Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць вашы целы ў ахвяру жывую, святую, прыемную Богу, як вашу разумную службу.

 

Дык я прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць целы вашы ў ахвяру жывую, святую, угодную Богу, на разумнае служэнне ваша;

І не прыстасоўвайцеся да гэтага веку, а пераўтварайцеся абнаўленнем [вашага] розуму, каб распазнавалі вы, што ёсць воля Божая: што ёсць добрае, што прыемнае Богу і што дасканалае.

 

і не прыстасоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтвара́йцеся абнаўле́ннем розуму вашага, каб распазнава́ць вам, у чым воля Божая добрая, і ўгодная, і дасканалая.

Бо я кажу дадзенаю мне ласкаю кожнаму з вас: не думаць пра сябе вышэй, чым належыць думаць, а думаць сціпла, як кожнаму Бог вызначыў меру веры.

 

Па благадаці, да́дзенай мне, кажу кожнаму з вас: не думайце пра сябе вышэй, чым нале́жыць думаць, а, думайце са сціпласцю, у адпаведнасці з тою мераю веры, якую кожнаму вызначыў Бог.

Бо як у адным целе мы маем шмат органаў, але не ўсе органы маюць адно і тое ж прызначэнне,

 

Бо, як у адным целе ў нас многа членаў, але не ўсе члены выконваюць аднолькавае дзе́янне,

так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.

 

так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

І, маючы розныя дары, згодна з ласкаю, дадзенаю нам: і калі прароцтва — будзем прарочыць суразмерна з вераю,

 

І паколькі па благадаці, да́дзенай нам, мы маем розныя дары, то калі маеш прароцтва, дык прароч згодна з вераю;

а калі служэння — будзем верныя ў служэнні, калі хто вучыць — у навучанні,

 

калі маеш служэнне, дык будзь у служэнні; калі навучаеш — дык у навучанні;

і калі хто суцяшае — у суцяшэнні; хто дае — у шчырасці; хто кіруе — то з руплівасцю; хто чыніць міласэрнасць — то з радасцю.

 

калі суцяшаеш — дык у суцяшэнні; калі даеш — дык шчыра; калі начальствуеш — дык дбайна; калі мíлуеш — дык з радасцю.

Любоў няхай будзе непрытворная. Брыдзьцеся зла, трымайцеся дабра.

 

Любоў няхай будзе некрываду́шнаю; ухіля́йцеся ад зла, імкніцеся да дабра;

Горача любіце адзін аднаго братняю любоўю, апераджайце адзін аднаго ў шанаванні,

 

любíце адзін аднаго братняю любоўю; пашанаю адзін аднаго апярэ́джвайце;

У руплівасці не будзьце гультаяватыя, духам палайце, служачы Госпаду.

 

у руплівасці не спыняйцеся; духам палымнейце; Госпаду служы́це;

У надзеі радуйцеся, у горы будзьце стойкімі, у малітве — настойлівыя.

 

у надзеі радуйцеся; у прыгнечанасці будзьце стойкімі; у малітве — пастаяннымі;

Прымайце ўдзел у патрэбах святых, будзьце гасціннымі.

 

дапамагайце святым у іх патрэбах; пра гасціннасць дбайце;

Добраслаўляйце тых, хто вас гоніць; добраслаўляйце, а не праклінайце.

 

благаслаўляйце ганіцеляў вашых; благаслаўляйце, а не праклінайце.

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, [і] плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Будзьце між сабою аднадумныя, не ўпадайце ў высакамер’е, а ідзіце ўслед за сціплымі, не лічыце сябе за разумнікаў.

 

Будзьце аднадумнымі паміж сабою; не ўзносьце сябе ў думках, а імкніцеся за пакорлівымі; не лічы́це самі сябе мудрымі;

Не плаціце нікому злом за зло, дбайце загадзя пра добрае для ўсіх людзей.

 

нікому не плацíце злом за зло, а клапаціцеся пра дабро для ўсіх людзей.

Калі мажліва, наколькі гэта залежыць ад вас, жывіце ў міры з усімі людзьмі.

 

Калі магчыма, наколькі гэта ад вас залежыць, з усімі людзьмі будзьце ў міры.

Не помсціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу Божаму, бо напісана: «У Мяне помста. Я адплачу, — кажа Госпад».

 

Не помсціце за сябе, узлю́бленыя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напíсана: «Мая помста, Я адплачу́, — кажа Гасподзь».

Дык, калі «твой вораг галодны, накармі яго; калі хоча піць — напаі яго; бо, робячы гэта, ты збярэш на яго галаву гарачае вуголле».

 

Дык вось, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі сма́гне, напаí яго; бо, робячы гэта, ты збярэш гара́чае вуголле на галаву яго.

Не будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.

 

Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.