Дзеі 10 разьдзел

 

 

Быў у Цэзарэі адзін чалавек па імені Карнэлій, сотнік з кагорты, што называлася Італьскай,

 

Быў у Кесары́і адзін чалавек па імені Карнíлій, со́тнік з палка́, называ́нага Італíйскім,

пабожны і багабойны з усім домам сваім. Ён даваў вялікую міласціну і заўсёды маліўся Богу.

 

пабо́жны і богабая́зны з усім домам сваім, ён рабіў многія справы міласэ́рнасці лю́дзям і заўсёды маліўся Богу;

Каля дзевятай гадзіны дня ён выразна бачыў у візіі анёла Божага, які прыйшоў да яго і сказаў: «Карнэлій».

 

ён у відзе́нні ясна ўбачыў каля дзевятай гадзíны дня Ангела Божага, які ўвайшоў да яго і сказаў яму: Карнíлій!

Ён паглядзеў на яго і, спалохаўшыся, сказаў: «Што, Пане?» Той адказаў: «Твае малітвы і твая міласціна былі згаданыя перад Богам.

 

Ён жа, угле́дзеўшыся ў яго і спало́хаўшыся, сказаў: што, Госпадзí Ангел сказаў яму: твае малітвы і твае справы міласэ́рнасці ўзнялíся ва ўспамíн перад Богам;

А цяпер пашлі людзей у Яфу і пакліч Сымона, які завецца Пятром.

 

і цяпер пашлі ў Іаппíю людзей і пакліч Сíмана, якога завуць Пятром;

Ён гасціць у аднаго гарбара Сымона, які мае дом каля мора. Ён скажа табе, што рабіць».

 

ён гасцю́е ў нейкага Сíмана-гарбара́, дом якога каля мора; ён скажа табе тое, праз што спасе́шся ты і ўвесь дом твой.

Калі анёл, які гаварыў з ім, адышоў, ён паклікаў двух сваіх слуг і богабаязнага жаўнера з тых, што служылі яму,

 

І калі адышоў Ангел, які размаўляў з Карнíліем, ён паклíкаў дваіх са сваіх слуг і набо́жнага воіна з тых, што былí пры ім,

і, расказаўшы ім усё, паслаў іх у Яфу.

 

і, расказаўшы ім усё, паслаў іх у Іаппíю.

На другі дзень, калі яны былі ў дарозе і набліжаліся да горада, Пётр каля шостай гадзіны падняўся на дах дома памаліцца.

 

А на другі дзень, калі яны былí ў дарозе і набліжа́ліся да горада, Пётр каля шостай гадзíны ўзышоў на дах до́ма памалíцца.

Аднак адчуў голад і захацеў паесці. Пакуль гатавалі яму, ён упаў у захапленне.

 

Ён прагалада́ўся і хацеў паесці; пакуль жа гатава́лі яму, найшло́ на яго захапле́нне,

Убачыў неба раскрытае і нейкае начынне, быццам вялікае палатно, прывязанае за чатыры куты, што спускалася на зямлю.

 

і бачыць ён неба адкры́тае, і сыхо́дзіць да яго нейкае ёмішча, нíбы вялікае палатно, прывя́занае за чатыры канцы, і апуска́ецца на зямлю́,

У ім былі ўсякія чатырохногія жывёлы, паўзуны і нябесныя птушкі.

 

і былí ў ім усяля́кія чатырохно́гія зямны́я, і звяры́, і паўзуны́, і птушкі нябе́сныя.

А голас прамовіў да яго: «Уставай, Пётр, забівай і еш!»

 

І быў голас да яго: устань, Пётр, закалí і еж.

Але Пётр сказаў: «Ні ў якім разе, Пане, бо я ніколі не еў нічога апаганенага і нячыстага».

 

Але Пётр сказаў: ні ў якім ра́зе, Госпадзі, бо я ніко́лі не еў нічога пага́нага ці нячы́стага.

І зноў, другі раз, голас сказаў яму: «Тое, што Бог ачысціў, не называй апаганеным».

 

А голас зноў, другі раз, да яго: тое, што Бог ачы́сціў, ты не лічы́ пага́ным.

Так было тройчы, і начынне адразу паднялося ў неба.

 

Так было́ тройчы; і зноў узя́та было́ ёмішча на неба.

Калі ж Пётр разважаў, што магла б азначаць гэтая візія, якую бачыў, людзі, пасланыя Карнэліем, распытаўшыся пра дом Сымона, спыніліся ля варот

 

Пакуль Пётр недаўмява́ў у сабе, што зна́чыла б відзе́нне, якое ён бачыў, — вось, людзі, пасла́ныя Карнíліем, распыта́ўшы пра дом Сíманаў, спыніліся каля варот

і спыталіся, крыкнуўшы, ці тут гасціць Сымон, які завецца Пятром.

 

і го́ласна пыта́ліся: ці тут гасцю́е Сíман, называ́ны Пятром?

Калі Пётр разважаў пра візію, Дух сказаў яму: «Вось, тры чалавекі шукаюць цябе.

 

І ў той час, як Пётр разважа́ў пра відзе́нне, сказаў яму Дух: вось, тры чалавекі шукаюць цябе;

Устань, спусціся і ідзі з імі без ніякіх ваганняў, бо Я паслаў іх».

 

дык устань, спусціся і ідзі з імі, ні ў чым не сумнява́ючыся, бо гэта Я паслаў іх.

Пётр, спусціўшыся да гэтых людзей, сказаў: «Я той, каго вы шукаеце. Дзеля чаго вы прыйшлі?»

 

Пётр, спусціўшыся да людзей, пасла́ных да яго Карніліем, сказаў: вось, я той, каго вы шука́еце; што за прычына, дзе́ля якой вы прыйшлí

Яны ж сказалі: «Карнэлій, сотнік, муж праведны і богабаязны, за якога засведчыць увесь юдэйскі народ, атрымаў наказ праз святога анёла, каб паклікаць цябе ў свой дом і паслухаць тваіх слоў».

 

Яны ж адказалі: Карнілій сотнік, муж пра́ведны і богабая́зны, які ма́е добрае све́дчанне ад усяго народа Іудзейскага, атрыма́ў ад святога Ангела ўказа́нне паклíкаць цябе ў дом свой і паслу́хаць сло́вы твае.

Тады ён паклікаў іх і пачаставаў.Назаўтра ўстаў і адправіўся з імі. Некаторыя браты з Яфы пайшлі разам з ім.

 

Пётр, запрасіўшы, пачастава́ў іх, а на другі дзень, уста́ўшы, пайшоў з імі, і некато́рыя з братоў Іаппíйскіх пайшлі з ім;

На наступны дзень ён прыбыў у Цэзарэю. Карнэлій жа чакаў іх, паклікаўшы сваіх родных і блізкіх сяброў.

 

на насту́пны дзень прыйшлí яны ў Кесары́ю. Карнілій жа чакаў іх, склíкаўшы сваяко́ў сваіх і блізкіх сяброў.

Калі Пётр уваходзіў, Карнэлій выйшаў яму насустрач і, упаўшы да ног, пакланіўся яму.

 

Калі Пётр уваходзіў, Карнілій сустрэў яго і, упа́ўшы яму ў ногі, пакланіўся.

Пётр падняў яго, кажучы: «Устань, я таксама чалавек».

 

Але Пётр падня́ў яго, ка́жучы: устань, я таксама чалавек.

І, размаўляючы з ім, увайшоў і ўбачыў шмат сабраных.

 

І, размаўля́ючы з ім, увайшоў і заста́ў многіх сабра́ных;

Ён сказаў ім: «Ведаеце, што юдэю нельга мець зносіны або сустракацца з чужынцам. Але Бог адкрыў мне, каб я не лічыў ніводнага чалавека апаганеным ці нячыстым.

 

і сказа́ў ім: вы ве́даеце, што не дазваля́ецца Іудзею мець зносіны з іншапляме́ннікам альбо прыхо́дзіць да яго; а мне Бог адкрыў, каб я ніводнага чалавека не называў пага́ным або нячы́стым;

Таму я без ваганняў прыйшоў на заклік. Дык пытаюся: для якой справы вы паклікалі мяне?»

 

таму я і прыйшоў, не пярэ́чыўшы, калі мяне паклíкалі; дык пыта́юся: дзе́ля якой справы вы паслалі за мной?

Тады Карнэлій адказаў: «Чатыры дні аж да гэтай гадзіны я пасціў і а дзявятай маліўся ў сваім доме. І вось, перада мной з’явіўся муж у бліскучым адзенні

 

І Карнíлій адказаў: пача́ўшы чатыры дні таму і да гэтай гадзíны я пасцíўся і ў дзевя́тую гадзíну маліўся ў доме маім; і вось, стаў перада мною муж у све́тлым адзе́нні

і сказаў: “Карнэлій, твая малітва пачутая і твае міласціны былі згаданыя перад Богам.

 

і сказаў: «Карнілій! пачу́та малітва твая, і мíласціны твае ўспамяну́ты перад Богам;

Таму пашлі ў Яфу і пакліч Сымона, які завецца Пятром. Ён гасціць у доме гарбара Сымона каля мора”.

 

дык пашлі ў Іаппíю і пакліч Сíмана, якога завуць Пятром; ён гасцю́е ў доме Сíмана-гарбара́ каля мора; ён прыйдзе і будзе прамаўля́ць да цябе».

Я адразу паслаў да цябе, а ты добра зрабіў, што прыйшоў. Цяпер мы ўсе стаім перад Богам, каб пачуць усё, што загадаў табе Пан».

 

Я адразу ж паслаў да цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў; дык вось, цяпер мы ўсе перад Богам стаім, каб вы́слухаць усё, што зага́дана табе Богам.

Тады Пётр, адкрыўшы вусны свае, сказаў: «Сапраўды разумею, што Бог не зважае на асобу,

 

Пётр адкрыў вусны і прамовіў: я сапраўды́ ўпэ́ўніваюся, што ў Бога няма прадузя́тасці,

але ў кожным народзе даспадобы Яму той, хто баіцца Яго і паступае справядліва.

 

але ў кожным народзе той, хто баіцца Яго і жыве́ пра́ведна, даспадо́бы Яму;

Ён паслаў сваё слова сынам Ізраэля, абвяшчаючы Добрую Навіну аб спакоі праз Езуса Хрыста, які ёсць Панам усіх.

 

Ён паслаў сло́ва сына́м Ізра́ілевым, дабраве́сцячы мір праз Іісуса Хрыста, Які ёсць Гасподзь усіх;

Вы ведаеце, што адбывалася па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, пасля хросту, абвешчанага Янам.

 

вы ведаеце пра тое, што адбыва́лася па ўсёй Іудзеі, пачына́ючы з Галілеі, пасля хрышчэ́ння, якое прапаве́даваў Іаан;

Як Бог намасціў Духам Святым і моцай Езуса з Назарэта, які хадзіў, робячы дабро і аздараўляючы ўсіх, апанаваных д’яблам, бо з Ім быў Бог.

 

пра Іісуса з Назарэ́та, як Яго пама́заў Бог Ду́хам Святы́м і сілаю, і Ён хадзіў, тво́рачы дабро і ацаля́ючы ўсіх апанава́ных дыявалам, таму што Бог быў з Ім;

І мы — сведкі ўсяго, што Ён зрабіў у краіне Юдэйскай і ў Ерузалеме. Яго забілі, павесіўшы на дрэве.

 

і мы све́дкі ўсяго, што зрабіў Ён у краіне Іудзейскай і ў Іерусаліме; Яго і забілі, паве́сіўшы на дрэ́ве.

А Бог уваскрасіў Яго на трэці дзень і дазволіў Яму з’явіцца

 

Яго ўваскрасіў Бог на трэці дзень і даў Яму быць я́ўленым,

не ўсяму народу, але нам, сведкам, выбраным раней Богам, якія елі і пілі разам з Ім пасля Ягонага ўваскрасення.

 

не ўсяму народу, а све́дкам, якіх раней абраў Бог, нам, якія з Ім елі і пілí пасля ўваскрасе́ння Яго з мёртвых;

Нам таксама наказаў абвяшчаць народу і сведчыць, што Ён — прызначаны Богам суддзя жывых і памерлых.

 

і Ён загада́ў нам прапаве́даваць лю́дзям і све́дчыць, што Ён — вы́значаны Богам суддзя́ жывы́х і мёртвых;

Пра Яго ўсе прарокі сведчаць, што кожны, хто верыць у Яго, атрымае адпушчэнне грахоў праз імя Ягонае».

 

пра Яго ўсе прарокі све́дчаць, што кожны, хто веруе ў Яго, атрыма́е прабачэ́нне грахоў íмем Яго.

Калі Пётр яшчэ казаў гэтыя словы, Дух Святы сышоў на ўсіх, хто слухаў слова.

 

Яшчэ калі прамаўля́ў Пётр сло́вы гэтыя, сышоў Дух Святы на ўсіх, што слу́халі сло́ва.

А вернікі з абрэзаных, якія прыйшлі разам з Пятром, здзівіліся, што дар Духа Святога выліўся і на язычнікаў.

 

І ве́руючыя з абрэ́заных, якія прыйшлі з Пятром, ура́зіліся, што і на язы́чнікаў вы́ліўся дар Святога Духа,

Бо яны чулі, як тыя размаўлялі мовамі і славілі Бога. Тады сказаў Пётр:

 

бо пачулі, як яны гаво́раць на іншых мо́вах і веліча́юць Бога. Тады Пётр сказаў:

«Ці можа хто забараніць хрысціцца вадою тым, хто атрымаў Духа Святога, як і мы?»

 

хіба́ можа хто забаранíць хрысцíцца вадою тым, што атрыма́лі Духа Святога, як і мы?

І загадаў ахрысціць іх у імя Езуса Хрыста. Потым яны прасілі яго застацца на некалькі дзён.

 

І загадаў ім хрысцíцца ў імя́ Іісуса Хрыста. Тады яны папрасілі яго заста́цца на некалькі дзён.