І кажны з вас мудры сэрцам хай прыдуць і зробяць усе, што расказаў СПАДАР:
І рабіў Бецал-эль, і Аголяў, і кажны мудры сэрцам, каторым даў СПАДАР мудрасьць а кемнасьць у нутр ім, каб зрабіць усялякую работу служэньня ў сьвятыні ў вусім, як расказаў СПАДАР.
І заховуйце а паўніце іх; бо ў гэтым мудрасьць ваша а розум ваш перад ачыма людаў, каторыя пачуюць усі гэтыя ўставы й скажуць: "Адно гэты люд ё мудры а разумны, гэты вялікі народ";
І ўв Амнона быў прыяцель, а імя ягонае Ёнадаў, сын Шымеі, брата Давідавага; і Ёнадаў быў чалавек вельмі мудры.
Каб зьмяніць выгляд гэтае справы, зрабіў слуга твой Ёаў гэта; але спадар мой мудры, як мудры ангіл Божы, каб ведаць усе, што на зямлі».
А цяпер ты ж не апраў яго, бо ты чалавек мудры й ведаеш, што табе ўчыніць ізь ім, каб спусьціць сівізну яго ў крыві ў магілу».
Мудры сэрцам і магучы сілаю; хто ўперся супроці Яго і мае дасьпех?
«Ці будзе мудры адказаваць шувейным веданьням і паўніць сябе ўсходнім ветрам,
«Ціж можа чалавек быць карысны Богу? Пэўне мудры карысны сабе самому.
Людзі разумныя скажуць імне, і муж мудры, каторы слухае мяне, скажа:
Хто мудры, тый зацяме гэта, і зразумее ласкі СПАДАРОВЫ.
Мудры пачуе й павялічыцца веданьне ягонае, і разумны асягае ўменьне,
Ня будзь мудры ў ваччу сваім; бойся СПАДАРА й адхінайся ад ліха:
Калі ты стаў мудры, то стаў мудры сабе, а калі насьміхаешся, ты адзін пацерпіш».
Прыказі Салямонавы. Сын мудры вяселе айца, але сын дурны — цяжар маці сваёй.
Зьбіраючы ўлетку — сын мудры, сьпячы ў жніво сын сарамаціць.
У множасьці слоў не перастаець быць выступ, але мудры ўзьдзержуе вусны свае.
Плады справядлівага — дзерва жыцьця, і мудры прыдбаець душы.
Дарога дурнога простая ў ваччу ягоным; але хто слухае рады, тый мудры.
Мудры сын слухае навукі айцоўскае, але насьміханьнік ня слухае крыку.
Мудры баіцца й адхінаецца ад ліха, але дурны шалее й пэўны.
Мудры сын вяселе айца, а дурны чалавек грэбуе сваёю маткаю.
Мудры слуга будзе мець уладу над сынам, каторы прычыняе ганьбу, і меж братоў будзе дзяліць спадак.
Расьцяруша нягодных кароль мудры і аберне на іх малацьбянае кола.
На места дужых узыйдзе мудры і ськіне далоў мацніню даверу яго.
Слухай ты, сыну мой, і будзь мудры, і кіруй сэрца свае на дарогу.
Як залатая ўносьніца а прыбор із чыстага золата, так мудры ўпіканьнік слухаючаму вуху.
Сыну мой! будзь мудры й павесялі сэрца мае; і я адкажу словам таму, каторы ўпікае імне.
Дзяржачы права — сын мудры, але прыяцель бязульных сарамаціць айца свайго.
Дурны выказуе ўвесь свой дух, але мудры дзяржыць яго на пасьлей.
Бо мудрага ня будуць памятаваць вечна, як, і неразумнага; у прыйдучыя дні ўсе чыста забудзецца, і як памрэць мудры, так памрэць неразумны.
І хто ведае, будзе ён мудры ці дурны? ён, адылі, будзе мець уладу над усёй маёй гарапашнасьцяй, што я рабіў, і паказаў сябе мудрым пад сонцам. Гэта таксама марнасьць.
Усе спрабаваў я мудрасьцю; я сказаў: «Я буду мудры», але яна далёка ад мяне.
Апрача тога, што Казаньнік быў мудры, ён вучыў яшчэ люд веды. Ён уважаў, скумаў, склаў шмат прыказяў.
Ён, адылі, таксама мудры; і навядзець ліха, і ня возьме назад слоў Сваіх, але паўстане супроці дому ліхадзеяў і супроці помачы тым, што дзеюць бяспраўе.
Гэтак кажа СПАДАР: «Няхай ня хваліцца мудры мудрасьцяй сваёй, няхай ня хваліцца дужы дужасьцяй сваёй, няхай ня хваліцца багаты багацьцям сваім.
Хто мудры і зразумее гэта? разумны і даведаецца? бо дарогі СПАДАРОВЫ правільныя, і справядлівыя будуць хадзіць па іх, але выступнікі паваляцца на іх.
І Гамаф таксама граніца яго, Тыр а Сыдон, дарма шо ён будзе вельма мудры.
