Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць вашы целы ў ахвяру жывую, святую, прыемную Богу, як вашу разумную службу.

 

Вось-жа ве́льмі прашу вас, браты, праз міласэрдзе Божае, аддайце це́лы вашыя на ахвяру жывую, сьвятую, угодную Богу, на разумнае служэньне вашае,

І не прыстасоўвайцеся да гэтага веку, а пераўтварайцеся абнаўленнем [вашага] розуму, каб распазнавалі вы, што ёсць воля Божая: што ёсць добрае, што прыемнае Богу і што дасканалае.

 

і не датарноўвайцеся да ве́ку гэтага, але пераабражайцеся абнаўле́ньнем розуму вашага, каб вам пазнаваць, што ёсьць Воля Божая, добрая, угодная і дасканалая.

Бо я кажу дадзенаю мне ласкаю кожнаму з вас: не думаць пра сябе вышэй, чым належыць думаць, а думаць сціпла, як кожнаму Бог вызначыў меру веры.

 

Бо кажу праз дадзеную мне́ ласку кожнаму сярод вас: ня думайце аб сабе́ больш, чым трэба думаць, але думайце мудра, як Бог кожнага ме́рай ве́ры надзяліў.

Бо як у адным целе мы маем шмат органаў, але не ўсе органы маюць адно і тое ж прызначэнне,

 

Бо, як у адным це́ле ў нас многа чле́наў, але ня ўсе́ чле́ны маюць тую-ж работу,

так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.

 

гэтак мы многія складаем адно це́ла ў Хрысьце́, а паасобку адзін для аднаго чле́ны.

І, маючы розныя дары, згодна з ласкаю, дадзенаю нам: і калі прароцтва — будзем прарочыць суразмерна з вераю,

 

Калі-ж па данай нам ласцы маем розныя здольнасьці, дык, калі прароцтва, прароч па ме́ры ве́ры;

а калі служэння — будзем верныя ў служэнні, калі хто вучыць — у навучанні,

 

калі служэньне, служы; калі навучаеш, вучы;

і калі хто суцяшае — у суцяшэнні; хто дае — у шчырасці; хто кіруе — то з руплівасцю; хто чыніць міласэрнасць — то з радасцю.

 

калі напамінаеш, напамінай; калі раздае́ш, дык у прастаце́; калі пастаўлены над другімі, старшынствуй у шчырасьці; калі міласэрны, дык у радасьці.

Любоў няхай будзе непрытворная. Брыдзьцеся зла, трымайцеся дабра.

 

Любоў няхай будзе ў вас некрывадушная; брыдзьцеся зла, прыляпляйцеся да дабра.

Горача любіце адзін аднаго братняю любоўю, апераджайце адзін аднаго ў шанаванні,

 

Братняй любоўю адзін да аднаго пяшчотныя, у пашане адзін аднаго апераджайце;

У руплівасці не будзьце гультаяватыя, духам палайце, служачы Госпаду.

 

у рупнасьці не слабе́йце; духам палайце; Госпаду служыце.

У надзеі радуйцеся, у горы будзьце стойкімі, у малітве — настойлівыя.

 

Пацяшайцеся надзе́яй; у горы будзьце цярплівымі, у малітве сталымі;

Прымайце ўдзел у патрэбах святых, будзьце гасціннымі.

 

у патрэбах сьвятых бярыце ўдзе́л; рупліва прымайце падарожных;

Добраслаўляйце тых, хто вас гоніць; добраслаўляйце, а не праклінайце.

 

багаслаўце тых, каторыя вас перасьле́дуюць; багаслаўце, а не кляніце.

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, [і] плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Будзьце між сабою аднадумныя, не ўпадайце ў высакамер’е, а ідзіце ўслед за сціплымі, не лічыце сябе за разумнікаў.

 

Будзьце аднадумныя між сабою; ня думайце зашмат аб сабе́, але да пакорных прыхіляйцеся. Ня будзьце мудрымі самі праз сябе́.

Не плаціце нікому злом за зло, дбайце загадзя пра добрае для ўсіх людзей.

 

Нікому не адплачвайце злом за зло, але старайцеся аб добрае перад усімі людзьмі.

Калі мажліва, наколькі гэта залежыць ад вас, жывіце ў міры з усімі людзьмі.

 

Калі магчыма з вашага боку, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.

Не помсціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу Божаму, бо напісана: «У Мяне помста. Я адплачу, — кажа Госпад».

 

Ня мсьціце за сябе́, умілаваныя, але дайце месца (Божаму) гне́ву. Бо напісана: Мне́ помста, Я аддам! кажа Госпад (Другазаконьне 32:35).

Дык, калі «твой вораг галодны, накармі яго; калі хоча піць — напаі яго; бо, робячы гэта, ты збярэш на яго галаву гарачае вуголле».

 

Дык, калі вораг твой галодны, накармі Яго; калі піць хоча, напаі яго; бо, робячы гэтае, зьбярэш яму на галаву вугальле гарачае (Прыповесьцяў 25:21−22).

Не будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.

 

Ня будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.