1 да Цімафея 5 разьдзел

 

 

Старога не дакарай, а напамінай, як бацьку; малодшых, як братоў;

 

Старога ня гань, але прасі як бацьку, маладых — як братоў,

старых жанчын, як матак; малодшых як сёстраў, з найбольшай скромнасьцяй.

 

старых жанчынаў — як матак, маладых — як сёстраў, з усякай чысьцінёю.

Удоваў паважай тых, што існа ёсьць удовамі.

 

Удоваў шануй, тых, якія праўдзіва ўдовы.

Калі-ж якая ўдава мае дзяцей ці ўнукаў, дык яны самперш няхай вучацца шанаваць уласны дом і, у свой чарод, аддаваць належнае бацьком, гэта бо падабаецца Богу.

 

А калі якая ўдава ма́е дзяцей ці ўнукаў, яны перш няхай вучацца шанаваць свой дом і аддаваць належнае бацька́м, бо гэта добра і прыемна перад Богам.

Праўдзівая ўдава і асамотненая хай надзеецца на Бога, трываючы ў малітаўных просьбах днямі й начамі

 

Праўдзівая ўдава і адзінокая спадзяецца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уночы і ўдзень,

раскошніца-ж — за жыцьця ўжо труп.

 

а тая, што жыве ў распусьце, жывучы́, мёртвая.

І гэта загадвай ім, каб былі беззаганные.

 

І гэтак загадвай, каб былі бездакорнымі.

Калі-ж хто аб сваіх, асабліва хатніх, не клапоціцца, той выракся веры і горшы за паганіна.

 

А калі хто пра сваіх, і асабліва, пра хатніх ня дбае, той адрокся ад веры і горшы за бязьвернага.

Да ўдоваў можна залічаць не малодшых, як шасьцідзесяцігодню, катора была жонкаю аднаго мужа,

 

Удава ма́е быць унесеная ў сьпіс, якой ня менш як шэсьцьдзесят гадоў, якая была жонкаю аднаго мужа,

ведамая з добрых учынкаў, узгадаваньня дзяцей, гасьціннасьці, умываньня ног сьвятым, успамогі бедным, руплівасьці аб кажнай добрай справе.

 

засьведчаная ў добрых учынках, калі дзяцей выгадавала, калі прыймала падарожных, калі абмывала ногі сьвятым, калі падтрымлівала прыгнечаных, калі ішла сьледам за ўсякай добрай справай.

Маладых-жа ўдоваў не прымай, бо яны шуканьнем выгад аддаляюцца ад Хрыстуса, хочуць замуж,

 

А маладым удовам адмаўляй, бо калі яны, разласаваўшыся насуперак Хрысту, захочуць замуж,

падлягаючы асуду, бо ломяць першую прысягу веры;

 

атрымаюць асуджэньне, бо адкінулі ранейшую веру.

да таго-ж празь бязьдзейнае гуляцтва прывучаюцца бадзяцца ад дому да дому зь цікавасьцю й балбатнёю чаго і нясьлед.

 

Да таго ж яны прывучаюцца не працаваць, цяга́ючыся па дамах; і ня толькі не працаваць, але і балбатаць, і рабіць непатрэбныя рэчы, гаворачы, чаго ня сьлед.

Хочу вось-жа, каб малодшыя выходзілі замуж, радзілі дзяцей, былі гаспадынямі добрымі і не давалі праціўніку ніякай прычыны да абгавору:

 

Дык хачу, каб маладыя [ўдовы] ішлі замуж, нараджалі дзяцей, кіравалі домам і не давалі супраціўніку ніякае нагоды дзеля абмаўляньня,

некаторыя бо ўжо зьвіхнуліся й пайшлі ў сьляды шатана.

 

бо некаторыя ўжо збочылі ўсьлед за шата́нам.

Хто зь верных мае ўдовы (сваячкі), хай іх успамагае, каб не абцяжалі Эклезіі, якая магла б выстарчальней успамагаць тых, што зьяўляюцца існымі ўдовамі.

 

Калі які верны ці верная ма́е ўдовы, няхай падтрымлівае іх і не абцяжарвае царквы, каб яна падтрымлівала праўдзівых удоваў.

Прэзьбітэры за дастойнае правадніцтва заслужваюць на падвойнуючэсьць, асабліва працуючые словам і навукай.

 

Старосты, якія кіруюць добра, дастойныя падвойнае пашаны, асабліва тыя, якія працуюць у слове і навучаньні.

Пісаньне бо кажа: «Не закілзвай вала малоцячага» (Паўт. Пр. 25:4) і: «Годзен работнік свае заплаты» (Мат. 10:10).

 

Бо Пісаньне кажа: «Не заке́лзай вала́, які малоціць», і: «Работнік варты нагароды сваёй».

Абвінавачаньне проці прэзьбітэра прымай не іначай, як толькі пры двух, ці трох сьветках.

 

Абвінавачваньне на старосту не прыймай, хіба што пры двух ці трох сьведках.

Тым, што грэшаць, напамін давай перад усімі, каб і другіе баяліся.

 

Тых, якія грашаць, дакарай перад усімі, каб і іншыя страх мелі.

Перад Богам і Езусам Хрыстусам ды выбранымі анёламі заклінаю цябе захаваць гэта бесстаронна, нічога ня робячы з ўпярэджаньнем да аднае стараны.

 

Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі анёламі сьведчу [табе], каб ты захаваў гэтае без перадузятасьці, нічога ня робячы паводле прыхільнасьці.

Рук на нікога захутка не ўскладай ды не бяры ўдзелу ў грахох чужых. Захавай сябе чыстым.

 

Ру́кі хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахах; захоўвай сябе чыстым.

Дый ня пі яшчэ ўсё аднае толькі вады, але ўжывай крыху й віна дзеля твайго жывата ды частых тваіх недамаганьняў.

 

Больш ня пі ваду, але ўжывай крыху віна дзеля страўніка твайго і частых тваіх немачаў.

Грахі некаторых людзей яўные і проста вядуць да асуду, у іншых-жа адкрываюцца потым.

 

Грахі некаторых людзей відочныя і вядуць на асуджэньне, а за некаторымі ідуць сьледам.

Такжасама і добрые ўчынкі ёсьць яўныя, а калі й не, укрыцца ня могуць.

 

Гэтаксама і добрыя ўчынкі відочныя; і калі іначай, схавацца ня могуць.