2 да Карынфянаў 8 разьдзел

 

 

Паведамляем вам, браты, аб той ласцы, якою Бог абдзяліў Макэдонскія эклезіі:

 

Паведамляем вам, браты, пра Багадаць Бога дадзеную ў цэрквах Македоніі,

сярод бо цяжкога допусту горкіх турботаў поўнасьцю захавалі пагоду духа, а іх скрайнюю ўбогасьць абагацілі радульнаю скромнасьцю;

 

таму што ў моцным выпрабаваньні горам у іх збытак радасьці; і глыбокая галеча іхная збыткуе багацьцем шчодрасьці іхнай,

яны дабраахвотныя водле сілы ды й цераз сілу — я ў гэтым сьветка ім, —

 

таму што па сіле, (а) я сьведчу, і звыш сілы яны добраахвотны (у ахвяраваньні),

яны вельмі прасілі нас ласкі ды удзейніцтва іх ў паслузе сьвятым;

 

і яны вельмі настойліва прасілі нас прыняць іхную шчодрасьць і ўдзел у служэньні для сьвятых;

і ня толькі тое, чаго мы спадзяваліся, але й самых сябе аддалі найперш Богуспадару, а пасьля й нам з Божае волі;

 

і ня (толькі) так, як мы спадзяваліся, але саміх сябе яны адда́лі, перш Госпаду, (а потым) і нам па волі Бога,

таму мы й прасілі Тытуса, каб як зачаў, дык гэтак і давяршыў у вас і гэтае добрае дзела.

 

так што мы прасілі Ціта, каб ён, як пачаў, так і скончыў у вас і гэтую дабрачыннасьць.

А як у-ва ўсім адзначаецеся — у веры, у мове, у ведзе, у дбайнасьці, а датаго й любасьцю вашаю да нас, — дык трэба вам адзначацца і ў гэтай ласцы, дабрадзейнасьці.

 

Але, як вы збыткуеце ва ўсім: у веры і слове, і ў ве́даньні, і ва ўсякай дбаласьці, і ў вашай любові да нас, так што і ў гэтай дабрачыннасьці збыткуйце.

Не кажу гэтага загадна, але карыстаючы з дбайнасьці іншых, выпрабоўваю шчырасьць і вашай любасьці.

 

Кажу (ж гэта) ня як загад, але дбаласьцю другіх выпрабоўваючы шчырасьць і вашай любові.

Бо-ж знаеце ласку Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса, што будучы багатым, дзеля вас абяднеў, каб вы разбагацелі ягонай убогасьцю.

 

Бо ведаеце Багадаць Госпада нашага Ісуса Хрыста, што Ён, будучы багатым, зьбяднеў дзеля вас, каб вы ўзбагаціліся празь Яго зьбядненьне.

Даю вам на гэта раду, гэта бо карыснае вам, якія ня толькі рабіць, але й намервацца першыя пачалі шчэ зь леташняга году.

 

І я даю ў гэтым параду: бо гэта вам карысна, (тым), якія ня толькі (пача́лі) рабіць, але і раней жадалі гэта зрабіць, яшчэ зь леташняга году.

Цяпер-жа сьцьвярдзеце чынам, каб, як із гарачай шчырасьцю намерваліся, так і давяршылі з таго, што маеце.

 

А цяпер і гэту справу завяршыце, каб тое, чаго прагна жадаеце, так і выканаць, з таго, што маеце.

Бо калі ёсьць ахвота даць, дык яна прыемная мераю таго, што хто мае — не таго, чаго ня мае.

 

Бо калі хто мае руплівасьць (ахвяраваць), то прыймальнай (зьяўляецца) ахвяра маёмнага, а ня нямаёмнага.

Бо-ж не натое даецца, каб іншым долю аблягчыць, а сабе пагоршыць, але, каб была роўнасьць.

 

Бо (гэта) ня для (таго), каб іншым (была) палёгка, а вам цяжар, але для роўнасьці. У цяперашні час ваша лíшніца (служыць) для (папаўненьня) іхняй нястачы.

Цяпер ваш збытак хай пакрые іхнюю нястачу, каб таксама іхні збытак мог калісь пакрыць вашую нястачу, каб была роўнасьць;

 

Так каб і іхны збытак стаўся ў (папаўненьне) вашай нястачы, каб была роўнасьць,

як напісана: «Хто зыбраў многа, ня меў лішніцы, і хто — мала, ня меў нястачы» (Выйсь. 16:18).

 

як напісана: «хто (сабраў) многа, ня меў лішніцы; і хто (сабраў) мала, ня меў нястачы».

богу падзяка, што разбудзіў у сэрцы Тытуса гэткую самую аб вас дбайнасьць;

 

І дзякаваць Богу, Які ўклаў у сэрца Цітава такую руплівасьць пра вас.

бо і просьбу маю прыняў, але і з уласнае дбайнасьці ахвочае сам пайшоў к вам.

 

Таму што ён прыняў (маю) просьбу, але будучы вельмі руплівым (пра вас), ён пайшоў да вас добраахвотна.

Зь ім паслалі мы такжа і брата, ў ва ўсіх эклезіях хвалёнага за Эванэлію,

 

Паслалі мы зь ім і брата, якога хваляць ва ўсіх цэрквах за дабравешчаньне,

ды й ня толькі тое, але ён выбраны ад эклезіяў нам на спадарожніка у гэтай дабрадзейнай справе, якой мы дабраахвотна служым на хвалу самому Богуспадару і ў адпаведнасьць старанням вашым,

 

ды ня толькі (гэта), але і тое, што ён ёсьць яшчэ і выбранец цэркваў у спадарожнікі нам, для выкана́ньня гэтай дабрадзейнасьці, якой мы служым для славы Самога Госпада згодна руплівасьці вашай,

высьцярагаючыся, каб нам хто не дакараў із-за таго багацьця ахвяр, здаваных на наш загад;

 

высьцерагаючыся таго, каб хто ня папракнуў нас пры такім багацьці прынашэньняў праз нашае служэньне,

мы бо дбаем аб добрасьці ня толькі перад Богам, але і перад людзьмі.

 

бо мы прадугледжваем вартае пахвалы ня толькі перад Госпадам, але і перад людзьмі.

Мы выслалі зь імі такжа і брата нашага, дбаласьць якога шмат у чым выпрабавалі, які цяпер зь вялікага даверу да вас яшчэ болей дбалы.

 

Паслалі мы зь імі і брата нашага, руплівасьць якога мы выпрабавалі ў многім шматкротна, які цяпер яшчэ больш руплівы з-за вялікай упэўненасьці ў вас.

Што да Тытуса, то гэта — мой таварыш і дапаможны супрацоўнік у вас; ды што да братоў, дык гэта высланнікі эклезіяў — слава Хрыстуса. —

 

Калі адносна Ціта, дык ён — мой супольнік, а для вас — супрацоўнік; што тычыць братоў нашых — (гэта) пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.

дайце-ж ім доказ вашае любасьці ды нашае хвальбы вамі — ў вабліччы эклезіяў.

 

Дык вось, доказ любві вашай і (справядлівасьць) нашай пахвалы аб вас зьявіце перад імі і перад абліччам цэркваў.