Хто з вас мудры, хай прыйдзе і робіць, што загадаў Госпад, гэта значыць:
Такім чынам, Бесэлеэль, і Агаліяб, і кожны мудры мужчына, якім Госпад даў мудрасць і розум, каб умелі працаваць па-майстэрску, выканалі ўсё, што патрэбна на ўжыванне ў святыні, што загадаў Госпад.
Беражыце і выконвайце іх, бо ў гэтым мудрасць ваша і разумнасць перад народамі, якія, чуючы аб усіх прыказаннях гэтых, будуць казаць: «Вось народ мудры і разумны, племя гэтае вялікае!»
каб змяніць выгляд гэтае справы, паслугач твой Ёаб зрабіў гэта. А ты, гаспадар мой, мудры, як мудры анёл Божы, каб ведаць усё, што на зямлі адбываецца».
Ты не дазваляй яму быць цэлым; ты ж чалавек мудры і ведаеш, што яму зрабіць, і звядзеш сівізну яго ў крыві ў апраметную».
Хананія ж, кіраўнік левітаў, якія неслі каўчэг, стаяў на чале шэсця, бо быў вельмі мудры.
Ён мудры сэрцам і магутны сілаю; хто супрацівіўся Яму і застаўся цэлым?
«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя і ці напоўніць жывот свой гарачым ветрам?
Людзі разумныя скажуць мне, і мудры чалавек, які паслухае мяне:
Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.
Мудры слухае і павялічвае веды, а разумны прыдбае ўмеласць:
Калі будзеш мудры — будзеш мудры для самога сябе, кпліўцам будзеш — будзеш сам несці ліха.
Прыпавесці Саламонавы. Мудры сын — радасць бацьку, а бязглузды сын — гора для маці сваёй.
Той сын мудры, хто збірае ў жніво, а хто храпе ўлетку — сын шалапутны.
Мудры сэрцам прымае пастановы, а бязглузды загіне праз вусны.
Плод справядлівага — дрэва жыцця; і хто мудры — прыцягвае душы.
Шлях бязглуздага — роўны ў вачах яго, а хто мудры — слухае парады.
Мудры сын любіць настаўленне бацькі, насмешнік не слухае, калі яго ганяць.
Мудры баіцца і пазбягае зла, а бязглузды злоўжывае і разлічвае на сябе.
Мудры сын радуе бацьку; а бязглузды чалавек адцураецца маці сваёй.
Гнеў цара — вяшчун смерці, і супакоіць гнеў чалавек мудры.
Хто сэрцам мудры — будзе звацца разважлівым; а слодыч вуснаў памножыць веды.
Мудры слуга будзе кіраваць сынамі несумленнымі і паміж братамі падзеліць спадчыну.
Думкі ў сэрцы чалавека — быццам глыбокія воды, але мудры чалавек вычэрпвае іх.
Мудры цар разганяе бязбожнікаў і згінае над імі кола.
Уваходзіць мудры ў горад дужых і знішчае цытадэль іх упэўненасці.
Слухай, мой сыне, і будзь мудры, і роўна па дарозе накіроўвай душу тваю.
Чалавек мудры — моцны, а вучоны чалавек узмацняе моц [сваю].
Залаты пярсцёнак з лепшага золата — мудры, які гаворыць на вуха таму, хто слухае.
бязглуздаму адказвай на яго бязглуздасць, каб не здавалася яму, што ён мудры.
Хто беражэ законнасць — той мудры сын; а хто падтрымлівае гуляк — асаромлівае бацьку свайго.
Мудры чалавек, калі паспрачаецца ў судзе з бязглуздым, — хай гневаецца ён, хай смяецца, — не знойдзе супакою.
Бязглузды выяўляе ўвесь свой гнеў, а мудры ўціхамірвае яго.
«Мудры мае вочы ў галаве сваёй, а дурны ходзіць у цемры»; і пазнаў я, што адзін і той самы канец у кожнага.
І хто ведае, ці мудры ён будзе, ці дурны? А ён будзе валодаць плёнам працы маёй, на якой я ўлягаў і заклапочаны быў пад сонцам. І гэта таксама марнасць.
Юнак бедны і мудры лепшы за цара старога і неразумнага, які ўжо не можа быць перасцярожаны.
Якую перавагу мае мудры над неразумным? І якую — бедны, хто ўмее хадзіць перад жывымі?
Але знайшоўся ў ім чалавек бедны і мудры, і вызваліў горад мудрасцю сваёю; і ніхто потым не прыпомніў гэтага беднага чалавека.
Аднак жа Ён Сам, мудры, выклікае ліхоту, а слова Свайго не адменіць. Паўстане супраць дому ліхотнікаў ды супраць тых, хто чыняць дапамогу злачынству.
Гэта кажа Госпад: “Хай не выхваляецца мудры мудрасцю сваёй, і хай не выхваляецца асілак сілаю сваёй, ды хай не ўзносіцца багаты багаццем сваім,
Вось жа прыйдуць дні, — кажа Госпад, — і вырашчу Давіду парастак справядлівы, і будзе валадарыць цар, і ён будзе мудры, і будзе ён спаўняць закон і чыніць справядлівасць на зямлі.
Хто мудры — хай зразумее гэта, хто разумее — хай ведае гэта! Бо роўныя шляхі Госпада, і справядлівыя пойдуць па іх; крывадушнікі, аднак, будуць падаць на іх.
Вось чаму ў гэты час мудры маўчыць, бо гэта — час нядолі.
Голас Госпада прызывае горад — і той мудры, хто баіцца імя Твайго: «Слухайце, пакаленні і грамада горада!
Мноства ж мудрых — гэта збаўленне свету, і цар мудры — гэта апора народа.
Сыне, калі будзеш хацець яе — навучышся, ды калі прыладзіш душу сваю — будзеш мудры.
Калі з любоўю будзеш слухаць, то навучышся; і калі нахіліш вуха сваё — мудры будзеш.
Мудры суддзя накіруе народ свой, і кіраванне разумнага будзе трывалым.
Чалавек мудры ва ўсім будзе асцярожны, і ў днях злачынстваў усцеражэцца ад ліха.
Мудры чалавек будзе маўчаць аж да часу, а языкаты і дурань не будзе чакаць часу.
Слова прыказак: Мудры ў словах выкажа сябе, і чалавек мудры спадабаецца магнатам.
Мудры чалавек не ненавідзіць прыказанняў і справядлівасці і не будзе хістацца, як карабель пад час буры.
Бывае мудрэц для душы сваёй мудры, і плады яго ведаў — на целе яго.
Мудры чалавек перапоўнены будзе дабраславеннямі, і ўсе, хто бачыць яго, назавуць шчасным.
Мудры набудзе славу ў свайго народа, і імя яго будзе жыць вечна.
Пасля яго з’явіўся мудры сын яго, які дзеля бацькі жыў спакойна.
Саламон цараваў у мірны час, даў яму Бог супакой з усіх бакоў, каб пабудаваў дом Яго імю ды прыгатаваў святыню ў вечнасць. О, які мудры быў ты ў маладосці сваёй,
Заробку любога чалавека, які ў цябе будзе працаваць, — не затрымлівай у сябе, а зараз жа аддавай яму, і плата твая хай не памяншаецца; калі будзеш праўдаю служыць Богу, Ён табе адгодзіць. Уважай на сябе, сынку, ва ўсёй сваёй дзейнасці ды будзь мудры ва ўсіх сваіх размовах,
