1 да Карынфянаў 7 разьдзел

 

 

Адносна таго, што вы пісалі мне, дык добра чалавеку не дакранацца да жанчыны.

 

А адносна таго, пра што вы пісалі да мяне, дык добра чалавеку не дакранацца да жанчыны,

Але з увагі на распусту кожны хай мае сваю жонку, і жонка кожная хай мае свайго мужа.

 

але, з увагі на распусту, кожны няхай ма́е сваю жонку, і кожная няхай ма́е свайго мужа.

Хай муж аддае належную любасць жонцы, падобна і жонка мужу.

 

Муж няхай аддае жонцы належную зычлівасьць; падобна і жонка мужу.

Жонка не мае ўлады над сваім целам, але муж. Гэтак сама і муж не мае ўлады над сваім целам, але жонка.

 

Жонка не валодае сваім целам, але муж; падобна і муж не валодае сваім целам, але жонка.

Не ўхіляйцеся адно ад аднаго, хіба толькі з узаемнай згоды, да часу, каб прысвяціць сябе посту і малітве, і потым зноў будзьце разам, каб шатан не спакушаў вас праз няўстрыманасць вашу.

 

Не ўхіляйцеся адзін ад аднаго, хіба па згодзе, на час, каб быць свабоднымі для посту і малітвы, і зноў у гэтым будзьце разам, каб не спакушаў вас шата́н праз няўстрыманасьць вашую.

Кажу гэта як параду, а не як загад.

 

А кажу гэтае як дазвол, а не як загад.

Бо жадаю, каб усе людзі былі, як я, але кожны мае свой уласны дар ад Бога: адзін так, адзін інакш.

 

Бо хачу, каб усе людзі былі, як і я, але кожны ма́е свой дар ад Бога, адзін так, другі гэтак.

Нежанатым жа і ўдовам кажу: добра ім заставацца так, як я.

 

А нежанатым і ўдовам кажу: добра ім, калі застануцца, як я;

Калі ж не змогуць устрымлівацца, хай жэняцца, бо лепш ажаніцца, чым распаляцца.

 

а калі не ўстрымаюцца, няхай жэняцца, бо лепш ажаніцца, чым распаляцца.

Тым жа, што жывуць у шлюбе, загадваю не я, але Госпад, каб жонка не разлучалася з мужам.

 

Тым жа, што пажаніліся, ня я загадваю, але Госпад: жонцы — не разлучацца з мужам,

Калі ж, аднак, разлучыцца, хай застаецца незамужняй або хай пагодзіцца з мужам. Таксама і муж хай не пакідае жонкі.

 

а калі разлу́чыцца, няхай застаецца бяз мужа ці няхай пагодзіцца з мужам; і мужу — не пакідаць жонкі.

Іншым жа кажу я, а не Госпад: калі хто з братоў мае жонку бязверную і яна згаджаецца жыць з ім, дык хай не пакідае яе.

 

А іншым кажу я, ня Госпад: калі нейкі брат ма́е жонку бязьверную, і яна згаджаецца жыць з ім, няхай ён не пакідае яе;

Таксама і жонка, якая мае бязвернага мужа і калі ён згаджаецца жыць з ёю, хай не пакідае яго.

 

і жонка, якая ма́е мужа бязьвернага, і ён згаджаецца жыць з ёю, няхай не пакідае яго.

Бо бязверны муж асвячаецца ў жонцы, а бязверная жонка асвячаецца ў мужу. Інакш вашы дзеці былі б нячыстымі, а цяпер — святыя.

 

Бо муж бязьверны асьвячаецца ў жонцы, і жонка бязьверная асьвячаецца ў мужу; бо інакш дзеці вашыя былі б нячыстыя, а цяпер яны — сьвятыя.

А калі бязверны хоча разлучыцца, хай разлучаецца. Брат або сястра ў гэткіх выпадках не прынявольваюцца. Да згоды паклікаў нас Госпад.

 

А калі бязьверны разлучаецца, няхай разлучаецца; брат ці сястра ў гэтакіх [выпадках] не прыняволеныя, бо да супакою паклікаў нас Бог.

Адкуль, дарэчы, можаш ведаць, жонка, ці не збавіш свайго мужа? Або адкуль ведаеш, муж, ці не збавіш сваю жонку?

 

Бо з чаго ты ведаеш, жонка, ці ня збавіш мужа? Або ты, муж, з чаго ведаеш, ці ня збавіш жонку?

Няхай бы кожны жыў так, як Бог яму прызначыў ды да чаго паклікаў Госпад; і гэтак я загадваю ва ўсіх цэрквах.

 

Толькі кожны няхай ходзіць так, як Бог яму надзяліў, і кожны, як Госпад паклікаў. І гэтак я загадваю ў-ва ўсіх цэрквах.

Пакліканы хтосьці як абрэзаны? Хай не хавае абразання! Пакліканы хтосьці як неабрэзаны? Хай не абразаецца.

 

Пакліканы хто абрэзаным? Няхай не хаваецца. Пакліканы хто ў неабразаньні? Няхай не абрэзваецца.

Абразанне ёсць нішто, і неабразанне ёсць нішто, але важна выкананне прыказанняў Божых.

 

Абразаньне ёсьць нішто, і неабразаньне ёсьць нішто, але [важнае] захоўваньне прыказаньняў Божых.

Дык хай кожны, у якім пакліканні быў пакліканы, у такім і застаецца.

 

Кожны няхай застаецца ў тым пакліканьні, у якім пакліканы.

Быў ты пакліканы як нявольнік? Не турбуйся! Але калі можаш стацца вольным, лепш скарыстайся!

 

Слугою ты пакліканы? Не табе клапаціцца, але, калі можаш стацца вольным, лепш скарыстайся.

Бо, хто пакліканы ў Госпадзе як нявольнік, ёсць вызваленцам Госпадавым. Падобна і той, хто пакліканы як вольны, той нявольнік Хрыстоў!

 

Бо слуга, пакліканы ў Госпадзе, ёсьць вызваленец Госпадавы; падобна і той, хто пакліканы вольным, ёсьць слуга Хрыстовы.

Вялікаю цаною вы здабыты! Дык не будзьце нявольнікамі людзей.

 

Вы куплены дарагою цаною; не рабіцеся слугамі людзей.

Браты, хай кожны трывае перад Богам у тым, у чым быў пакліканы.

 

Кожны ў якім [стане] пакліканы, браты, у такім няхай застаецца перад Богам.

Што да дзявоцтва, загаду Госпада не маю, але даю параду як той, хто атрымаў ласку ад Бога быць дастойным веры.

 

Адносна дзявоцтва я ня маю загаду ад Госпада, але даю пара́ду, як той, над кім зьлітаваўся Госпад, каб быць яму верным.

Дзеля надыходзячых патрэб за лепшае лічу, што добра так застацца жыць чалавеку.

 

Дык лічу за добрае дзеля цяперашняе патрэбы, што добра чалавеку гэтак быць.

Ты жанаты? Не шукай разводу! Ты без жонкі? Не шукай жонкі.

 

Ты злучаны з жонкаю? Не шукай разводу. Ты вольны ад жонкі? Не шукай жонкі.

Калі ж ажэнішся, не зграшыш. Падобна і дзяўчына, калі ідзе замуж, не грашыць. Такія, аднак, будуць мець клопаты паводле цела, а я вас шкадую.

 

А калі і ажэнішся, не зграшыш; і калі дзяўчына пойдзе замуж, не зграшыць. Гэткія будуць мець прыгнёт у целе, а я вас шкадую.

Кажу, браты, што час кароткі! Дык трэба, каб тыя, што маюць жонак, жылі, як быццам не маюць;

 

Але кажу вам, браты: час ужо наблізіўся; таму тыя, што маюць жонак, павінны быць як ня маюць;

і тыя, што плачуць, як быццам не плачуць, і тыя, што цешацца, як бы не цешацца, і тыя, што набываюць, быццам не набываюць,

 

і тыя, што плачуць, як ня плачуць; і тыя, што радуюцца, як ня радуюцца; і тыя, што купляюць, як не набываюць;

і тыя, што карыстаюцца гэтым светам, як бы не карыстаюцца. Бо праходзіць вобраз гэтага свету.

 

і тыя, што карыстаюцца гэтым сьветам, як не карыстаюцца; бо праходзіць кшталт гэтага сьвету.

Хачу, каб вы былі без клопату. Чалавек нежанаты рупіцца пра Госпада, як падабацца Госпаду.

 

А я хачу, каб вы былі бяз клопату. Нежанаты клапоціцца пра тое, што Госпада, як дагадзі́ць Госпаду,

А хто жанаты, рупіцца пра [справы] свету, як падабацца жонцы.

 

а жанаты клапоціцца пра тое, што сьвету, як дагадзі́ць жонцы.

Ёсць розніца паміж жонкай і дзяўчынай: незамужняя рупіцца пра Госпада, каб быць святой і целам, і духам; а якая замужам, рупіцца аб свеце, як падабацца мужу.

 

Ёсьць розьніца між жонкай і дзяўчынай: незамужняя клапоціцца пра тое, што Госпада, як дагадзі́ць Госпаду, каб быць сьвятою і целам, і духам; а замужняя клапоціцца пра тое, што сьвету, як дагадзі́ць мужу.

Кажу гэта на вашу карысць, не каб паставіць вам пастку, але каб вы дастойна і бесперапынна былі пры Госпадзе, не азіраючыся.

 

А гэта кажу дзеля вашай жа карысьці, не каб накінуць на вас пятлю, але каб вы пава́жна і адпаведна [стаялі пры] Госпадзе без перашкодаў.

Калі хто, аднак, лічыць ганебным адносна дзяўчыны сваёй, што яна перацвіла, ды ён перакананы, што павінен так зрабіць, хай робіць, як хоча; гэтым не грашыць, хай выходзяць замуж.

 

А калі нехта лічыць за непрыстойнае для свае дзяўчыны, каб яна, перацьвіўшы, так і засталася, няхай робіць, як хоча; [гэтым] не зграшыць, няхай жэняцца.

А калі хто-небудзь, цвёрды ў сэрцы сваім, не маючы неабходнасці, мае, тым не менш, уладу над воляй сваёй, так пастановіць і вырашыць у сэрцы сваім захаваць дзяўчыну сваю, — добра робіць.

 

А хто стаў у сэрцы непарушна і, ня маючы патрэбы, але ўладу маючы над воляй сваёй, судзіў гэтак у сэрцы сваім, каб захаваць сваё дзявоцтва, той добра робіць.

Дык хто аддае замуж сваю дзяўчыну, добра робіць; а хто не аддае замуж, яшчэ лепш робіць.

 

Так што хто аддае замуж, добра робіць; а хто не аддае, лепш робіць.

Жонка звязана законам, пакуль яе муж жыве, а як муж яе памрэ, можа выйсці за каго захоча, толькі ў Госпадзе.

 

Жонка зьвязана законам да таго часу, пакуль жыве ейны муж; а калі муж ейны памрэ, яна вольная выйсьці замуж за каго хоча, толькі ў Госпадзе.

Шчаснейшая, аднак, будзе, калі застанецца так, паводле маёй парады. А думаю, што і я таксама маю Духа Божага.

 

Але яна шчасьлівейшая, калі застанецца так, паводле маёй парады; а я думаю, што і я маю Духа Божага.