Да Рымлянаў 12 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад П. Татарыновіча
І вось, прашу вас, браты, міласэрнасьцю Божай, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, Богу спадобную: на разумнае служэньне ваша;
Дык прашу вас, браты, на міласьць Боскую, аддавайце вашае цела ў ахвяру жывую, сьвятую, мілую Богу, на разумную службу вашу.
і не прыстастоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтварайцеся абнаўленьнем розуму вашага, каб вам спазнаваць што (ёсьць) воля Божая, добрая, прыемная і дасканалая.
А не ўпадабняйцеся гэтаму сьвету, але пераіначцеся аднаўленнем розуму, каб дазналіся якой ёсьць воля Божая: што водле яе ёсьць добрае, што мілае, што дасканальнае.
Па дадзенай мне мілаце, кожнаму з вас кажу: ня думайце пра сябе больш, чым трэба думаць; а думайце сьціпла, у меру веры, якое кожнаму Бог удзяліў.
Кажу бо, данаю мне лаксаю, ўсім з вас: ня думайце болей як трэба, але думайце ўмеру, водле надзеленага кажнаму ад Бога дару веры.
Бо як у адным целе ў нас многа чэлесаў, але не ва ўсіх чэлесаў адно і тое самае прызначэньне,
Бо як у вадным целе шмат маем складовых частак, а яны ня тую самую выконваюць дзейнасьць,
так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.
гэтак усе мы зьяўляемся адным целам у Хрыстусе, а паасобку — адзін другога сустаўныя часьціны.
І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва — прароч у згодзе зь вераю;
А паводле надзеленай нам ласкі маем розныя дары: ці-то прароцтва ў дзялянцы веры,
калі маеш служэньне, служы; калі настаўнік, вучы;
ці-то службовасьці ў выконванні ўраду, ці-то навуковасьці ў навучанні, ці-то напаміну ў настаўлянні;
калі суцешнік, суцяшай; калі раздаеш, раздавай у шчырасьці; калі начальнік, начальнічай дбайна; калі дабрачынец — дабрачынь з прыязнасьцю.
і гэтак вось: калі абдарваеш (субожынай), дык — у прастаце; калі старшынюеш, дык — рупліва; калі міласэрдзішся, дык — пагодна.
Любоў хай будзе някрывадушная; цурайцеся зла, гарнецеся да дабра;
Любасьць ваша хай будзе бяз прытворства; брыдзьцеся благога, а гарнецеся якмага да дабра;
пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;
ўзаемна любецеся па-брацку, ў ветлівасьці адзін другога апераджайце;
у руплівасьці ня слабніце; духам успалымняйцеся; Госпаду служэце;
у руплівасьці не слабейце, духам палайце; Усеспадару служэце;
суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;
пацяшайцеся надзеяй, будзьце ў горы цярплівымі, ў маліцьве вытрывалымі;
у патрэбах сьвятых бярэце ўдзел; дбайце пра гасьціннасьць да прышэльцаў;
ў патрэбе сьвятых успаможнікамі, ў гасьціннасьці сусьціжнікамі.
дабраслаўляйце ганіцеляў вашых; дабраслаўляйце, а не праклінайце.
Дабраслаўляйце прасьледуючых вас, багаслаўляйце, а не клянеце.
Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.
Радуйцеся з радуючыміся, плачце з плачучымі.
Будзьце аднамысныя паміж сабою; ня мудруйце высока, а ідзеце сьледам за паслухмянымі; ня мройце пра сябе;
Будзьце міжсобку аднадумнымі, ня мудруючыся завысока, а хінецеся да пакорных; ня мройце надта аб самамудрасьці.
нікому не плацеце злом за зло, а дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.
Нікому злом за зло не адплачвайце, але дбайце аб дабры ня толькі перад Богам, але і перад усімі людзьмі.
Калі можна, і ад вас тое залежыць, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.
Калі магчыма ды калі гэта залежыць ад вас, будзьце з усімі людзьмі ў згодзе.
Ня помсьціцеся за сябе, любасныя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Мне помста, Я адплачу», кажа Гасподзь.
Ня мсьцеце, мілыя, самы за сябе, а пакіньце гэта гневу Божаму, напісана бо: Мне належыць помста і я адплачу — кажа Госпад. (Паўт. Пр. 32:35).
Дык вось, калі твой вораг галодны, накармі яго; калі асьмяглы, напаі яго: бо, робячы гэта, ты зьбярэш на галаву ягоную распаленае вугольле.
Але, каліб вораг твой быў галодны, накармі яго; каліб меў смагу, напаі яго: гэта бо робячы, ты вугальлё гарачае зьбярэш яму на голаў. (Прып. 25:21−22).
Ня будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.
Не дайся злу перамагчы сябе, але зло дабром паконывай.
