Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Л. Гарошка
Гэтае сказаў Ісус і падняў вочы Свае да Неба і сказаў: Тата Мой! надыйшла гадзіна: услаў Сына Твайго, каб і Сын Твой уславіў Цябе;
Так сказаў Ісус і падняў Свае вочы да неба і мовіў: Ойча, прыйшла гадзіна, услаў Сына Твайго, каб і Сын Твой уславіў Цябе,
бо Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб Ён усім, якіх Ты даў Яму, даў бы ім Жыцьцё Вечнае.
бо Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб Ён усяму, што Ты даў Яму, даў-бы вечнае жыцьцё.
Гэтае ж Жыцьцё Вечнае ёсьць (у тым), каб пазналі Цябе, Адзінага Сапраўднага Бога і Ісуса Хрыста, Якога Ты паслаў.
Гэтае-ж вечнае жыцьцё ёсьць у тым, каб пазналі Цябе адзінага праўдзівага Бога і Таго, што Ты Яго паслаў, Ісуса Хрыста.
Я ўславіў Цябе на зямлі, завяршыў Справу, якую Ты даў Мне, каб Я зрабіў.
Я ўславіў Цябе на зямлі, завяршыў дзела, што Ты даў Мне зрабіць.
І цяпер услаў Мяне Ты, Тата Мой, у Цябе Самога тэй Славаю, якую Я меў у Цябе раней існаваньня сьвету.
Дык цяпер услаў Мяне Ты, Ойча, у Цябе Самога тэй славаю, якую Я меў у Цябе раней існаваньня сьвету.
Я зрабіў вядо́мым Імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; (яны) былі Твае, і Ты іх даў Мне, і (яны) захавалі Слова Тваё.
Я абвясьціў імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; яны былі Твае і Ты даў Мне іх, і яны захавалі Слова Тваё.
Цяпер уразумелі (яны), што ўсё, што Ты даў Мне, ёсьць ад Цябе.
Цяпер яны зразумелі, што ўсё, што Ты даў Мне, гэта ад Цябе.
Бо Словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі, і правільна ўразумелі, што Я ад Цябе зыйшоў, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Бо словы, якія Ты даў Мне, Я аддаў ім і яны прынялі і сапраўды зразумелі, што Я зыйшоў ад Цябе, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Я за іх прашу, ня за (ўве́сь) сьвет прашу, але за тых, якіх Ты даў Мне, бо яны — Твае.
За іх прашу, не за ўвесь сьвет прашу, але за тых, якіх Ты Мне даў, бо яны Твае.
І ўсе Мае — Твае, і Твае — Мае; і ў іх Я ўславіўся.
І ўсё Маё Тваё і Тваё Маё; і ў іх Я ўславіўся.
І Я ўжо — ня на сьве́це, але яны — на сьвеце, Я ж да Цябе іду. Тата Мой Сьвяты! Захавай іх у Імя Тваё, тых, якіх Ты Мне даў, каб (яны) былі адно, як (і) Мы.
Я ўжо не на сьвеце, а яны на сьвеце; Я-ж да Цябе іду. Ойча Сьвяты! захвай іх ў імя Тваё, тых якіх Ты Мне даў, каб яны былі адно, як і Мы.
Калі Я быў на сьвеце зь імі, Я захоўваў іх у Імя Тваё, тых, якіх Ты даў Мне, Я зьбяро́г, і ніхто зь іх ня загíнуў, апрача сына загубы, каб збылося Пісаньне. (Пс. 109:17).
Калі Я быў з імі, Я захаваў іх у Твайё імя тых, якіх Ты Мне даў. Я захаваў іх, і ніхто з іх ня згінуў, акрамя сына пагібелі, каб сбылося Пісаньне.
Цяпе́р жа да Цябе іду і гэтае кажу на сьвеце, каб (яны) мелі Радасьць Маю поўную ў сабе.
Цяпер-жа іду да Цябе і гэтае гавару на сьвеце, каб яны мелі радасьць Маю ў сабе поўную.
Я перадаў ім Слова Тваё, і сьвет зьнянавідзіў іх, бо яны — ня ад сьве́ту, як і Я — ня ад сьве́ту.
Я аддаў ім Тваё слова, і сьвет зьненавідзеў іх, бо яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
Я ня прашу́, каб Ты ўзяў іх ізь сьвету, але каб захаваў іх ад зла.
Не прашу, каб Ты забраў іх са сьвету, але каб захаваў іх ад злога.
Яны — ня ад сьве́ту, як і Я — ня ад сьве́ту.
Яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
Асьвяці іх у Праўдзе Тваёй: Слова Тваё ёсьць Праўда.
Асьвяці іх Тваею праўдаю, Тваё слова — праўда!
Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, гэтак і Я паслаў іх у сьвет.
Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, так і Я пасылаю іх у сьвет.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі пасьвенчаны Праўдаю.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб яны былі асьвячаны праўдаю.
Ня за іх жа толькі прашу, але й за тых, што будуць верыць у Мяне па слову іхнаму.
Каб усе былі адно: як Ты, Тата Мой, ува Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі адно ў Нас, каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
І Славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб былі адно, як Мы — Адно.
Я ў іх, і Ты ўва Мне; каб былі злучаны ў адно, і каб сьвет пазнаў, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.
Тата Мой! каго Ты Мне даў, хачу, каб і яны былі са Мною, там, дзе Я, каб бачылі Славу Маю, якую Ты Мне даў, бо палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.
Тата Мой Справядлівы! і сьвет Цябе ня пазна́ў, але Я пазна́ў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
І Я адкрыў ім Імя Тваё і (больш) адкрыю, каб Любоў, якою Ты палюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх.
