1 да Цімафея 5 разьдзел

 

 

Старога не дакара́й, але малі, як бацьку; малодшых, як брато́ў;

 

Старога ня гань, але прасі як бацьку, маладых — як братоў,

старых жанчын, як матак; малодшых, як сёстраў, з усякаю чыстасьцяй.

 

старых жанчынаў — як матак, маладых — як сёстраў, з усякай чысьцінёю.

Удоваў паважай, тых, што ўдовы запраўды.

 

Удоваў шануй, тых, якія праўдзіва ўдовы.

Калі-ж якая ўдава ма́е дзяце́й, ці ўнукаў, дык яны насампе́рш няхай вучацца паважаць уласны дом і ў свой чарод аддзя́чыць бацьком: бо гэта добра і ўгодна перад Богам.

 

А калі якая ўдава ма́е дзяцей ці ўнукаў, яны перш няхай вучацца шанаваць свой дом і аддаваць належнае бацька́м, бо гэта добра і прыемна перад Богам.

Праўдзівая-ж удава і адзінокая спадзяе́цца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уначы і ўдзе́нь,

 

Праўдзівая ўдава і адзінокая спадзяецца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уночы і ўдзень,

раскошніца-ж, жывучы, мёртвая.

 

а тая, што жыве ў распусьце, жывучы́, мёртвая.

І гэтае загадвай ім, каб былі беззаганнымі.

 

І гэтак загадвай, каб былі бездакорнымі.

Калі-ж хто аб сваіх, а асабліва аб хатніх не клапо́ціцца, той адрокся ад ве́ры і горш за няве́рнага.

 

А калі хто пра сваіх, і асабліва, пра хатніх ня дбае, той адрокся ад веры і горшы за бязьвернага.

Удава-ж няхай выбіраецца ня ме́нш, як шасьцідзесяціго́дняя, якая была жонкаю аднаго мужа,

 

Удава ма́е быць унесеная ў сьпіс, якой ня менш як шэсьцьдзесят гадоў, якая была жонкаю аднаго мужа,

дазнаная з добрых учынкаў, ці дзяце́й узгадавала, ці прымала падарожных, ці абмывала ногі сьвятым, ці памагала нешчасьлівым, ці рупілася аб кожную добрую справу.

 

засьведчаная ў добрых учынках, калі дзяцей выгадавала, калі прыймала падарожных, калі абмывала ногі сьвятым, калі падтрымлівала прыгнечаных, калі ішла сьледам за ўсякай добрай справай.

А маладых удоў ня прымай, бо яны, разласаваўшыся насупраць Хрысту, хочуць замуж;

 

А маладым удовам адмаўляй, бо калі яны, разласаваўшыся насуперак Хрысту, захочуць замуж,

яны падлягаюць асуджэньню, бо адкінулі ране́йшую ве́ру;

 

атрымаюць асуджэньне, бо адкінулі ранейшую веру.

да таго-ж яны, гуляючы, прывучаюцца хадзіць па дамох; дый ня толькі гуляшчыя, але й баўтлівыя, і цікавыя, і гавораць, чаго ня сьле́д.

 

Да таго ж яны прывучаюцца не працаваць, цяга́ючыся па дамах; і ня толькі не працаваць, але і балбатаць, і рабіць непатрэбныя рэчы, гаворачы, чаго ня сьлед.

Дык хачу, каб маладыя ўдовы йшлі замуж, радзілі дзяце́й, кіравалі домам і не давалі праціўніку ніякае падставы дзеля абмаўляньня:

 

Дык хачу, каб маладыя [ўдовы] ішлі замуж, нараджалі дзяцей, кіравалі домам і не давалі супраціўніку ніякае нагоды дзеля абмаўляньня,

бо некаторыя ўжо зьвярнулі на сьле́д шатана.

 

бо некаторыя ўжо збочылі ўсьлед за шата́нам.

Калі які ве́рны ці ве́рная ма́е ўдовы, няхай памагае ім і не абцяжа́е Царквы, каб яна памагала запраўдным удовам.

 

Калі які верны ці верная ма́е ўдовы, няхай падтрымлівае іх і не абцяжарвае царквы, каб яна падтрымлівала праўдзівых удоваў.

Старшыя, якія старшынствуюць добра, варты падвойнае пашаны, асабліва тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.

 

Старосты, якія кіруюць добра, дастойныя падвойнае пашаны, асабліва тыя, якія працуюць у слове і навучаньні.

Бо Пісаньне кажа: не закелза́й вала, які малоціць, і: работнік варты нагароды свае́й (Другазаконьне 25:4; Мацьвея 10:10).

 

Бо Пісаньне кажа: «Не заке́лзай вала́, які малоціць», і: «Работнік варты нагароды сваёй».

Абвінава́чаньне на старшага ня йначай прымай, як пры двох ці трох сьве́дках.

 

Абвінавачваньне на старосту не прыймай, хіба што пры двух ці трох сьведках.

Тых, што граша́ць, дакара́й перад усімі, каб і іншыя страх ме́лі.

 

Тых, якія грашаць, дакарай перад усімі, каб і іншыя страх мелі.

Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі Ангеламі заклінаю цябе́ захаваць гэтае, не асуджаючы напе́рад, нічога ня робячы водле ўнады.

 

Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі анёламі сьведчу [табе], каб ты захаваў гэтае без перадузятасьці, нічога ня робячы паводле прыхільнасьці.

Рук хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахох; хавай сябе́ чыстым.

 

Ру́кі хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахах; захоўвай сябе чыстым.

Дый ня пі адну ваду, але ўжывай крыху віна дзеля жывата твайго і частых тваіх недамаганьняў.

 

Больш ня пі ваду, але ўжывай крыху віна дзеля страўніка твайго і частых тваіх немачаў.

Грахі ў іншых людзе́й яўныя, і напе́радзе вядуць на асуджэньне, а за іншымі ідуць сьле́дам.

 

Грахі некаторых людзей відочныя і вядуць на асуджэньне, а за некаторымі ідуць сьледам.

Гэтак сама і добрыя ўчынкі напе́рад яўныя; а калі інакш, схавацца ня могуць.

 

Гэтаксама і добрыя ўчынкі відочныя; і калі іначай, схавацца ня могуць.