1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

 

Хачу вас, браты, павучыць пра духоўныя дары.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

 

Калі вы былі яшчэ паганамі, помніце, цягнула вас да нямых ідалаў (бажкоў).

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

 

Заручаю вас, што ніхто, хто гаворыць у Духу Сьвятым — не скажа: Анатэма — хай будзе Езус пракляты!" Ды хто ня можа сказаць "Госпад Езус". Хіба ён у Духу Сьвятым (толькі той, хто ў Духу Сьвятым).

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

 

Розныя дары ласкі, але адзін той самы Дух.

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

 

Розныя ёсьць паслугаваньні, але той самы Госпад.

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

 

Розныя таксама дзейнасьці (разьніцы ў дзейнасьці), але Той самы Бог, Тварэц усяго ўва ўсіх.

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

 

Кожнаму аб'яўляецца Дух для агульнага дабра:

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому даецца тым самым Духам слова (умеласьці, веда) пазнаваньня.

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

 

Яшчэ іншаму даецца тым Духам ласка (дар) аздараўляньня.

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

 

Іншаму зноў даецца ласка — дар чыніць цуды, ды іншаму — дар праракаваньня, або ласку (дар) разпазнаваньне духаў, або дар моў, ды наастатак перакладаньне, тлумачэньне моваў.

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

 

Усё гэта спаўняе (выконвае) адзін і той самы Дух, даючы кожнаму па сваёй волі.

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

 

Як адно цела мае многа членаў (частак), а ўсе члены хоць іх многа твораць (састаўляюць) адно цела — так і Хрыстус.

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

 

Мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно Цела, усе: ці то Юдэі, нявольнікі (рабы) ці свабодныя, усе напоены (напоўнены) адным Духам.

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

 

А Цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

 

Калі б нага сказала: "Я не належу целу, таму што я не рука" — няўжо яна таму і не належыць целу?

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

 

Або калі вуха скажа: "Я не належу Целу, бо я ня вока?" Дык няўжо яно і не належыць да Цела?

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

 

Калі б ўсё Цела было вокам, дзе ж быў бы слух. А калі б усё Цела было б слух, дык дзе б тады нюх?

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

 

Але Бог разьмясціў члены так, што кожны з іх у целе (састаўляець цела) — як Яму падабалася.

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж тады цела?

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа (шмат), а Цела адно.

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

 

Ня можа вока сказаць руцэ: "Ты мне непатрэбная або галава нагам: "Вы мне не патрэбныя".

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

 

Наадварот, члены (часткі) Цела, каторыя кажацца слабейшымі, больш патрэбнымі.

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

 

Ды каторыя нам кажуцца менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай (увагай), а тыя, што лічацца непрыстойнымі — ахоўваем іх з тым большай стараннасьцю,

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

 

каторыя не патрабуюць нашыя прыстойныя часткі цела. Так Бог уфармаваў наша цела, што прыдаў больш пашаны тым членам, каторым не хапала,

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

 

каб не было ў целе раздзяленьня (разладу), але каб паасобныя члены рупіліся аб сябе сумесна.

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

 

Такім чынам, калі цярпіць адзін член, спаўцярпяць усе іншыя члены. Падобна, калі аднаму члену аказваецца пашана, радуюцца сумесна ўсе члены.

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

 

Таму вы — Целам Хрыстовым і паасобнымі членамі.

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

 

Затым Бог устнавіў у Касьцёле найпер апосталаў, далей прарокаў, па трэцяе настаўнікаў (прапаведнікаў), пасьля тых, што маюць дар чыненьня цудаў, дар лячэньня, дар успамогі, валаданьня, дар моў усякіх.

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

 

А ці ўсе Апосталамі? Ці ўсе прарокамі? Ці ўсе настаўнікамі? Ці ўсе цудатворцамі?

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

 

Ці ўсе маюць дар аздараўляньня? Ці ўсе моваведы? Ці ўсе перакладчыкамі?

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.

 

Дабівайцеся вялікшых харызматаў — дароў, а я вам пакажу дасканалейшы шлях (дарогу).