў прарок, моцны ў справе і слове перад Богам і ўсім народам,
І кажа ім: — а што? — і яны расказалі Яму, што сталася з Ісусам Назаранінам, вялікім прарокам, магутным у чыне і слове прад Богам і прад усімі людзьмі.
і як вы́далі Яго першасвятары́ і начальнікі нашы для асуджэ́ння на смерць і распя́лі Яго;
Як прадалі Яго архісьвятары і начальнікі нашыя асуджэньню на сьмерць, і ўкрыжавалі Яго.
а мы спадзява́ліся, што Ён Той, Хто павíнен вы́бавіць Ізра́іля, але пры ўсім гэтым, сёння трэці дзень, як гэта ста́лася;
Мы-ж спадзяваліся, што Ён Той, Хто павінен выбавіць Ізраіля; а па-за гэтым, вось ужо трэйці дзень, як тое сталася.
але і некаторыя жанчыны з нашых ура́зілі нас: пабыва́ўшы ра́на каля магілы
А прытым некаторыя жанчыны нашыя ўстрывожылі нас; яны былі ля гробу на сьвітаньні.
і не знайшо́ўшы це́ла Яго, яны прыйшлі і казалі, што бачылі і яўле́нне Ангелаў, якія кажуць, што Ён жывы́;
І не знайшлі Цела Ягонага; а прыйшоўшы гаварылі, што бачылі яву Ангелаў, якія сказалі, што Ён жывы.
і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і знайшлі ўсё так, як і жанчыны сказалі, але Яго не бачылі.
Хадзілі-ж некаторыя нашыя да гробу і знайшлі так, як і жанчыны гаварылі; але Яго ня бачылі.
І Ён сказаў ім: о, неразва́жлівыя і мару́длівыя сэ́рцам, каб верыць усяму, што гаварылі прарокі!
Тады Ён сказаў ім: — о, бязмысныя і тупыя сэрцам, каб паверыць усяму таму, што гаварылі прарокі!
ці не так нале́жала адпаку́таваць Хрысту і ўвайсці ў славу Сваю?
Ці-ж ня гэтак належала адцярпець Хрысту і ўвайсьці у Славу Сваю?
І, пачаўшы ад Маісея і ад прарокаў, тлума́чыў ім ва ўсім Пісанні тое, што ска́зана пра Яго.
І пачаўшы ад Майсея, і з усіх прарокаў выясьняў ім усё сказанае ў Пісаньні.
І наблíзіліся яны да пасе́лішча, у якое ішлі; і Ён рабіў вы́гляд, што пойдзе дале́й;
Калі-ж яны зблізіліся да таго паселішча, у якое ішлі, Ён намерваўся йсьці далей.
а яны затры́млівалі Яго, ка́жучы: заста́нься з намі, бо вечарэ́е і дзень на зыхо́дзе. І Ён увайшоў, каб застацца з імі.
Але яны ўстрымлівалі Яго, кажучы: — застанься з намі, бо ўжо вечарэе, дзень на зыходзе; і Ён увайшоў з імі супачыць.
І ста́лася: калі Ён узляжа́ў з імі, то, узяўшы хлеб, благаславíў і, пераламíўшы, даваў ім.
І сталася, калі быў за сталом з імі, узяў хлеб, дабрасловіў, пераламаў і даў ім.
І адкры́ліся ў іх вочы, і яны пазна́лі Яго, ды Ён стаў няба́чны для іх.
Тады адкрыліся вочы іхныя, і пазналі Яго, але Ён стаўся нявідомы для іх.
І сказалі яны адзін аднаму: хіба́ не гарэ́ла наша сэрца ў нас, калі гаварыў Ён з намі па дарозе і калі тлума́чыў нам Пісанне?
Яны-ж пачалі гаварыць адзін аднаму: — ці-ж не гарэла ў нас сэрца нашае, калі Ён гаварыў з намі ў дарозе, і калі выясьняў Пісаньне.
І, уста́ўшы ў той жа час, яны вярну́ліся ў Іерусалім і знайшлí сабра́ных разам адзіна́ццаць і тых, што былí з імі,
І, устаўшы, у тую-ж часіну, вярнуліся ў Ерусалім, і знайшлі сабраных разам адзінццацёх ды іншых, каторыя былі з імі.
якія гаварылі, што Гасподзь сапраўды́ ўваскрэ́с і явíўся Сíману.
І расказвалі, што Госпад запраўды ўстаў і зьявіўся Сыману.
А яны расказвалі, што́ было́ ў дарозе і як яны пазна́лі Яго пры пераламле́нні хле́ба.
Тады і яны расказалі, што здарылася ім у дарозе, і як пазналі Яго пры паламаньні хлеба.
Калі ж яны гаварылі пра гэта, Сам Іісус стаў пасяро́д іх і сказаў: мір вам.
Калі-ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стануў сярод іх і сказаў ім: — Мір вам!
Яны ж, суме́ўшыся і спало́хаўшыся, думалі, што бачаць духа;
Яны, сумеўшыся, у страху думалі, што бачаць духа.
а Ён сказаў ім: чаго вы збянтэ́жаныя і чаму сумне́нні ўвахо́дзяць у сэ́рцы вашы?
І сказаў ім: — чаго сумляваецеся? і чаму такія помыслы ўвайходзяць у сэрцы вашыя?
паглядзíце на рукі Мае́ і на ногі Мае́: гэта Я Сам; дакранíцеся да Мяне і паглядзíце: дух не ма́е пло́ці і касце́й, што, як бачыце, Я ма́ю.
Глядзеце на рукі і ногі Мае — гэта Я Сам; дакранайцеся да Мяне і разгледзьце: дух-жа цела і касьцей ня мае, а Я, бачыце, маю.
І, сказаўшы гэта, паказаў ім ру́кі і ногі.
І сказаўшы гэта, паказаў ім пукі і ногі.
Калі ж яны яшчэ не верылі ад радасці і здзіўля́ліся, Ён сказаў ім: ці ёсць у вас тут якая ежа?
Калі-ж з радасьці яшчэ ня верылі і дзівіліся, сказаў ім: — ці маеце тут чаго-небудзь да яды?
Яны ж падалí Яму кавалак пе́чанай рыбы і мёду ў сотах.
Яны падалі Яму частку печанае рыбы і сотавага мёду.
І, узяўшы, Ён перад імі з’еў
І ўзяўшы, еў перад імі.
і сказаў ім: вось словы, якія Я гаварыў вам, калі яшчэ быў з вамі, што павінна здзе́йсніцца ўсё, напíсанае ў законе Маісеевым і ў прарокаў, і ў псалма́х пра Мяне.
І сказаў ім: — вось тое, пра што Я гаварыў вам, як быў яшчэ з вамі: што павінна споўніцца ўсё напісанае пра Мяне ў законе Майсеевым, і ў прарокаў і ў псальмах.
Тады Ён адкрыў ім розум для разуме́ння Пісанняў
Тады адкрыў ім розум дзеля ўразуменьня Пісаньня.
і сказаў ім: так напíсана і так нале́жала адпаку́таваць Хрысту і ўваскрэ́снуць з мёртвых на трэці дзень,
І сказаў ім: — гэтак напісана і гэтак належала адцярпець Хрысту і ўваскроснуць з мертвых на трэйці дзень.
і каб было прапаве́дана ў імя́ Яго пакая́нне і адпушчэ́нне грахоў ва ўсіх народах, пачына́ючы з Іерусаліма;
Пакаяньне-ж і адпушчэньне грахоў мае быць абвешчана ў Імя Яго ўсім народам, пачаўшы з Ерусаліму.
вы ж све́дкі гэтага;
Вы-ж самі сьветкі гэтаму.
і вось Я пашлю́ абяца́нае Айцом Маім на вас; а вы застава́йцеся ў горадзе Іерусаліме, пакуль не апра́нецеся сілаю з вышынí.
Вось Я пашлю абяцаньне Айца Майго на вас; вы-ж аставайцеся у месьце Ерусаліме, дакуль ня будзеце ахіненыя сілаю з узвыш.
І Ён вы́веў іх да Віфа́ніі і, узня́ўшы ру́кі Свае, благаславíў іх.
І вывеў іх з места да Віфаніі, і ўзьняўшы рукі Свае, дабрасловіў іх.
І ста́лася: калі Ён благаслаўля́ў іх, то пачаў аддаля́цца ад іх і ўзно́сіцца на неба.
І сталася, як дабрасловіў іх, стаў аддаляцца ад іх і ўзносіцца на неба.
І яны пакланíліся Яму і вярну́ліся ў Іерусалім з радасцю вялікаю,
Яны пакланіліся Яму і вярнуліся ў Ерусалім у вялікай радасьці.
і былí заўсёды ў храме, хва́лячы і благаслаўля́ючы Бога. Амінь.
І былі заўсёды ў храме, услаўляючы і сьвятасловячы Бога. Амін.
