Яна 3 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Рeraklad V. Hadleuski
Быў жа сярод фарысэяў чалавек на імя Нікадэм, начальнік юдэйскі.
Byŭ-ža čaławiek z faryzejazŭ, na imia Mikodym, staršy žydoŭski.
Ён прыйшоў да Ісуса ўначы і сказаў Яму: «Раббі! Мы ведаем, што Ты Настаўнік, Які прыйшоў ад Бога, бо ніхто ня можа рабіць такіх знакаў, якія Ты робіш, калі б ня быў з ім Бог».
Jon pryjšoŭ da Jezusa ŭnačy i skazaŭ jamu: Rabbi, my wiedajem, što pryjšoŭ ad Boha wučycielem, bo nichto nia moža hetych znakaŭ čynić, jakija ty čyniš, kali-b Boh nia byŭ z im.
Адказаў яму Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца звыш, ня можа ўбачыць Валадарства Божага».
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu tabie, kali chto nie adrodzicca nanowa, nia moža bačyć karaleŭstwa Božaha.
Кажа Яму Нікадэм: «Як можа чалавек нарадзіцца, калі ён стары? Няўжо ж ён другі раз можа ўвайсьці ў чэрава маці сваёй і нарадзіцца?»
Skazaŭ da jaho Mikodym: Jak-ža moža čaławiek naradzicca, budučy starym? Cm-ž moža druhi raz uwajści ŭ łona matki swajej i adradzicca?
Адказаў Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца з вады і Духа, ня можа ўвайсьці ў Валадарства Божае.
Adkazaŭ Jezus: Sapraŭdy, sapraŭdy kažu tabie, kali chto nie adrodzicca z wady i Ducha światoha, nia moža ŭwajści ŭ karaleŭstwa Božaje.
Народжанае з цела ёсьць цела, а народжанае з Духа ёсьць дух.
Što naradziłasia z cieła, ciełam jość; a što naradziłasia z ducha, ducham jość.
Не зьдзіўляйся, што Я сказаў табе: Трэба вам нарадзіцца звыш.
Nia dziwisia, što ja tabie skazaŭ: "Treba wam nardzicca iznoŭ".
Дух дыхае, дзе хоча, і голас Яго чуеш, але ня ведаеш, адкуль прыходзіць і куды адыходзіць; гэтак і ўсякі, народжаны з Духа».
Wiecier wieje, dzie choča, i hołas jahony čuješ, ale nia wiedaješ, adkul prychodzić abo kudy idzie. Tak jość z kožnym, chto naradziŭsia z Ducha.
Адказаў Нікадэм і сказаў Яму: «Як гэта можа стацца?»
Adkazaŭ Mikodym i skazaŭ jamu: Jak-ža hetaje moža być?
Адказаў Ісус і сказаў яму: «Ты — настаўнік Ізраіля, і гэтага ня ведаеш?
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ jamu: Ty jość wučycielem u Izrailu i hetaha nia wiedaješ?
Сапраўды, сапраўды кажу табе: Мы гаворым пра тое, што ведаем, і сьведчым пра тое, што бачылі, і вы сьведчаньня Нашага не прыймаеце.
Sapraŭdy, sapraŭdy kažu tabie, što my toje, što wiedajem, haorym, i što my widzieli, świedčym, a wy świedčańnia našaha nia prymajecie.
Калі Я сказаў вам пра зямное, і ня верыце, як паверыце, калі буду гаварыць пра нябеснае?
Kali ja skazaŭ wam ab ziamnym i nia wierycie, jak-ža budziecie wieryć, kali wam budu hawaryć ab niabiesnym?
І ніхто не ўзыйшоў у неба, толькі Сын Чалавечы, Які ў небе, Які з неба зыйшоў.
I nichto nia ŭzyjšoŭ u nieba, adno katory zyjšoŭ z nieba, Syn čaławiečy, katory jość u niebie.
І, як Майсей падняў зьмея ў пустыні, так мусіць быць падняты Сын Чалавечы,
I jak Majsiej padniaŭ wuža na pustyni, tak treba, kab byŭ padniaty Syn čaławiečy,
каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.
kab kožny, chto wieryć u jaho, nia zhinuŭ, ale mieŭ žyćcio wiečnaje.
Бо так палюбіў Бог сьвет, што Сына Свайго Адзінароднага аддаў, каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.
Bo jak Boh uźlubiŭ świet, što daŭ Syna swajho adzinarodnaha, kab kožny, chto wieryć u jaho, nia zhinuŭ, ale mieŭ žyćcio wiečnaje.
Бо не паслаў Бог Сына Свайго ў сьвет, каб судзіць сьвет, але каб сьвет быў збаўлены праз Яго.
Bo nie pasłaŭ Boh Syna swajho na świet, kab jon sudziŭ świet, ale kab świet byŭ zbaŭleny praz jaho.
Хто верыць у Яго, ня судзіцца, а хто ня верыць, той ужо асуджаны, бо не паверыў у імя Адзінароднага Сына Божага.
Chto wieryć u jaho, toj nie bywaje sudžany; a chto nia wieryć, toj užo asudžany, bo nia wieryć u imia adzinarodnaha Syna Božaha.
Суд жа такі, што Сьвятло прыйшло ў сьвет, але людзі палюбілі цемру больш за сьвятло, бо ўчынкі іх былі злыя.
A hetaki jość sud: što Światło pryjšło na świet, a ludzi bolej uzlubili ciemru, čym światło, bo byli drennyja ich učynki.
Бо кожны, хто робіць благое, ненавідзіць сьвятло і не ідзе да сьвятла, каб не былі дакараныя ўчынкі ягоныя.
Bo kožny, chto drenna pastupaje, nienawidzić światła i nia idzie da światła, kab nia byli dakazany jahonyja ŭčynki.
А хто чыніць праўду, ідзе да сьвятла, каб відочнымі былі ўчынкі ягоныя, бо яны ў Богу ўчынены».
A chto čynić praŭdu, prychodzić da światła, kab wyjawilisia ŭčynki jaho, bo jany ŭ Bohu ŭčynieny.
Пасьля гэтага прыйшоў Ісус і вучні Ягоныя ў зямлю Юдэйскую, і там быў з імі, і хрысьціў.
Paśla hetaha pryjšoŭ Jezus i wučni jahony ŭ Judejskuju ziamlu i tam prabywaŭ z imi i chryściŭ.
Ян жа таксама хрысьціў у Эноне, недалёка ад Салему, бо вады там было шмат, і прыходзілі туды, і хрысьціліся,
Byŭ-ža i Jan chryściačy ŭ Enonie, kala Salimu, bo tam było mnoha wady; i prychodzili, i chryścilisia.
бо Ян яшчэ ня быў кінуты ў вязьніцу.
Bo jašče Jan nia byŭ pasadžany ŭ wiaźnicu.
І сталася спрэчка ў Янавых вучняў з Юдэямі пра ачышчэньне.
I paŭstała sprečka ŭ wučniaŭ Jana z žydami ab ačyščeńni.
І прыйшлі да Яна, і сказалі яму: «Раббі! Той, Які быў з табою за Ярданам, пра Якога ты сьведчыў, вось, Ён хрысьціць, і ўсе ідуць да Яго».
I pryjšli da Jana i skazali jamu: Rabbi, toj katory byŭ z taboju za Jardanam, katoramu ty daŭ paświedčańnie, woś jon chryścić i ŭsie iduć da jaho.
Адказаў Ян і сказаў: «Ня можа чалавек нічога ўзяць, калі яму ня будзе дадзена з неба.
Adkazaŭ Jan i skazaŭ: Nia moža čaławiek ničoha ŭziać, kali jamu nia budzie dadziena z nieba.
Самі вы сьведкі мне ў тым, што я сказаў: “Я не Хрыстос, але я пасланы перад Ім”.
Wy sami dla mianie świedki, što ja skazaŭ: "Ja nia jość Chrystus, ale što ja pasłany pierad im".
Хто мае нявесту, той жаніх, а сябра жаніха, які стаіць і слухае яго, радасьцю радуецца дзеля голасу жаніха. Вось гэтая радасьць мая споўнілася.
Chto maje zaručanuju, toj žanich; a pryjaciel žanicha, što staić i słuchaje jaho, radaściaj radujecca z hołasu žanicha. Dyk hetaja radaść maja spoŭniłasia.
Яму трэба расьці, а мне — малець».
Jamu treba raści, a mnie maleć.
Хто з вышыні прыходзіць, Той вышэй за ўсіх, а хто з зямлі, той зямны і з зямлі гаворыць. Хто з неба прыходзіць, Той вышэй за ўсіх,
Chto zwyš prychodzić, toj nad usimi. Chto z ziamli, toj z ziamli jość i z ziamli haworyć. Chto z nieba prychodzić, toj nad usimi,
і што бачыў і чуў, пра тое сьведчыць, і ніхто не прыймае сьведчаньня Ягонага.
i što widzieŭ i čuŭ, toje świedčyć, a paświedčańnia jaho nichto nia prymaje.
Хто ж прыняў Яго сьведчаньне, той запячатаў, што Бог праўдзівы.
Chto pryniaŭ jaho paświedčańnie, toj śćwierdziŭ, što Boh jość praŭdziwy.
Бо Той, Каго паслаў Бог, гаворыць словы Божыя, бо ня мераючы дае Бог Духа.
Bo kaho pasłaŭ Boh, toj haworyć słowy Božyja, bo nia mieraju daje Boh ducha.
Айцец любіць Сына і ўсё аддаў у руку Яго.
Ajciec lubić Syna i ŭsio addaŭ u ruki jaho.
Хто верыць у Сына, мае жыцьцё вечнае, а хто ў Сына ня верыць, ня ўгледзіць жыцьця, але гнеў Божы будзе на ім.
Chto wieryć u Syna, toj maje žyćcio wiečnaje; a chto nia wieryć Synu, nia ŭbačyć žyćcia, ale hnieŭ Božy astajecca nad im.
