Да Рымлянаў 12 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
І вось, прашу вас, браты, міласэрнасьцю Божай, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, Богу спадобную: на разумнае служэньне ваша;
Дык малю вас, браты міласэрдзям Божым, пасьвяціце целы свае на аброк жывы, сьвяты, Богу любы, значыцца разумную службу сваю;
і не прыстастоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтварайцеся абнаўленьнем розуму вашага, каб вам спазнаваць што (ёсьць) воля Божая, добрая, прыемная і дасканалая.
І не тарнуйцеся да веку гэтага, але адмяніцеся аднаўленьням думкі свае, каб вы пераканаліся што за добрая а прыемная а дасканальная воля Божая.
Па дадзенай мне мілаце, кожнаму з вас кажу: ня думайце пра сябе больш, чым трэба думаць; а думайце сьціпла, у меру веры, якое кожнаму Бог удзяліў.
Бо подле ласкі, данае імне, кажу кажнаму з памеж вас: ня думайце празь сябе болей, чымся належа думаць; але думайце сьціпла, кажны подле меры веры, каторую Бог удзяліў яму.
Бо як у адным целе ў нас многа чэлесаў, але не ва ўсіх чэлесаў адно і тое самае прызначэньне,
Бо, як у вадным целе ў нас шмат чаланоў, але ня ў вусіх чаланоў тая самая дзейнасьць,
так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.
Так нас шмат складае адно цела ў Хрысту, а паасобку адны адным сяброве.
І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва — прароч у згодзе зь вераю;
Але, маючы розныя дары, подле ласкі, данае нам: ці прароцтва, подле меры веры;
калі маеш служэньне, служы; калі настаўнік, вучы;
Ці то службы — у службе; ці хто вучэньня — у вучэньню;
калі суцешнік, суцяшай; калі раздаеш, раздавай у шчырасьці; калі начальнік, начальнічай дбайна; калі дабрачынец — дабрачынь з прыязнасьцю.
Ці хто навучае — у навучаньню; хто падзяляецца — у прасьціні; хто кіруе — кіруй улегліва; хто чыне міласэрдзе, чыні рада.
Любоў хай будзе някрывадушная; цурайцеся зла, гарнецеся да дабра;
Міласьць хай будзе без прыдаваньня; гідзьцеся ліха, ліпніце да дабра;
пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;
У брацкай любосьці адны да адных будзьце кукежныя; у павазе адны адных выпераджайце;
у руплівасьці ня слабніце; духам успалымняйцеся; Госпаду служэце;
З рупатлівасьцяй не агіляйцеся; духам гарыце; Спадару служыце;
суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;
У надзеі цешчася; у ватугах будзьце вытрывалыя, у малітве кажначасныя;
у патрэбах сьвятых бярэце ўдзел; дбайце пра гасьціннасьць да прышэльцаў;
Да патрэбаў сьвятых будзьце падзельлівыя, да гасьціннасьці ганіцеся.
дабраслаўляйце ганіцеляў вашых; дабраслаўляйце, а не праклінайце.
Дабраслаўце тых, што перасьлядуюць вас; дабраслаўце а ня клініце.
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Цешчася з тымі, што цешацца; плачча з тымі, што плачуць.
Будзьце аднамысныя паміж сабою; ня мудруйце высока, а ідзеце сьледам за паслухмянымі; ня мройце пра сябе;
Майце тую самую павагу адны да адных; не мудрагельце высака, але да нізкіх хініцеся; ня будзьце мудрыя ў вачох сваіх;
нікому не плацеце злом за зло, а дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.
Нікому ліхам за ліха не аддавайце; дбайце праз тое, што добрае ў вачох усіх людзёў.
Калі можна, і ад вас тое залежыць, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.
Калі магчыма, паколькі залежа ад вас, шукайце супакою з усімі людзьмі.
Ня помсьціцеся за сябе, любасныя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Мне помста, Я адплачу», кажа Гасподзь.
Ня імсьціцеся самы, любовыя, але дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Помста ў Мяне, Я адплачу, кажа Спадар».
Дык вось, калі твой вораг галодны, накармі яго; калі асьмяглы, напаі яго: бо, робячы гэта, ты зьбярэш на галаву ягоную распаленае вугольле.
Дык, «Калі твой непрыяцель галодны, дай яму есьці; калі сьмягне, дай яму піць, бо, так робячы, ты зьбярэш на галаву ягоную жар».
Ня будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.
Ня будзь пераможаны ліхам, але перамагай ліха дабром.
