Да Рымлянаў 12 разьдзел

 

 

І вось, прашу вас, браты, міласэрнасьцю Божай, аддавайце целы вашыя ў ахвяру жывую, сьвятую, Богу спадобную: на разумнае служэньне ваша;

 

Дык я прашу вас, браты, міласэрнасцю Божаю аддаць целы вашы ў ахвяру жывую, святую, угодную Богу, на разумнае служэнне ваша;

і не прыстастоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтварайцеся абнаўленьнем розуму вашага, каб вам спазнаваць што (ёсьць) воля Божая, добрая, прыемная і дасканалая.

 

і не прыстасоўвайцеся да веку гэтага, а пераўтвара́йцеся абнаўле́ннем розуму вашага, каб распазнава́ць вам, у чым воля Божая добрая, і ўгодная, і дасканалая.

Па дадзенай мне мілаце, кожнаму з вас кажу: ня думайце пра сябе больш, чым трэба думаць; а думайце сьціпла, у меру веры, якое кожнаму Бог удзяліў.

 

Па благадаці, да́дзенай мне, кажу кожнаму з вас: не думайце пра сябе вышэй, чым нале́жыць думаць, а, думайце са сціпласцю, у адпаведнасці з тою мераю веры, якую кожнаму вызначыў Бог.

Бо як у адным целе ў нас многа чэлесаў, але не ва ўсіх чэлесаў адно і тое самае прызначэньне,

 

Бо, як у адным целе ў нас многа членаў, але не ўсе члены выконваюць аднолькавае дзе́янне,

так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.

 

так і мы многія — адно цела ў Хрысце, а паасобку адзін для аднаго — члены.

І як па дадзенай нам мілаце, маем розныя здольнасьці, дык, калі гэта прароцтва — прароч у згодзе зь вераю;

 

І паколькі па благадаці, да́дзенай нам, мы маем розныя дары, то калі маеш прароцтва, дык прароч згодна з вераю;

калі маеш служэньне, служы; калі настаўнік, вучы;

 

калі маеш служэнне, дык будзь у служэнні; калі навучаеш — дык у навучанні;

калі суцешнік, суцяшай; калі раздаеш, раздавай у шчырасьці; калі начальнік, начальнічай дбайна; калі дабрачынец — дабрачынь з прыязнасьцю.

 

калі суцяшаеш — дык у суцяшэнні; калі даеш — дык шчыра; калі начальствуеш — дык дбайна; калі мíлуеш — дык з радасцю.

Любоў хай будзе някрывадушная; цурайцеся зла, гарнецеся да дабра;

 

Любоў няхай будзе некрываду́шнаю; ухіля́йцеся ад зла, імкніцеся да дабра;

пяшчотна любеце адно аднаго братняю любоўю; пашанлівасьцю адно аднаго запабягайце;

 

любíце адзін аднаго братняю любоўю; пашанаю адзін аднаго апярэ́джвайце;

у руплівасьці ня слабніце; духам успалымняйцеся; Госпаду служэце;

 

у руплівасці не спыняйцеся; духам палымнейце; Госпаду служы́це;

суцяшайцеся надзеяю, у смутку будзьце цярплівыя, у малітве трывалыя;

 

у надзеі радуйцеся; у прыгнечанасці будзьце стойкімі; у малітве — пастаяннымі;

у патрэбах сьвятых бярэце ўдзел; дбайце пра гасьціннасьць да прышэльцаў;

 

дапамагайце святым у іх патрэбах; пра гасціннасць дбайце;

дабраслаўляйце ганіцеляў вашых; дабраслаўляйце, а не праклінайце.

 

благаслаўляйце ганіцеляў вашых; благаслаўляйце, а не праклінайце.

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

 

Радуйцеся з тымі, хто радуецца, і плачце з тымі, хто плача.

Будзьце аднамысныя паміж сабою; ня мудруйце высока, а ідзеце сьледам за паслухмянымі; ня мройце пра сябе;

 

Будзьце аднадумнымі паміж сабою; не ўзносьце сябе ў думках, а імкніцеся за пакорлівымі; не лічы́це самі сябе мудрымі;

нікому не плацеце злом за зло, а дбайце пра добрае перад усімі людзьмі.

 

нікому не плацíце злом за зло, а клапаціцеся пра дабро для ўсіх людзей.

Калі можна, і ад вас тое залежыць, будзьце ў згодзе з усімі людзьмі.

 

Калі магчыма, наколькі гэта ад вас залежыць, з усімі людзьмі будзьце ў міры.

Ня помсьціцеся за сябе, любасныя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напісана: «Мне помста, Я адплачу», кажа Гасподзь.

 

Не помсціце за сябе, узлю́бленыя, а дайце месца гневу Божаму. Бо напíсана: «Мая помста, Я адплачу́, — кажа Гасподзь».

Дык вось, калі твой вораг галодны, накармі яго; калі асьмяглы, напаі яго: бо, робячы гэта, ты зьбярэш на галаву ягоную распаленае вугольле.

 

Дык вось, калі вораг твой галодны, накармі яго; калі сма́гне, напаí яго; бо, робячы гэта, ты збярэш гара́чае вуголле на галаву яго.

Ня будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.

 

Не будзь пераможаны злом, а перамагай зло дабром.