1 да Карынфянаў 3 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
І я, браты, не мог гаварыць з вамі, як з духоўнымі, а толькі як з плоцкімі, як з немаўлятамі ў Хрысце.
Я ня мог да вас, браты, прамаўляць як да духовых, але як да цялесных, як да немаўлят у Хрысьце.
Я карміў вас малаком, а не цвёрдаю ежаю, бо вы яшчэ не маглі есці яе, ды і цяпер не можаце,
Паіў я вас малаком, а не яду (звычайную), бо былі вы кволыя, дарэчы і далей вы яшчэ нядужыя.
таму што вы яшчэ плоцкія. Бо калі паміж вамі зайздрасць, і спрэчкі, і разлады, то ці ж не плоцкія вы і ці не паводле чалавечага разумення жывяце́?
Дасюль вы яшчэ цялесныя. Бо калі яшчэ ў вас завіднасьць (зайздрасьць) і нязгода — ці ж вы не цялесныя і ці не паступаеце як звычайна людзі?
Бо калі адзін кажа: «я Паўлаў», а другі: «я Апалосаў», — то ці ж не плоцкія вы?
Калі бо адзін кажа: "Я — Паўлаў", а другі: "Я Аполлосаў" — дык ці ж вы ня людзі? (Ці не па чалавечаму?)
Бо хто такі Павел? хто такі Апалос? Яны толькі служыцелі, праз якіх вы ўверавалі, і кожны, як яму даў Гасподзь.
Кім жа Апполос? Або кім Павал? Служыцелямі! (слугамі) — Праз іх вы ўверылі ды кожны, як яму Госпадам дадзена.
Я насадзіў, Апалос паліваў, але ўзрасціў Бог;
Я садзіў а Аполлос паліваў, але Бог расьціў.
так што ні той, хто са́дзіць, не мае значэння, ні той, хто палівае, а толькі Бог, Які ўзрошчвае.
Ня важна — хто садзіў і хто палівае, але той важны, хто дае расьці — Бог!
Той, хто са́дзіць, і той, хто палівае, — складаюць адно, але кожны атрымае сваю плату ў адпаведнасці са сваёй працай.
Хто садзіць ды хто палівае — адзінакавы. Кожны атрымае сваю заплату па труду (па стараньні).
Бо мы суработнікі ў Бога; а вы — Божая ніва, Божая пабудова.
Мы памагатары (супрацоўнікі) Божыя; а вы — ніва Божая і пабудовай Божай (будоўляй).
Я па благадаці, дадзенай мне Богам, як мудры дойлід, заклаў падмурак, а іншы будуе на ім; аднак кожны няхай глядзіць, як будуе.
Дадзенай мне Богам ласкай, я як спрактыкаваны архітэктар — будаўнічы палажыў падмурак (фундамэнт), а хто іншы закончыць пабудову. Хай кожны глядзіць, як будуе.
Бо ніхто не можа закласці іншага падмурку, акрамя закладзенага, якім ёсць Іісус Хрыстос.
Падмурка — фундамэнта ніхто ня можа палажыць іншага, як той, які паложаны, а якім яўляецца — Езус Хрыстус.
І хто я́к на гэтым падмурку будуе — з золата, серабра, каштоўных камянёў, дрэва, сена, саломы, —
А ці хто на гэтым фундамэнце будуе з золата, ці серабра, ці з дарагіх каменьняў, ці з дрэва, ці нават з сена, ці саломы —
справа кожнага вы́явіцца; бо дзень пакажа, таму што ў агні адкрываецца, і агонь вы́прабуе справу кожнага, якая яна.
работа (праца) кожнага выявіцца: дзень Госпадаў пакажа, бо агнём выявіць і дзейнасьць (справа) кожнага будзе выпрабавана агнём.
У каго збудаванне, якое ён узвёў, вы́стаіць, той атрымае плату;
Той, чыя пабудовы праца выстаіць — атрымае заплату,
у каго збудаванне згарыць, той панясе страту; сам жа будзе ўратаваны, але так, як бы з агню.
а калі чыя праца рухне, пацярпіць шкоду: сам, што праўда будзе збаўлены, але так, яу быццам праз агонь.
Хіба не ведаеце, што вы — храм Божы, і Дух Божы жыве ў вас?
Ці ж вы ня ведаеце, што храм Божы (сьвятыня) ды што Дух Божы прабывае ў вас?
Калі хто знішчыць храм Божы, таго знішчыць Бог; бо храм Божы святы, і гэты храм — вы.
Калі хто спаганіць храм Бога, таго зьнішчыць Бог. Храм Божы — сьвяты, а вы — ім.
Няхай ніхто сябе не падманвае: калі хто з вас лíчыць сябе мудрым у веку гэтым, той няхай неразумным стане, каб быць мудрым.
Няхай ніхто сябе не абманвае. Калі хто з вас думае, што ён мудры на гэтым сьвеце, дык хай станецца глупым, каб здабыць мудрасьць.
Бо мудрасць свету гэтага ёсць неразумнасць перад Богам, як напісана: «ловіць мудрых у хітрасці іх».
Бо мудрасьць гэтага сьвету — глупасьцю перад Богам: дарэчы напісана: "Ён спыняе мудрых у іхняй хітрасьці",
І яшчэ: «Гасподзь ведае разважанні мудрых, што яны марныя».
або ізноў: "Госпад ведае, што намеры мудрых — пустыя".
Дык вось, няхай ніхто не хва́ліцца людзьмі, бо ўсё ваша:
Дык хай ніхто не выносіцца дзеля людзей! Усё бо вашае.
ці Павел гэта, ці Апалос, ці Кіфа, ці свет, ці жыццё, ці смерць, ці цяперашняе, ці будучае, — усё ваша;
Ці гэта Павал, ці Аполлос, ці Кэфас; ці гэты сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці што цяперашняе, ці што будучае — усё бо вашае,
вы ж — Хрыстовы, а Хрыстос — Божы.
а вы Хрыстовыя, а Хрыстус — Бога.
