2 царстваў 22 разьдзел
Другая кніга царстваў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012
І засьпяваў Давід песьню Госпаду ў дзень, калі Гасподзь выбавіў яго ад рукі ўсіх ворагаў і ад рукі Саўла, і сказаў:
І заспяваў Давід словы гэтае песні Госпаду ў дзень, калі вызваліў яго Госпад з рук усіх ворагаў яго і з рукі Саўла,
Гасподзь — цьвярдыня мая і моц мая і збаўца мой.
і ён казаў: «Госпад — скала мая, і крэпасць мая, і Збаўца мой;
Бог мой — скала мая; на Яго я спадзяюся; шчыт мой, рог выратаваньня майго, агароджа мая і прытулак мой; Ратаўнік мой, ад бедаў Ты выбавіў мяне!
Божа мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой і рог збаўлення майго! Ты абарона мая і прыстанак мой. Збаўца мой, ад гвалту вызваліш Ты мяне.
Паклічу Госпада, Якому шчыра пакланяюся, і ад ворагаў маіх выратуюся.
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і ад ворагаў маіх уратаваны буду.
Агарнулі мяне хвалі сьмерці, і патокі беззаконьня напалохалі мяне;
Бо агарнулі мяне хвалі смерці, віры Бэліяла ўстрывожылі мяне;
ланцугі пекла аблеглі мяне, і сеткі сьмерці аблыталі мяне.
путы смерці ахапілі мяне, і смяротныя петлі душаць мяне.
Але вось у цеснаце маёй я паклікаў Госпада і Бога майго і заклікаў, і Ён пачуў з харомаў Сваіх голас мой, і енк мой дайшоў да слыху Яго.
У роспачы маёй клічу я Госпада і прызываю Бога майго; выслухаў Ён з храма Свайго голас мой, і вокліч мой дайшоў да вушэй Яго.
Затрэслася, закалыхалася зямля, задрыжалі і парушыліся асновы нябёсаў, бо разгневаўся на іх Гасподзь.
І здрыганулася і затрымцела зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо запалаў Ён гневам.
Падняўся дым ад гневу Яго і з вуснаў Яго агонь пажыральны; жарнае вугольле сыпалася ад Яго.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго; вуглі агністыя сыпаліся ад Яго.
Нахіліў Ён нябёсы і сышоў; і морак пад нагамі ў Яго;
І нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
і сеў на херувімаў, і паляцеў, і панёсься на крылах ветру;
І сеў на херубіна, і паляцеў, і ўзняўся на крылах ветру.
і моракам пакрыў Сябе, як ценем, згусьціўшы воды хмар нябесных;
І ахінуўся ў цемру, як заслону, цёмнымі водамі ды густымі хмарамі ахутаў Сябе.
ад бляску прад Ім разгаралася вугольле вогненнае.
Перад бляскам позірку Яго загарэлася вуголле агністае.
Загрымеў зь нябёсаў Гасподзь, і Ўсявышні даў голас Свой;
Загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой.
пусьціў стрэлы і расьсеяў іх; бліснуў маланкаю і зьнішчыў іх.
Ён пусціў стрэлы Свае і рассыпаў іх, мноствам маланак напалохаў іх.
І адчыніліся крыніцы мора, агаліліся асновы сусьветныя ад грознага голасу Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
І адкрыліся глыбіні мора, і адчыніліся фундаменты сусвету ад ушчування Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
Працягнуў Ён руку з вышыні і ўзяў мяне, і дастаў мяне з водаў многіх;
Даслаў Ён [руку] з вышыні і схапіў мяне, выцягнуў мяне з глыбокіх водаў.
выбавіў мяне ад ворага майго моцнага, ад ненавісьнікаў маіх, якія былі мацнейшыя за мяне.
Выратаваў Ён мяне ад ворага майго наймагутнейшага, ад тых, якія ненавідзяць мяне, якія дужэйшыя за мяне.
Яны паўсталі на мяне ў дзень бедства майго; але Гасподзь быў апораю мне
Яны нахлынулі на мяне ў дзень смутку майго, і Госпад стаў для мяне апораю.
і вывеў мяне на прасторнае месца, выбавіў мяне, бо Ён дабраволіць мне.
І вывеў Ён мяне на прастор: уратаваў Ён мяне, бо спадабаўся я Яму.
Даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні рук маіх узнагародзіў мяне.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і за чысціню рук маіх аддаў Ён мне,
Бо я захоўваў шляхі Госпада і ня быў грэшны прад Богам маім,
бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
бо ўсе запаведзі Яго перад мною, і ад пастановаў Яго я не адступаў,
Усе прысуды Яго перада мной, і ад загадаў Яго я не адступіў,
і быў беззаганны прад Ім, і пільнаваўся, каб не зграшыць мне.
і стаў я беззаганны з Ім, і высцерагаўся асабістай злачыннасці.
І даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні маёй прад вачыма Яго.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх перад вачамі Яго.
З мілажальным Ты — мілажальны, з чалавекам шчырым — шчыры,
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
з чыстым — чысты, а з хітрым — па хітрасьці ягонай.
і з абраным абраны будзеш, і з заганным падступны будзеш.
Людзей прыгнечаных Ты ратуеш і позіркам Сваім прыніжаеш пыхлівых.
І людзей бедных Ты ратуеш, а вочы ганарыстыя прыніжаеш.
Ты, Госпадзе, сьвяцільня мая; Гасподзь прасьвятляе цемру маю.
Бо Ты, Госпадзе, светач мой, і Бог мой прасвятляе цемру маю.
З Табою я разьбіваю войска; з Богам маім падымаюся на сьцяну.
З Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
Бог! — беззаганны шлях Ягоны, чыстае слова Госпада, шчыт Ён усім, хто спадзяецца на Яго.
Божа, бязгрэшны шлях Яго, слова Госпадава агнём выпрабавана, Ён — шчыт для ўсіх, хто на Яго спадзяецца.
Бо хто Бог, акрамя Госпада, і хто абарона, акрамя Бога нашага?
Бо хто бог, апрача Госпада? І хто скала, апрача Бога нашага?
Бог апаясвае мяне сілаю, пракладвае мне правільны шлях;
Бог, Які падперазаў мяне сілаю і зрабіў дарогу маю беззаганнай,
робіць ногі мае, як у аленя, і на вышынях ставіць мяне;
зрабіўшы ногі мае такімі, як у аленя, і на вышыні падняўшы мяне;
вучыць рукі мае бітве і цягліцы мае напінае, як медны лук.
навучыў рукі мае барацьбе, і рукі мае нацягваюць медны лук.
Ты даеш мне шчыт выратаваньня Твайго, і міласьць Твая ўзьвялічвае мяне.
Ты даў мне шчыт збаўлення Твайго, і тое, што Ты слухаеш мяне, узвялічвае мяне.
Ты пашыраеш крок мой пад мною, і ня хістаюцца ногі мае.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не хістаюцца ногі мае.
Я ганяюся за ворагамі маімі і зьнішчаю іх, і не вяртаюся, пакуль ня зьнішчу іх;
Я пераследаваў ворагаў маіх, і таптаў іх, і не вяртаўся, пакуль не знішчаў іх.
і зьнішчаю іх і б’ю іх, і не ўстаюць і падаюць пад ногі мае.
Я нішчыў іх і знішчаў так, каб яны не маглі падняцца: гінулі яны пад нагамі маімі.
Ты апярэзваеш мяне сілаю для вайны і кладзеш перад мною тых, што паўстаюць на мяне;
Ты падперазаў мяне сілай да бою, тых, хто паўстаў супраць мяне, падпарадкаваў мне.
Ты абяртаеш да мяне тыл ворагаў маіх, і я зьнішчаю ненавісьнікаў маіх.
Ты прымушаў уцякаць ворагаў маіх і ненавідзячых мяне і разагнаў іх.
Яны клічуць, але няма выратавальніка, — да Госпада, але Ён ня слухае іх.
Крычалі яны, і не было нікога, хто б выратаваў іх, клікалі Госпада, і Ён не паслухаў іх.
Я расьсейваю іх, як пыл зямны, у гразь вулічную мну іх і тапчу іх.
Я расцярушыў іх, як пыл зямлі, як гразь вуліц таптаў я іх.
Ты ўратаваў мяне ад мяцяжу народу майго; Ты захаваў мяне, каб быць мне галавою над іншапляменцамі; народ, якога я ня ведаў, служыць мне.
Ты выратаваў мяне ад бунтаў народа майго, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
Іншапляменцы лісьлівяць перад мною; па чутках пра мяне падпарадкуюцца мне.
чужыя сыны ліслівяць перада мною, слухаюць мяне слухам вушэй сваіх.
Іншапляменцы бляднеюць і дрыжаць ва ўмацаваньнях сваіх.
Чужыя сыны адступаюць і дрыжаць ва ўмацаваннях сваіх.
Жывы Гасподзь і дабраславёны абаронца мой! Хай будзе праслаўлены Бог, прытулак выратаваньня майго,
Жыве Госпад, і дабраславёны будзь, скала мая, і будзь узвялічаны Бог, скала збаўлення майго.
Бог, Які помсьціць за мяне і ўпакорвае мне народы
Бог, Які дае мне збаўленне і Які падпарадкоўвае народы мне.
і выбаўляе мяне ад ворагаў маіх! Над паўсталымі супроць мяне Ты ўзвысіў мяне; ад чалавека жорсткага Ты выбавіў мяне.
Ён вызваліў мяне ад ворагаў маіх і ўзнёс мяне над паўстаючымі супраць мяне; ад чалавека гвалтоўнага Ты ўхаваў.
За тое я буду славіць Цябе, Госпадзе, сярод іншапляменцаў і буду сьпяваць імю Твайму,
Таму буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, і буду спяваць на славу імя Твайго:
велікадушна ратуючы цара Свайго і творачы міласьць памазанцу Свайму Давіду і нашчадкам ягоным вечна!
услаўляе Ён збаўленнем цара Свайго і аказвае міласэрнасць намашчэнцу Свайму Давіду і нашчадкам яго навекі».
