1 І падышлі да Яго фарызеі і садуцэі і, выпрабоўваючы, прасілі Яго, каб паказаў ім знак з неба.
2 І Ён, адказваючы, гаворыць ім: «Калі вечарэе, кажаце: «Будзе пагода, бо неба чырвонае».
3 А раніцай: «Сёння навальніца, бо неба заірдзелася». Дык выгляд неба вытлумачыць вы ўмееце, а знакаў часу не можаце.
4 Племя ліхое і чужаложнае знака шукае, ды іншы знак не будзе дадзены, толькі знак Ёны прарока». І, пакінуўшы іх, адышоўся.
5 А калі паплылі вучні Яго праз мора, забыліся ўзяць хлябоў.
6 І сказаў ім Ісус: «Чувайце, асцерагайцеся кіслі фарызеяў і садуцэяў».
7 А яны разважалі між сабой, кажучы: «Хлябоў мы не ўзялі».
8 Ісус, ведаючы гэта, сказаў: «Што вы, малаверы, разважаеце між сабой, што хлябоў не маеце?
9 Ці ж яшчэ не разумееце і не помніце пра пяць хлябоў на пяць тысяч чалавек? І колькі кашоў назбіралі?
10 Ані таксама пра сем хлябоў на чатыры тысячы чалавек? І колькі корабаў набралі?
11 Няўжо вы не разумееце, што Я не пра хлябы вам гаварыў: «Сцеражыцеся кіслі фарызеяў і садуцэяў»?
12 Тады яны зразумелі, што Ён гаварыў ім, каб не кіслі хлебнай асцерагаліся, але навукі фарызеяў і садуцэяў.
13 І прыйшоў Ісус у межы Цэзарэі Піліпавай і спытаўся вучняў Сваіх, кажучы: «За каго лічаць людзі Сына Чалавечага?»
14 А яны сказалі: «Адны за Яна Хрысціцеля, другія за Іллю, а іншыя за Ярэмію або за аднаго з прарокаў».
15 Кажа Ён ім: «А вы як кажаце, Хто Я ёсць?»
16 Адказваючы, Сімон Пётра сказаў: «Ты — Хрыстос, Сын Бога жывога».
17 А Ісус, адказваючы, сказаў: «Блаславёны ты, Сімон Бар Ёна, бо не цела і кроў аб’явілі табе, але Айцец Мой, Які ў небе.
18 І Я табе кажу: Ты — камень (Пётра), і на гэтым камені пабудую царкву Маю, і брамы пякельныя не перамогуць яе.
19 Ды дам табе ключы Валадарства Нябеснага; і што звяжаш на зямлі, будзе звязана і ў небе; і што развяжаш на зямлі, будзе развязана і ў небе».
20 Потым загадаў вучням, каб нікому не казалі, што Ён Хрыстос.
21 Ад гэтага часу пачаў Ісус адкрываць вучням Сваім, што трэба Яму ісці ў Ерузалім і многа цярпець ад старшыняў і ад першасвятароў і кніжнікаў ды быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць.
22 І, адвёўшы Яго, Пётра пачаў Яго папракаць, кажучы: «Хай Бог ухавае Цябе, Госпадзе, і гэта не прыйдзе на Цябе».
23 А Ісус, павярнуўшыся, сказаў Пётры: «Ідзі ад Мяне, шатан, бо ты для Мяне згаршэнне. Бо не разумееш тое, што Божае, але што чалавечае».
24 Тады сказаў Ісус вучням Сваім: «Калі хто хоча ісці за Мной, хай зрачэцца самога сябе і возьме крыж свой і ідзе следам за Мной.
25 Бо хто б хацеў уратаваць душу сваю, загубіць яе. А хто загубіць душу сваю за Мяне, знойдзе яе.
26 Бо што за карысць чалавеку, калі ўвесь свет здабудзе, а душы сваёй шкоду ўчыніць? Або што чалавек дасць наўзамен за душу сваю?
27 Бо Сын Чалавечы прыйдзе ў славе Айца Свайго з анёламі Сваімі, і тады аддасць кожнаму паводле спраў яго.
28 Сапраўды кажу вам, што некаторыя з тых, што стаяць тут, не пакаштуюць смерці, пакуль не ўбачаць Сына Чалавечага, Які прыходзіць у Валадарстве Сваім».
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Евангелле паводле Мацвея, 16 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.