Яна 7 разьдзел

 

 

Пасля гэтага хадзіў Езус па Галілеі. Ён не хацеў хадзіць па Юдэі, бо юдэі намагаліся забіць Яго.

 

Пасьля-ж гэтага хадзіў Езус па Галілеі, бо не хацеў хадзіць у Юдэю, таму што жыды шукалі яго забіць.

Набліжалася юдэйскае свята Шатроў.

 

Быў-жа блізка сьвяточны дзень жыдоўскі Шатроў.

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адсюль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае ўбачылі Твае справы, якія робіш.

 

Дык браты ягоны сказалі да яго: Адыйдзі адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні твае бачылі чыны твае, якія ты чыніш.

Бо ніхто ўпотай не робіць нічога і стараецца сам быць навідавоку. Калі Ты робіш такое, пакажы сябе свету».

 

Бо ніхто нічога ня чыніць у скрытнасьці, але сам хоча быць наяве. Калі ты гэтае чыніш, пакажы сябе самога сьвету.

Бо нават браты Ягоныя не верылі ў Яго.

 

Бо і браты ягоны ня верылі ў яго.

Тады кажа ім Езус: «Мой час яшчэ не настаў, а для вас час заўжды адпаведны.

 

Дык сказаў ім Езус: час мой яшчэ ня прыйшоў, а ваш час заўсёды гатовы.

Свет не можа ненавідзець вас, а Мяне ненавідзіць, бо Я сведчу пра яго, што справы яго ліхія.

 

Ня можа сьвет ненавідзець вас, мяне-ж ён ненавідзіць, бо я пасьведчаньне даю аб ім, што чыны ягоны ёсьць благія.

Вы ідзіце на свята; Я не пайду на гэта свята, таму што яшчэ не споўніўся Мой час».

 

Вы ідзеце на гэты дзень сьвяточны, бо час мой яшчэ ня выпаўніўся.

Сказаўшы гэта, Ён застаўся ў Галілеі.

 

Сказаўшы гэтае, сам астаўся ў Галілеі.

Калі браты Ягоныя прыйшлі на свята, тады і Ён прыйшоў, аднак не адкрыта, а як бы патаемна.

 

Калі-ж пайшлі браты ягоны, тады і ён пайшоў на сьвяточны дзень, ня яўна, але якбыццам у скрытнасьці.

Юдэі ж шукалі Яго на свяце і казалі: «Дзе Ён?»

 

Дык жыды шукалі яго ў дзень сьвяточны і казалі: Дзе ён?

І вялікае абурэнне было на Яго ў натоўпе: адны казалі, што Ён добры, другія ж казалі: «Не, Ён уводзіць народ у зман!»

 

І было вялікае нараканьне на яго ў грамадзе, бо некаторыя казалі: Што ён добры, а другія казалі: Не, але ён зводзіць грамады.

Ніхто, аднак, адкрыта не казаў пра Яго праз страх перад юдэямі.

 

Ніхто аднак яўна не гаварыў аб ім, дзеля страху перад жыдамі.

Ужо ў сярэдзіне свята Езус увайшоў у святыню і навучаў.

 

Калі-ж была ўжо палавіна сьвята, Езус увайшоў у сьвятыню і навучаў.

А юдэі дзівіліся, кажучы: «Як жа Ён ведае Пісанні, не вучыўшыся?»

 

І дзівіліся жыды, кажучы: Як-жа ён знае Пісаньні, калі ён ня вучыўся?

Езус ім адказаў: «Маё вучэнне — не Маё, а таго, хто паслаў Мяне.

 

Адказаў ім Езус і сказаў: Мая навука ня ёсьць маею, але таго, каторы паслаў мяне.

Калі хто хоча выконваць волю Яго, той даведаецца, ці ад Бога вучэнне, ці Я сам ад сябе гавару.

 

Калі хто захоча чыніць волю ягону, даведаецца аб навуцы, ці яна з Бога, ці я сам ад сябе гавару.

Хто гаворыць ад свайго імя, шукае ўласнай славы, а хто шукае славы таго, хто паслаў яго, той праўдзівы і няма ў ім несправядлівасці.

 

Хто гаворыць сам ад сябе, той уласнае славы шукае; а хто шукае славы таго, каторы паслаў яго, той праўдамоўны і няма ў ім несправядлівасьці.

Ці Майсей не даў вам Закон? Але ніхто з вас не выконвае Закону. Чаму вы хочаце забіць Мяне?»

 

Ці-ж вам Майсей ня даў закону? І ніхто з вас ня чыніць закону.

Натоўп адказаў: «Ты апанаваны злым духам! Хто імкнецца забіць Цябе?»

 

Нашто вы мяне шукаеце забіць? Адказала грамада і сказала: Ты д’ябэльства маеш! Хто цябе шукае забіць?

Езус сказаў ім у адказ: «Адну справу зрабіў Я, а вы ўсе здзіўляецеся.

 

Адказаў Езус і сказаў ім: Я адзін чын учыніў, і вы ўсе дзівіцёся.

Вось, Майсей даў вам абразанне (хоць яно не ад Майсея, але ад айцоў), і вы ў шабат абразаеце чалавека.

 

Дзеля таго Майсей даў вам абразаньне (не затым, што яно з Майсея, але з айцоў) і вы ў суботу абразаеце чалавека.

Калі чалавек прымае абразанне ў шабат, каб не парушыць Закон Майсееў, чаму гневаецеся на Мяне, што Я ў шабат аздаравіў усяго чалавека?

 

Калі чалавек атрымлівае абразаньне ў суботу, без таго каб быў нарушаны закон Майсея, вы на мяне гневаецеся, што я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?

Не асуджайце з выгляду, але судзіце судом справядлівым».

 

Ня судзеце паводле выгляду, але судзеце судом справядлівым.

Некаторыя з жыхароў Ерузалема казалі: «Ці не той гэта, якога хочуць забіць?

 

Дык казалі некаторыя з Ерузалімцаў: Ці-ж гэта ня той, каторага шукаюць забіць?

І вось Ён адкрыта гаворыць, і нічога не кажуць Яму. Хіба старэйшыны на самой справе пераканаліся, што Ён Месія?

 

А ён вось яўна гаворыць і нічога яму ня кажуць. Ці-ж сапраўды старшыя пазналі, што ён ёсьць Хрыстус?

Але мы ведаем, адкуль Ён. Калі ж прыйдзе Месія, то ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён».

 

Але яго мы знаем, адкуль ён: калі-ж Хрыстус прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, адкуль ён.

Тады Езус, навучаючы ў святыні, прамовіў голасна: «І Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я. І не сам ад сябе Я прыйшоў, але праўдзівы той, хто паслаў Мяне, якога вы не ведаеце.

 

Дык Езус заклікаў у сьвятыні вучачы і кажучы: І мяне знаеце, і адкуль я ёсьць, знаеце; і ня прыйшоў я сам ад сябе, але ёсьць праўдзівы, каторы паслаў мяне, каторага вы ня знаеце.

Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне».

 

Я знаю яго, бо я ад яго ёсьць, і ён паслаў мяне.

Тады шукалі, як схапіць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не настала Ягоная гадзіна.

 

Дык хацелі яго ўзяць, і ніхто не палажыў на яго рукі, бо яшчэ ня прыйшла ягона гадзіна.

Многія з натоўпу паверылі ў Яго і казалі: «Калі прыйдзе Месія, ці Ён учыніць больш знакаў, чым гэты ўчыніў?»

 

З грамады-ж многія ўверылі ў яго і казалі: Калі прыйдзе Хрыстус, то ці-ж учыніць болей знакаў за тыя, каторыя ён чыніць?

Фарысеі ж пачулі, як народ абураецца, і паслалі першасвятары і фарысеі слуг схапіць Яго.

 

Пачулі фарызэі, што грамада аб ім гэтае гаворыць: і паслалі старшыя і фарызэі слугаў, каб яго ўзяць.

Тады Езус сказаў: «Яшчэ нядоўга пабуду з вамі і адыду да таго, хто паслаў Мяне.

 

Дык сказаў ім Езус: Яшчэ мала часу я з вамі, і іду да таго, каторы паслаў мяне.

Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце, а туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці».

 

Будзеце шукаць мяне і ня знойдзеце, і дзе я ёсьць, вы ня можаце прыйсьці.

Юдэі казалі адзін аднаму: «Куды Ён хоча ісці, што мы не знойдзем Яго? Ці не хоча Ён ісці ў грэцкую дыяспару і вучыць грэкаў?

 

Дык гаварылі жыды паміж сабою: Куды-ж ён мае ісьці, што мы яго ня знойдзем? Ці мае ісьці да разсяленьня паганскага і навучаць паганаў?

Што Ён меў на ўвазе, кажучы: “Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце, а туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці”?»

 

Што гэта за мова, якую ён сказаў: «Будзеце шукаць мяне і ня знойдзеце, і дзе я ёсьць, вы ня можаце прыйсьці»?

У апошні, вялікі дзень свята, Езус стаў і, заклікаючы, сказаў: «Калі хто прагне, няхай прыйдзе да Мяне і п’е.

 

У апошні-ж вялікі дзень сьвята Езус стаяў і заклікаў, кажучы: Калі хто хоча піць, няхай прыходзіць да мяне і п’е!

Хто верыць у Мяне, у таго, як сказана ў Пісанні, з улоння пацякуць рэкі вады жывой».

 

Хто верыць у мяне, як кажа Пісаньне, з нутра яго пацякуць рэкі жывое вады.

Гэта сказаў Ён пра Духа, якога меліся прыняць тыя, хто паверыў у Яго, бо яшчэ не было Духа, таму што Езус яшчэ не быў услаўлены.

 

А гэта ён сказаў аб Духу, каторага мелі атрымаць веруючыя ў яго. Бо яшчэ ня быў даны Дух, бо Езус яшчэ ня быў услаўлены.

З натоўпу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: «Ён сапраўды прарок!»

 

Дык калі з грамады пачулі гэтыя мовы ягоны, казалі: Ён ёсьць сапраўды прарок.

Другія казалі: «Гэта Месія!» А іншыя казалі: «Хіба з Галілеі прыйдзе Месія?

 

Другія казалі: Ён ёсьць Хрыстус. Некаторыя-ж казалі: Ці-ж Хрыстус прыйдзе з Галілеі?

Ці ж не сказана ў Пісанні, што Месія прыйдзе з роду Давіда і з мястэчка Бэтлеема, адкуль быў Давід?»

 

Ці-ж Пісаньне ня кажа: Што з патомства Давіда і з мястэчка Бэтлеем, дзе быў Давід, прыйдзе Хрыстус?

І вось адбылася з-за Яго спрэчка ў натоўпе.

 

І так зрабілася спрэчка ў грамадзе дзеля яго.

Некаторыя з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі.

 

Некаторыя-ж з іх хацелі яго ўзяць, але ніхто не палажыў на яго рукі.

Прыйшлі ж слугі да першасвятароў і фарысеяў, а тыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»

 

Дык прыйшлі слугі да архісьвятараў і фарызэяў, а яны ім сказалі: чаму вы яго не прывялі?

Слугі адказалі: «Ніколі ніхто з людзей так не гаварыў».

 

адказалі ім слугі: Ніколі так чалавек не гаварыў, як гэты чалавек.

Фарысеі адказалі ім: «Няўжо і вас увялі ў зман?

 

Дык адказалі ім фарызэі: Няўжо і вы зьведзеныя?

Хіба паверыў у Яго хто са старэйшын або з фарысеяў?

 

Ці хто з старшых або фарызэяў уверыў у яго?

Але гэты натоўп, які не ведае Закону, пракляты!»

 

Але гэтая грамада, што ня знае закону, праклятая яна.

Тады Нікадэм, адзін з іх, які прыходзіў да Езуса раней, сказаў ім:

 

Сказаў да іх Мікодым, той, каторы прыходзіў да яго ўначы, каторы быў адным з іх:

«Ці наш Закон асуджае чалавека, пакуль не выслухаюць яго і не даведаюцца, што ён робіць?»

 

Ці-ж наш закон судзіць чалавека, калі перад тым не пачуе ад яго і не дазнае, што ён робіць?

На гэта адказалі яму: «Ці і ты з Галілеі? Даследуй і ўбачыш, што з Галілеі прарок не выйдзе!»

 

Адказалі і сказалі яму: Ці і ты галілеянін? Перагледзь Пісаньні і пабач, што з Галілеі прарок не паўстае?

І разышліся кожны да свайго дому.