Вочы Госпада на справядлівых скіраваны, а вушы Ягоныя — на плач іхні.
Ахвяры з крыві і хлеба недаспадобы Табе: вушы мае Ты мне расчыніў. Цэлапаленьняў ды жэртваў за грэх Ты не вымагаеш.
У іх атрута, як яд у зьмяі, у гада глухога, што вушы свае затыкае
І вока маё пацяшацца будзе над ворагамі маімі, і чуюць вушы мае аб злачынцах, што супраць мяне збунтаваліся.
маюць вушы й ня чуюць, маюць ноздры, ды нюху няма ў іх;
Пачуй мой голас, о Госпадзе! Няхай вушы Твае ўчуюць голас маленьня майго!
ёсьць у іх вушы — й ня чуюць, і духу няма ў вуснах іхніх.
Хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!
Вашыя-ж шчасьлівыя вочы, што бачаць, і вушы вашыя, што чуюць.
Тады пра́веднікі зазьяюць, як сонца, у царстве Айца іх. Хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
І сказаў ім: хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
Калі хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
калі хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
І, узяўшы яго ад народу, паклаў пальцы Свае́ ў вушы яму і, плюнуўшы, дакрану́ўся да языка яго́нага;
І ўраз жа расчыніліся вушы ягоныя і разьвязаліся путы языка ягонага, і пачаў добра гаварыць.
Маючы вочы, ня бачыце? Маючы вушы, ня чуеце? дый не памятаеце?
а іншае ўпала на добрую зямлю і, узыйшоўшы, прынясло плод стакро́тны. Сказаўшы гэтае, клікнуў: хто ма́е вушы слухаць, няхай слухае.
палажэце сабе́ ў вушы словы гэтыя: Сын Чалаве́чы будзе вы́даны ў рукі чалаве́чыя.
Ні ў зямлю, ні ў гной не надае́цца, вон выкідаюць яе́. Хто ма́е вушы слышаць, няхай слухае.
Яны-ж, загаласіўшы моцным голасам, пазатыкалі вушы свае́ ды аднадушна кінуліся на яго
Бо не́шта чужое ўкладаеш нам у вушы; дык хочам ве́даці, што гэта ма́е быць?
Бо вочы Госпада на праведных, і вушы Яго на малітвы іх, але аблічча Госпада супраць робячых зло.
як напісана: Даў ім Бог духа дрымоты, вочы, якімі ня бачаць, і вушы, якімі ня чуюць, ажно па сяньняшні дзе́нь (Ісая 29:10; Другазаконьне 29:4).
