Біблія / Бокун 44
Біблія ў перакладзе Антонія Бокуна
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Хвала бацькоў. Выхваляйма мужоў слаўных ды бацькоў нашых па іх паходжанні.
Вялікую славу выявіў Госпад, веліч Сваю спрадвечную.
Гэта пануючыя па валадарствах сваіх, людзі вялікай улады і выдатныя сваёю разважнасцю, вешчуны прароцтваў,
якія кіруюць народам праз парады і вопыт запісу народаў; словы мудрасці ў іх навучэнні,
вынаходцы музычных мелодый і расказчыкі напісаных вершаў;
людзі багатыя і надзеленыя ўладаю, маючыя імкненне да мастацтваў, спакойна пражываючыя ў сваіх дамах.
Яны ўсе набылі славу ў родах народа свайго і ў днях сваіх цешацца пахваламі.
Некаторыя з іх, народжаныя, пакінулі імя для апавядання іх хвалы.
Ёсць і такія, што засталіся без памяці, загінулі, як быццам не жылі, і нарадзіліся, быццам не былі народжаны, так і сыны іх па іх.
Але ёсць і людзі міласэрныя, пабожнасць якіх не забыта.
Трывае яна ў нашчадках іх, добрая спадчына — іх патомкі,
і ў завяшчаннях засталося іх патомства;
і дзеці іх праз іх. Павек трывае патомства іх, і слава іх не спыніцца.
Целы іх у супакоі пахаваны, ды імя іх жыве з пакалення ў пакаленне;
пра мудрасць іх будуць апавядаць народы, і пра славу іх будзе гаварыць сход.
Гэнох быў мілы Богу і быў забраны ў рай, каб даць узор навяртання для народаў.
Ной аказаўся дасканалым і справядлівым, і ў час гневу стаў ён пагадненнем;
дзеля яго засталася рэшта на зямлі, калі наступіў патоп:
з ім заключаны былі вечныя прымірэнні, каб не магло быць знішчана патопам аніводнае цела.
Абрагам — вялікі бацька многіх народаў, і ў яго славе не была знойдзена ніводная загана; ён захаваў закон Узвышняга, ды з ім заключыў Ён прымірэнне.
На целе яго заключыў прымірэнне, і ў выпрабаванні аказаўся ён верны.
Таму прысягай заручыўся яму, што ў яго патомстве будуць дабраславёныя народы, што размножаць яго, як пясок зямлі,
і, як зоркі, узвысіць патомства яго, ды дасць ім спадчыну ад мора аж да мора і ад ракі аж да межаў зямлі.
І дзеля бацькі яго Абрагама з Ізаакам учыніў тое ж самае.
Дабраславенства ўсіх народаў даў яму Госпад і зацвердзіў прымірэнне з галавою Якубам.
Прызнаў яго ў сваіх дабраславенствах, ды даў яму спадчыну і выдзеліў яму ўдзел у дванаццаці пакаленнях.
І вывеў з яго чалавека міласэрнага, які знайшоў ласку на вачах усякага цела, —
