1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Не хачу пакідаць вас, браты, каб ня ведалі вы і пра дары духоўныя.

 

Хачу вас, браты, павучыць пра духоўныя дары.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, дык хадзілі да безгалосых ідалаў — так, быццам вялі вас.

 

Калі вы былі яшчэ паганамі, помніце, цягнула вас да нямых ідалаў (бажкоў).

Таму маўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, ня вымавіць анафэмы на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

 

Заручаю вас, што ніхто, хто гаворыць у Духу Сьвятым — не скажа: Анатэма — хай будзе Езус пракляты!" Ды хто ня можа сказаць "Госпад Езус". Хіба ён у Духу Сьвятым (толькі той, хто ў Духу Сьвятым).

Дары ёсьць розныя, а Дух адзін і той самы;

 

Розныя дары ласкі, але адзін той самы Дух.

і служэньні розныя, а Гасподзь адзін і той самы;

 

Розныя ёсьць паслугаваньні, але той самы Госпад.

і дзеяньні розныя, а Бог адзін і той самы, Які дзее ўсё ва ўсіх.

 

Розныя таксама дзейнасьці (разьніцы ў дзейнасьці), але Той самы Бог, Тварэц усяго ўва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

 

Кожнаму аб'яўляецца Дух для агульнага дабра:

аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веданьня, тым самым Духам;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому даецца тым самым Духам слова (умеласьці, веда) пазнаваньня.

іншаму вера, тым самым Духам; іншаму дар ацаленьня, тым самым Духам;

 

Яшчэ іншаму даецца тым Духам ласка (дар) аздараўляньня.

іншаму цудадзействы, іншаму прароцтва, іншаму распазнаньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

 

Іншаму зноў даецца ласка — дар чыніць цуды, ды іншаму — дар праракаваньня, або ласку (дар) разпазнаваньне духаў, або дар моў, ды наастатак перакладаньне, тлумачэньне моваў.

А ўсё гэта дзее адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму заўгодна.

 

Усё гэта спаўняе (выконвае) адзін і той самы Дух, даючы кожнаму па сваёй волі.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлесаў, і ўсе чэлесы аднаго цела, хоць іх многа, складаюць адно цела, — так і Хрыстос.

 

Як адно цела мае многа членаў (частак), а ўсе члены хоць іх многа твораць (састаўляюць) адно цела — так і Хрыстус.

Бо ўсе мы адным Духам хрысьціліся ў адно цела, Юдэі альбо Эліны, рабы альбо вольнікі, і ўсе напоены адным Духам.

 

Мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно Цела, усе: ці то Юдэі, нявольнікі (рабы) ці свабодныя, усе напоены (напоўнены) адным Духам.

А цела не з аднаго чэлеса, а з многіх.

 

А Цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Калі нага кажа: я не належу да цела, бо я ня рука, дык няўжо яна таму не належыць да цела?

 

Калі б нага сказала: "Я не належу целу, таму што я не рука" — няўжо яна таму і не належыць целу?

І калі вуха скажа: я не належу да цела, бо я ня вока, дык няўжо яно таму не належыць да цела?

 

Або калі вуха скажа: "Я не належу Целу, бо я ня вока?" Дык няўжо яно і не належыць да Цела?

Калі ўсё цела — вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, дык дзе нюх?

 

Калі б ўсё Цела было вокам, дзе ж быў бы слух. А калі б усё Цела было б слух, дык дзе б тады нюх?

Бог разьмеркаваў чэлесы, кожнаму ў целе, як Яму было заўгодна.

 

Але Бог разьмясціў члены так, што кожны з іх у целе (састаўляець цела) — як Яму падабалася.

А калі б усе былі адным чэлесам, дык дзе было б цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж тады цела?

А цяпер чэлесаў многа, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа (шмат), а Цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: ты мне не патрэбная; альбо ж таксама галава нагам: вы мне не патрэбныя.

 

Ня можа вока сказаць руцэ: "Ты мне непатрэбная або галава нагам: "Вы мне не патрэбныя".

Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

 

Наадварот, члены (часткі) Цела, каторыя кажацца слабейшымі, больш патрэбнымі.

і якія нам здаюцца меней высакароднымі ў целе, іх мы якраз і атачаем найбольшым дбаньнем;

 

Ды каторыя нам кажуцца менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай (увагай), а тыя, што лічацца непрыстойнымі — ахоўваем іх з тым большай стараннасьцю,

і няпрыстойныя нашыя чэлесы патрабуюць асаблівага ўпрыстойваньня, а прыстойныя нашыя чэлесы ня маюць патрэбы ў гэтым. Але Бог так суразьмерыў цела, што менш дасканаламу чэлесу наказаў большае дбаньне,

 

каторыя не патрабуюць нашыя прыстойныя часткі цела. Так Бог уфармаваў наша цела, што прыдаў больш пашаны тым членам, каторым не хапала,

каб ня было падзелу ў целе, а ўсе чэлесы аднолькава рупіліся адзін пра аднаго.

 

каб не было ў целе раздзяленьня (разладу), але каб паасобныя члены рупіліся аб сябе сумесна.

Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.

 

Такім чынам, калі цярпіць адзін член, спаўцярпяць усе іншыя члены. Падобна, калі аднаму члену аказваецца пашана, радуюцца сумесна ўсе члены.

І вы — цела Хрыстовае, а паасобку — чэлесы.

 

Таму вы — Целам Хрыстовым і паасобнымі членамі.

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей адным даў сілу цудадзейную, таксама дары ацаленьня, дапамогі, кіраваньня, розныя мовы.

 

Затым Бог устнавіў у Касьцёле найпер апосталаў, далей прарокаў, па трэцяе настаўнікаў (прапаведнікаў), пасьля тых, што маюць дар чыненьня цудаў, дар лячэньня, дар успамогі, валаданьня, дар моў усякіх.

Ці ўсе апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе цудадзеі?

 

А ці ўсе Апосталамі? Ці ўсе прарокамі? Ці ўсе настаўнікамі? Ці ўсе цудатворцамі?

ці ўсе маюць дар ацаленьня? ці ўсе гавораць мовамі? ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дар аздараўляньня? Ці ўсе моваведы? Ці ўсе перакладчыкамі?

Дбайце пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Дабівайцеся вялікшых харызматаў — дароў, а я вам пакажу дасканалейшы шлях (дарогу).