Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

І вось, прашу вас, браты, міласэрнасьцю Божай, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, Богу спадобную: на разумнае служэньне ваша;

 

Дык прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць вашы целы ў ахвяру жывую, святую, прыемную Богу, як вашу разумную службу.

і не прыстастоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтварайцеся абнаўленьнем розуму вашага, каб вам спазнаваць што (ёсьць) воля Божая, добрая, прыемная і дасканалая.

 

І не прыстасоўвайцеся да гэтага веку, а пераўтварайцеся абнаўленнем [вашага] розуму, каб распазнавалі вы, што ёсць воля Божая: што ёсць добрае, што прыемнае Богу і што дасканалае.

Па дадзенай мне мілаце, кожнаму з вас кажу: ня думайце пра сябе больш, чым трэба думаць; а думайце сьціпла, у меру веры, якое кожнаму Бог удзяліў.

 

Бо я кажу дадзенаю мне ласкаю кожнаму з вас: не думаць пра сябе вышэй, чым належыць думаць, а думаць сціпла, як кожнаму Бог вызначыў меру веры.

Бо як у адным целе ў нас многа чэлесаў, але не ва ўсіх чэлесаў адно і тое самае прызначэньне,

 

Бо як у адным целе мы маем шмат органаў, але не ўсе органы маюць адно і тое ж прызначэнне,

так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.

 

так мы, многія, — адно цела ў Хрысце, а асобна — мы адзін для аднаго розныя органы.

І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва — прароч у згодзе зь вераю;

 

І, маючы розныя дары, згодна з ласкаю, дадзенаю нам: і калі прароцтва — будзем прарочыць суразмерна з вераю,

калі маеш служэньне, служы; калі настаўнік, вучы;

 

а калі служэння — будзем верныя ў служэнні, калі хто вучыць — у навучанні,

калі суцешнік, суцяшай; калі раздаеш, раздавай у шчырасьці; калі начальнік, начальнічай дбайна; калі дабрачынец — дабрачынь з прыязнасьцю.

 

і калі хто суцяшае — у суцяшэнні; хто дае — у шчырасці; хто кіруе — то з руплівасцю; хто чыніць міласэрнасць — то з радасцю.

Любоў хай будзе някрывадушная; цурайцеся зла, гарнецеся да дабра;

 

Любоў няхай будзе непрытворная. Брыдзьцеся зла, трымайцеся дабра.

пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;

 

Горача любіце адзін аднаго братняю любоўю, апераджайце адзін аднаго ў шанаванні,

у руплівасьці ня слабніце; духам успалымняйцеся; Госпаду служэце;

 

У руплівасці не будзьце гультаяватыя, духам палайце, служачы Госпаду.

суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;

 

У надзеі радуйцеся, у горы будзьце стойкімі, у малітве — настойлівыя.

у патрэбах сьвятых бярэце ўдзел; дбайце пра гасьціннасьць да прышэльцаў;

 

Прымайце ўдзел у патрэбах святых, будзьце гасціннымі.

дабраслаўляйце ганіцеляў вашых; дабраслаўляйце, а не праклінайце.

 

Добраслаўляйце тых, хто вас гоніць; добраслаўляйце, а не праклінайце.

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, [і] плачце з тымі, хто плача.

Будзьце аднамысныя паміж сабою; ня мудруйце высока, а ідзеце сьледам за паслухмянымі; ня мройце пра сябе;

 

Будзьце між сабою аднадумныя, не ўпадайце ў высакамер’е, а ідзіце ўслед за сціплымі, не лічыце сябе за разумнікаў.

нікому не плацеце злом за зло, а дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.

 

Не плаціце нікому злом за зло, дбайце загадзя пра добрае для ўсіх людзей.

Калі можна, і ад вас тое залежыць, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.

 

Калі мажліва, наколькі гэта залежыць ад вас, жывіце ў міры з усімі людзьмі.

Ня помсьціцеся за сябе, любасныя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Мне помста, Я адплачу», кажа Гасподзь.

 

Не помсціце за сябе, улюбёныя, але дайце месца гневу Божаму, бо напісана: «У Мяне помста. Я адплачу, — кажа Госпад».

Дык вось, калі твой вораг галодны, накармі яго; калі асьмяглы, напаі яго: бо, робячы гэта, ты зьбярэш на галаву ягоную распаленае вугольле.

 

Дык, калі «твой вораг галодны, накармі яго; калі хоча піць — напаі яго; бо, робячы гэта, ты збярэш на яго галаву гарачае вуголле».

Ня будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.

 

Не будзь пераможаны злом, але перамагай зло дабром.