Імя чалавека таго — Навал, а імя жонкі ягонае — Авіґаіла; гэта жонка добрага розуму й пазаркая, але муж цьвярды й чалавек благіх справаў, і ён з дому Калевавага.
І даў Бог Салямону мудрасьць, і вельмі шмат розуму, і шырыню сэрца, як пясок, што на беразе мора.
Упікі, мяне ганьбячыя, я чую, і дух розуму майго адказуе імне.
Але мудрасьць, ідзе знайсьці яе? і йдзе месца розуму?
А мудрасьць скуль паходзе? і йдзе месца розуму?
Хто ўлажыў мудрасьць у нутр, альбо хто даў розуму кемнасьць?
Шчасьлівы добрага розуму празь бедных! у дзень бяды СПАДАР прычыніцца да ўцекаў яго.
Добрага розуму а веданьня наўчы мяне, бо я паверыў расказаньням Тваім.
Каб пазнаць мудрасьць а навуку, цяміць словы розуму,
Каб дзяржаць навуку добрага розуму, справядлівасьці, суду а пасьцівасьці,
Сыну мой! уважай на мудрасьць маю, да розуму майго сьхіні вуха свае,
Чужаложніку із жонкаю не стаець розуму, робе яе згубцаю душы свае.
І абачыў меж дурных, зацеміў меж дзяцюкоў маладзёна бяз розуму,
Я, мудрасьць, жыву з розумам і веду добрага розуму знаходжу.
Пакіньце дурноту, і жывіце, і ступайце па дарозе розуму.
Хто грэбуе прыяцелям сваім; у тога не стаець розуму, але людзіна разумная маўчыць.
Пахваляць людзіну подле розуму яе, але крутадушным сэрцам пагрэбуюць.
Хто робе зямлю сваю, насыціцца хлебам, але йдучаму за дзяньгубамі не стаець розуму.
Памальны да гневу — вялікага розуму, але апрысак павялічае шал.
Нашто грошы ў руццэ дурня? купіць мудрасьці, як няма розуму?
Чалавек, катораму не стаець розуму, ручаецца, рукаемства даець прыяцелю свайму.
Неразумны ня хоча розуму, але каб выказаць, розум свой.
Чалавек, што зьбіваецца з дарогі розуму, будзе супачываць у грамадзе сьценяў сьмерці.
Няма мудрасьці ані розуму, ані рады супроці СПАДАРА.
Купляй праўду і не прадавай мудрасьці а навукі а розуму.
Праходзіў я ля поля лянога і ля вінішча людзіны, спабытае розуму;
За выступ зямлі ё шмат князёў у ёй, але пераз чалавека розуму, веды яна даўгавечная.
Князь, катораму не стаець розуму, таксама вялікі ўцісканьнік. Хто ненавідзе прагавітасьць, падоўжа дні свае.
Бо недасьціпнейшы я за іншую людзіну, і няма ў мяне розуму людзкога;
І супачыне на Ім Дух СПАДАРОЎ, дух мудрасьці а розуму, дух рады а моцы, дух веды а боязьні Божае;
Зь кім радзіўся Ён, каб Яму даў разуменьне, вучыў Яго сьцежкі суду, і вучыў Яго веды, і дарогу розуму паказаў Яму?
Хіба ты ня ведаеш? хіба ты ня чуў, што ё Бог вечны СПАДАР, Стварыцель канцоў зямлі? Ён не прыстаець, ня млее; няма скуманьня розуму Ягонага.
«Бо недасьціпны люд Мой, яны ня знаюць Мяне, яны дурныя дзеці, і яны ня маюць добрага розуму; яны мудрыя рабіць ліха, але рабіць дабро ня ўмеюць».
’Спадар прызначыў цябе за сьвятара замест Егояды сьвятара, каб былі нагляднікі ў доме СПАДАРОВЫМ над кажным, што адыходзе ад розуму і выдаець сябе за прароку, каб ты садзіў яго ў вязьніцу а зялезы;
Бабілён быў залатою чараю ў руццэ СПАДАРОВАЙ, з каторае ўпілася ўся зямля: народы пілі зь яе віно, ад гэтага народы ад розуму адышлі.
І, дзякуючы розуму ягонаму, будзе дасьпешнаю ашука ў руццэ ягонай, і ўзьвялічыцца ён у сэрцу сваім, і ў часе міру шмат каго загубе, паўстане супроці Князя каралёў, але бяз рукі будзе зломлены.
І любіць Яго з усяго сэрца, і з усяго розуму, і з усяе душы, і з усяе моцы, і любіць прыяцеля, як самога сябе, ё балей чымся ўсі ўсепаленьні а аброкі».
І ўсі, што слухалі Яго, зумяваліся з розуму а адказаў Ягоных.
Але Паўла сказаў: «Я не шалёны, найпачэсьліўшы Фэеьце, але выказую словы праўды а здаровага розуму;
Затым, паперазаўшы сьцёгны розуму свайго, будучы цьвярозыя, супоўна спадзявайцеся ласкі, каторая будзе дана вам у зьяўленьню Ісуса Хрыста.
А як яны не ўважалі за патрэбнае мець Бога ў сваім розуме, дык выдаў іх Бог бязульнаму розуму, рабіць неналежачае.
Але ў чаланох сваіх бачу закон іншы, што ваюе із законам розуму майго і робе мяне палоненікам закону грэшнага, што ёсьць у чаланох маіх.
Затым я кажу й сьветчу Спадаром, каб наперад вы не хадзілі, як ходзяць пагане, подле марнасьці розуму свайго,
І аднавіцца духам розуму свайго,
Штачасныя сваркі людзёў папсаванага розуму і спабытае праўды, каторыя думаюць, што набожнасьць ё дзеля прыбытку.
Вось жа, як Янн а Ямра працівіліся Масею, так і гэтыя працівяцца праўдзе, людзі папсаванага розуму, распусныя ўзглядам веры.
