Да Галятаў 3 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
О неразумныя галаты, хто вас зачараваў, [каб не слухаліся праўды], вас, у якіх перад вачыма Ісус Хрыстос быў накрэслены як бы [між вас] укрыжаваны?
1 О неразумныя Галаты!Хто вас зачараваў ня слухацца праўды, вас, перад вачыма якіх Езус Хрыстус уяўлены быў, між вас укрыжаваны?
Толькі гэта хачу даведацца ў вас: ці праз учынкі закона вы атрымалі Духа ці праз пропаведзь веры?
Гэтага аднаго хачу ад вас даведацца ці са спаўненьня учынкаў закона атрымалі вы Духа, ці з прыняцьця веры.
Ці вы такія неразумныя, што, пачаўшы духам, цяпер заканчваеце целам?
Няўжо вы так неразумныя, што пачаўшы Духам, канчаеце целам?
Гэтулькі вы пацярпелі дарэмна? Калі гэта сапраўды дарэмна?
Столькі вы нацярпеліся і надарма? Хаця б толькі без выніку?
Дык Той, Хто дае вам Духа і робіць між вас цуды, ці праз учынкі закона гэта робіць, ці праз пропаведзь веры?
А той, хто вам дае Духа і стварае цуды ў вас, з выпаўненьня закона творыць гэта, ці што вы прынялі праўды веры?
Як і Аўраам паверыў Богу, і гэта залічана было яму ў праведнасць.
Як напісана: Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за апраўданьне.
Дык ведайце, што тыя, хто ад веры, — тыя сыны Аўраамавы.
Дык ведайце, што толькі веруючыя з яўляюцца сынамі Абрагама.
І Пісанне, прадбачачы, што Бог вераю апраўдае язычнікаў, загадзя дабравесціла Аўрааму: «Дабраславяцца ў табе ўсе народы».
Таму прадбачыла Пісьмо сьв, што будзе Бог апраўдваць народы верай і прадвесьціла Абрагаму "У табе будуць ушчасьліўлены ўсе народы".
Так што тыя, хто ад веры, добраслаўляюцца з верным Аўраамам.
Адсюль ушчасьліўлены будуць з веруючым Абрагамам усе веруючыя.
Бо ўсе тыя, хто ад учынкаў закона, знаходзяцца пад праклёнам: бо напісана: «Пракляты кожны, хто не застаецца ва ўсім, што напісана ў кнізе закона, каб усё гэта выканаць».
Некаторыя абапіраюцца на выпаўненьне закона, і яны знаходзяцца пад праклёнам. Бо напісана " Пракляты ўсякі, хто не спаўняе трывала таго, што напісана ў Законе".
А што законам ніхто не апраўдваецца перад Богам, відавочна, таму што праведны вераю будзе жыць.
А калі ж па волі Закона ніхто не апраўдваецца перад Богам, таму ясна, што справядлівы сілай веры жыве.
Закон жа не ад веры, але хто выканае гэта, будзе жыць у гэтым.
Закон не апіраецца на веру, дык хто будзе спаўняць яго, той ім жыць будзе.
Хрыстос выкупіў нас ад пракляцця закона, зрабіўшыся пракляццем за нас, таму што напісана: «Пракляты кожны павешаны на дрэве»,
Хрыстус выкупіў нас ад пракляцьця закона, стаўшыся за нас праклятым, як ёсьць напісана "Пракляты кожны, хто завіс на дрэве",
каб дабраславенне Аўраамава прыйшло да язычнікаў у Хрысце Ісусе, каб мы атрымалі абяцанага Духа праз веру.
каб такім чынам багаславенства-ушчасьлівеньне Абрагама праз Хрыстуса перайшло і на паганаў, каб гэтак абяцанага Духа атрымалі мы верай.
Браты, кажу па-чалавечы: нават чалавекам зацверджанага запавету ніхто не адкідае і не дапаўняе.
Браты, як чалавек кажу, што нават праўна сьпісанага чалавекам тастаманта ніхто не адкідае, а што-небудзь дабаўляе.
Але абяцанні былі Аўрааму выказаны і яго патомку. Ён не кажа: «І патомкам», як пра многіх, а як аб адным: «І твайму патомку», Які ёсць Хрыстос.
Вось жа Абрагаму дадзены былі абяцаньні і патомству ягонаму не сказана "I патомкам", быццам многім, але як аднаму "I патомку твайму", якім ёсьць Хрыстус.
І вось што я кажу: запавету, які зацверджаны Богам раней, закон, што прыйшоў праз чатырыста трыццаць гадоў, не адмяняе, так каб было скасавана абяцанне.
Гэта вось кажу, падаю як тастамант Богам пацьверджаны, як закон, які споўніўся пасьля чатырохсот трыццаці гадах, які ня зьменіцца, каб адмяніць абяцаньні.
Бо калі спадчына — ад закону, то ўжо не ад абяцання: але Аўрааму Бог дараваў яе праз абяцанне.
Бо каб спадчына апбапіралася на законе, то не была б абяцаньнем. Абрагама ж надарыў Бог ласкай праз абяцаньне.
Дык навошта закон? Ён быў дададзены з-за злачынстваў, пакуль не прыйдзе патомак, якому было дадзена абяцанне, і перададзены ён быў праз Анёлаў рукою пасрэдніка.
Нашто тады закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль не з'явіцца патомак, якому дадзена абяцаньне, перададзена праз анёлаў рукою пасярэдніка.
Але пасрэднік пры адным не бывае, а Бог — адзін.
Пасярэднік пры адным не бывае, а Бог жа адзін толькі.
Дык закон супроць абяцанняў Божых? Зусім не. Бо, калі б быў дадзены закон, які можа ажывіць, то праведнасць была б сапраўды ад закона;
Ці ж закон працівіўся абяцаньням Божым? Ніякім чынам. Калі б дадзен быў закон, які мог бы даць жыцьцё, то сапраўды з закона вынікала б справядлівасьць.
але Пісанне замкнула ўсё пад грэх, каб абяцанае было дадзена вераю Ісуса Хрыста вернікам.
Але Пісьмо замкнула ўсё пад грэхам, каб на моцы веры ў Езуса Хрыстуса дадзена было абяцаньне веруючым.
А раней, чым прыйшла вера, мы былі замкнёныя пад вартаю закона для веры, якая павінна была адкрыцца.
Перш чым паявілася вера, знаходзіліся мы пад аховай закона, замкнутымі, чакаючы той веры, якая павінна была быць нам аб'яўлена.
Так што закон стаў нашым першаправадніком да Хрыста, каб мы былі апраўданы вераю,
I так , закон быў нашым педагогам у Хрыстусе, каб моцаю веры былі мы апраўданы.
а калі прыйшла вера, мы ўжо не пад уладаю першаправадніка.
Дык, калі павялася ў нас вера, не былі мы ўжо пад педагогам.
Бо ўсе вы праз веру сыны Божыя — у Хрысце Ісусе.
Усе бо вы сталіся, дзякуючы ласцы веры, дзецьмі Божымі ў Езусе Хрыстусе.
Бо ўсе вы, што былі хрышчаны ў Хрыста, у Хрыста апрануліся.
Тыя, што ахрышчаны ў Езусе Хрыстусе, у Хрыстуса адзеліся.
Няма іудзея, ні эліна, няма раба, ні вольнага, няма мужчыны, ні жанчыны; бо ўсе вы — адно ў Хрысце Ісусе.
Няма ўжо Юдэя або Грэка, няма ўжо нявольніка або вольнага, няма ўжо мужчыны або жанчыны, бо ўсе вы сталіся адным у Езусе Хрыстусе.
Калі ж вы Хрыстовы, значыць, вы патомства Аўраамава, нашчадкі паводле абяцання.
Калі ж вы Хрыстовы, то і патомства Абрагама яўляецеся па волі абяцаньня-спадкапрыёмцамі.
