Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

Дык малю вас, браты міласэрдзям Божым, пасьвяціце целы свае на аброк жывы, сьвяты, Богу любы, значыцца разумную службу сваю;

 

Дык прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць вашы целы ў ахвяру жывую, святую, прыемную Богу, як вашу разумную службу.

І не тарнуйцеся да веку гэтага, але адмяніцеся аднаўленьням думкі свае, каб вы пераканаліся што за добрая а прыемная а дасканальная воля Божая.

 

І не прыстасоўвайцеся да гэтага веку, а пераўтварайцеся абнаўленнем [вашага] розуму, каб распазнавалі вы, што ёсць воля Божая: што ёсць добрае, што прыемнае Богу і што дасканалае.

Бо подле ласкі, данае імне, кажу кажнаму з памеж вас: ня думайце празь сябе болей, чымся належа думаць; але думайце сьціпла, кажны подле меры веры, каторую Бог удзяліў яму.

 

Бо я кажу дадзенаю мне ласкаю кожнаму з вас: не думаць пра сябе вышэй, чым належыць думаць, а думаць сціпла, як кожнаму Бог вызначыў меру веры.

Бо, як у вадным целе ў нас шмат чаланоў, але ня ў вусіх чаланоў тая самая дзейнасьць,

 

Бо як у адным целе мы маем шмат органаў, але не ўсе органы маюць адно і тое ж прызначэнне,

Так нас шмат складае адно цела ў Хрысту, а паасобку адны адным сяброве.

 

так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.

Але, маючы розныя дары, подле ласкі, данае нам: ці прароцтва, подле меры веры;

 

І, маючы розныя дары, згодна з ласкаю, дадзенаю нам: і калі прароцтва — будзем прарочыць суразмерна з вераю,

Ці то службы — у службе; ці хто вучэньня — у вучэньню;

 

а калі служэння — будзем верныя ў служэнні, калі хто вучыць — у навучанні,

Ці хто навучае — у навучаньню; хто падзяляецца — у прасьціні; хто кіруе — кіруй улегліва; хто чыне міласэрдзе, чыні рада.

 

і калі хто суцяшае — у суцяшэнні; хто дае — у шчырасці; хто кіруе — то з руплівасцю; хто чыніць міласэрнасць — то з радасцю.

Міласьць хай будзе без прыдаваньня; гідзьцеся ліха, ліпніце да дабра;

 

Любоў няхай будзе непрытворная. Брыдзьцеся зла, трымайцеся дабра.

У брацкай любосьці адны да адных будзьце кукежныя; у павазе адны адных выпераджайце;

 

Горача любіце адзін аднаго братняю любоўю, апераджайце адзін аднаго ў шанаванні,

З рупатлівасьцяй не агіляйцеся; духам гарыце; Спадару служыце;

 

У руплівасці не будзьце гультаяватыя, духам палайце, служачы Госпаду.

У надзеі цешчася; у ватугах будзьце вытрывалыя, у малітве кажначасныя;

 

У надзеі радуйцеся, у горы будзьце стойкімі, у малітве — настойлівыя.

Да патрэбаў сьвятых будзьце падзельлівыя, да гасьціннасьці ганіцеся.

 

Прымайце ўдзел у патрэбах святых, будзьце гасціннымі.

Дабраслаўце тых, што перасьлядуюць вас; дабраслаўце а ня клініце.

 

Добраслаўляйце тых, хто вас гоніць; добраслаўляйце, а не праклінайце.

Цешчася з тымі, што цешацца; плачча з тымі, што плачуць.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, [і] плачце з тымі, хто плача.

Майце тую самую павагу адны да адных; не мудрагельце высака, але да нізкіх хініцеся; ня будзьце мудрыя ў вачох сваіх;

 

Будзьце між сабою аднадумныя, не ўпадайце ў высакамер’е, а ідзіце ўслед за сціплымі, не лічыце сябе за разумнікаў.

Нікому ліхам за ліха не аддавайце; дбайце праз тое, што добрае ў вачох усіх людзёў.

 

Не плаціце нікому злом за зло, дбайце загадзя пра добрае для ўсіх людзей.

Калі магчыма, паколькі залежа ад вас, шукайце супакою з усімі людзьмі.

 

Калі мажліва, наколькі гэта залежыць ад вас, жывіце ў міры з усімі людзьмі.

Ня імсьціцеся самы, любовыя, але дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Помста ў Мяне, Я адплачу, кажа Спадар».

 

Не помсціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу Божаму, бо напісана: «У Мяне помста. Я адплачу, — кажа Госпад».

Дык, «Калі твой непрыяцель галодны, дай яму есьці; калі сьмягне, дай яму піць, бо, так робячы, ты зьбярэш на галаву ягоную жар».

 

Дык, калі «твой вораг галодны, накармі яго; калі хоча піць — напаі яго; бо, робячы гэта, ты збярэш на яго галаву гарачае вуголле».

Ня будзь пераможаны ліхам, але перамагай ліха дабром.

 

Не будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.