Біблія / Бокун 6

 

 

Дык слухайце, цары, і разумейце; навучыцеся, суддзі канцоў зямлі!

 

Нахініце вушы, вы, што валадарыце над многімі і ганарыцеся мноствам народаў.

 

Бо Госпадам дадзена вам улада, і ад Узвышняга — валадаранне, Ён прасочыць вашыя ўчынкі і рассудзіць намеры,

 

бо калі вы былі служыцелямі Валадарства Яго, не судзілі справядліва, і не бераглі законнасці, ды не жылі паводле волі Божай.

 

Страшна і хутка з’явіцца Ён перад вамі, бо самы жорсткі суд будзе тым, якія панавалі;

 

бо найменшаму аказваецца міласэрнасць, а магутныя будуць моцна пакараныя.

 

Госпад бо не будзе зважаць на ніводную асобу і не забаіцца ніякай велічы, бо Ён учыніў малога і вялікага і роўна клапоціцца Ён пра ўсіх;

 

а над тымі, якія валадараць, адбываецца строгае даследаванне.

 

Дык да вас, цары, гэтыя мае словы, каб навучыліся вы мудрасці і не ўпалі.

 

Бо хто будзе берагчы справядлівае справядліва — будзе апраўданы; і хто навучыцца гэтаму — знойдзе абарону.

 

Дык прыміце словы мае, любіце іх і будзеце мець настаўленне.

 

Мудрасць ясная і ніколі не вяне: і лёгка яе бачаць тыя, хто яе любіць, і тыя знаходзяць яе, хто шукае яе.

 

Апярэджвае яна тых, якія яе жадаюць, каб ім першай паказацца.

 

Хто дзеля яе ўстае на світанні — не замучыцца, бо знойдзе яе, якая сядзіць пры дзвярах сваіх.

 

Дык аб ёй разважаць — вяршыня розуму, і хто дзеля яе не спіць — хутка вызваліцца ад бед.

 

Бо яна сама ходзіць кругом, шукаючы годных сябе, і радасна з’яўляецца ім на дарогах, ды выходзіць ім насустрач з усёй клапатлівасцю.

 

Пачатак бо яе найпраўдзівейшы — хацець вучыцца, а руплівасць пра навуку — гэта міласць,

 

і міласць — гэта пільнаванне законаў, а пільнаванне законаў — гэта зарука несмяротнасці,

 

а несмяротнасць набліжае да Бога;

 

такім чынам, пажаданне мудрасці вядзе да валадарства.

 

Дык калі вам мілыя пасады і скіпетры, о валадары народаў, шануйце мудрасць, каб валадарыць у векі вечныя.

 

А я паведамлю, што гэта за мудрасць і як паўстала, і не схаваю ад вас таямніц Божых, але ад пачатку нараджэння прасачу яе, і пазнанне яе выведу на святло, і не размінуся з праўдаю.

 

Ды не пайду шляхам знішчаючай зайздрасці, бо яна не будзе ўдзельніцай мудрасці.

 

Мноства ж мудрых — гэта збаўленне свету, і цар мудры — гэта апора народа.

 

Дык прыміце настаўленне ў словах маіх, і паможа вам.