Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык малю вас, браты міласэрдзям Божым, пасьвяціце целы свае на аброк жывы, сьвяты, Богу любы, значыцца разумную службу сваю;

 

Дык я прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць целы вашы ў ахвяру жывую, святую, угодную Богу, на разумнае служэнне ваша;

І не тарнуйцеся да веку гэтага, але адмяніцеся аднаўленьням думкі свае, каб вы пераканаліся што за добрая а прыемная а дасканальная воля Божая.

 

і не прыстасоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтвара́йцеся абнаўле́ннем розуму вашага, каб распазнава́ць вам, у чым воля Божая добрая, і ўгодная, і дасканалая.

Бо подле ласкі, данае імне, кажу кажнаму з памеж вас: ня думайце празь сябе болей, чымся належа думаць; але думайце сьціпла, кажны подле меры веры, каторую Бог удзяліў яму.

 

Па благадаці, да́дзенай мне, кажу кожнаму з вас: не думайце пра сябе вышэй, чым нале́жыць думаць, а, думайце са сціпласцю, у адпаведнасці з тою мераю веры, якую кожнаму вызначыў Бог.

Бо, як у вадным целе ў нас шмат чаланоў, але ня ў вусіх чаланоў тая самая дзейнасьць,

 

Бо, як у адным целе ў нас многа членаў, але не ўсе члены выконваюць аднолькавае дзе́янне,

Так нас шмат складае адно цела ў Хрысту, а паасобку адны адным сяброве.

 

так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

Але, маючы розныя дары, подле ласкі, данае нам: ці прароцтва, подле меры веры;

 

І паколькі па благадаці, да́дзенай нам, мы маем розныя дары, то калі маеш прароцтва, дык прароч згодна з вераю;

Ці то службы — у службе; ці хто вучэньня — у вучэньню;

 

калі маеш служэнне, дык будзь у служэнні; калі навучаеш — дык у навучанні;

Ці хто навучае — у навучаньню; хто падзяляецца — у прасьціні; хто кіруе — кіруй улегліва; хто чыне міласэрдзе, чыні рада.

 

калі суцяшаеш — дык у суцяшэнні; калі даеш — дык шчыра; калі начальствуеш — дык дбайна; калі мíлуеш — дык з радасцю.

Міласьць хай будзе без прыдаваньня; гідзьцеся ліха, ліпніце да дабра;

 

Любоў няхай будзе некрываду́шнаю; ухіля́йцеся ад зла, імкніцеся да дабра;

У брацкай любосьці адны да адных будзьце кукежныя; у павазе адны адных выпераджайце;

 

любíце адзін аднаго братняю любоўю; пашанаю адзін аднаго апярэ́джвайце;

З рупатлівасьцяй не агіляйцеся; духам гарыце; Спадару служыце;

 

у руплівасці не спыняйцеся; духам палымнейце; Госпаду служы́це;

У надзеі цешчася; у ватугах будзьце вытрывалыя, у малітве кажначасныя;

 

у надзеі радуйцеся; у прыгнечанасці будзьце стойкімі; у малітве — пастаяннымі;

Да патрэбаў сьвятых будзьце падзельлівыя, да гасьціннасьці ганіцеся.

 

дапамагайце святым у іх патрэбах; пра гасціннасць дбайце;

Дабраслаўце тых, што перасьлядуюць вас; дабраслаўце а ня клініце.

 

благаслаўляйце ганіцеляў вашых; благаслаўляйце, а не праклінайце.

Цешчася з тымі, што цешацца; плачча з тымі, што плачуць.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Майце тую самую павагу адны да адных; не мудрагельце высака, але да нізкіх хініцеся; ня будзьце мудрыя ў вачох сваіх;

 

Будзьце аднадумнымі паміж сабою; не ўзносьце сябе ў думках, а імкніцеся за пакорлівымі; не лічы́це самі сябе мудрымі;

Нікому ліхам за ліха не аддавайце; дбайце праз тое, што добрае ў вачох усіх людзёў.

 

нікому не плацíце злом за зло, а клапаціцеся пра дабро для ўсіх людзей.

Калі магчыма, паколькі залежа ад вас, шукайце супакою з усімі людзьмі.

 

Калі магчыма, наколькі гэта ад вас залежыць, з усімі людзьмі будзьце ў міры.

Ня імсьціцеся самы, любовыя, але дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Помста ў Мяне, Я адплачу, кажа Спадар».

 

Не помсціце за сябе, узлю́бленыя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напíсана: «Мая помста, Я адплачу́, — кажа Гасподзь».

Дык, «Калі твой непрыяцель галодны, дай яму есьці; калі сьмягне, дай яму піць, бо, так робячы, ты зьбярэш на галаву ягоную жар».

 

Дык вось, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі сма́гне, напаí яго; бо, робячы гэта, ты збярэш гара́чае вуголле на галаву яго.

Ня будзь пераможаны ліхам, але перамагай ліха дабром.

 

Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.