2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2012
Мы-ж, як памочнікі, молім вас, каб ласка Божая не надарма́ была прынята вамі.
Мы, як супрацоўнікі, заклікаем вас, каб вы не надарма прынялі ласку Божую,
(Бо сказана: у час прые́мны Я выслухаў цябе́ і ў дзе́нь збаўле́ньня памог табе́ (Ісая 49:8). Вось і цяпе́р час прые́мны, вось цяпе́р дзе́нь збаўле́ньня!)
бо Ён кажа: «У час прыдатны выслухаў Я цябе ды ў дзень збаўлення ўспамог табе». Вось цяпер час прыдатны, вось цяпер дзень збаўлення!
Мы нікому не кладзе́м ніякага спаткне́ньня, каб ня было зьняважа́на служэньне.
Не даючы нікому магчымасці спатыкнення, каб не глуміліся са служэння,
Але ў-ва ўсім выяўляем сябе́, як служкі Божыя, у вялікай цярплівасьці, у горы, у недастатках, у ўціску,
ва ўсім мы яўляем сябе паслугачамі Бога: у вялікай цярплівасці, у горы, у нястачы, ва ўцісках,
пад ударамі, у вастрогах, у выгнаньні, у працы, у чуваньні, у пастох,
пад ударамі, у вязніцах, у забурэннях, у спрацаванасці, у недаспаннях, у пастах,
у чыстасьці, у мудрасьці, у ве́лічы душы, у дабраце́, у Духу Сьвятым, у любві некрывадушнай,
у чыстасці, у мудрасці, у вялікадушнасці, у дабрыні, у Духу Святым, у непадробнай любові,
у слове праўды, у сіле Божай, з зброяй праўды ў правай і ў ле́вай руцэ,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і левай руцэ,
праз славу й ганьбу, заганы й пахвалы; нібы ашуканцы, ды справядлівыя,
у пашане і ў ганьбе, у знеслаўленні і ў добрай славе; нібы ашуканцы, ды праўдамоўныя,
як няве́дамыя, але пазнаваныя; як паміраючыя, ды вось жыве́м; як кара́ныя, ды не забіваныя;
быццам няведамыя, ды вядомыя, быццам паміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не забітыя на смерць,
як засмуча́ныя, ды заўсёды вясёлыя; як жабракі, ды многіх збагачаючыя; як нічога ня маючыя, ды ўсім валадаючыя.
як бы сумныя, але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога не маюць, а ўсім валодаюць.
Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае расшырана.
Вусны нашы адкрыліся да вас, карынцяне, наша сэрца пашырылася.
Вам ня це́сна ў нас, але ў сэрцах вашых це́сна.
Вам не цесна ў нас, але цесна ў вашых сэрцах.
Дзеля гэткае-ж заплаты (кажу, як дзецям,) пашы́рцеся і вы.
Адгадзіцеся нам тым самым спосабам, як да сваіх дзяцей кажу: адкрыйцеся і вы.
Не хадзе́це пад чужым ярмом з няве́рнымі; бо якая лучнасьць праведнасьці з беззаконьнем? Што супольнага ў сьвятла́ ды з це́мраю?
Не запрагайцеся з няверуючымі ў адно ярмо. Бо што мае агульнага справядлівасць з несправядлівасцю? Або якая супольнасць святла з цемраю?
Што за згода між Хрыстом і Вэліалам? Ці якая частка ве́рнаму з няве́рным?
Альбо якая згода Хрыста з Бэліярам, або якая лучнасць веруючага з няверуючым?
Дык якая супольнасьць храму Божаму з ідальскім? Бо вы — храм Бога Жывога, як сказаў Бог: Пасялюся ў іх і хадзіць буду; і буду Богам іхнім, і яны народ Мне́ будуць (Лявіт 25:16).
Або якое суладдзе святыні Божай з ідаламі? Бо вы ёсць святыня Бога жывога, як кажа Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
Дзеля гэтага выйдзіце спасярод іх і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас (Ісая 52:11);
Тамувыйдзіце з іх асяроддзя і адлучыцеся ад іх, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я вас прыму,
І буду вам за Айца, і вы будзеце Мне́ за сыно́ў і дачо́к, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Ерамія 3:19; Осія 1:11).
і буду вам Айцом, а вы будзеце Маімі сынамі і дочкамі, кажа Госпад Усемагутны».
