1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

 

Хачу вас, браты, павучыць пра духоўныя дары.

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

 

Калі вы былі яшчэ паганамі, помніце, цягнула вас да нямых ідалаў (бажкоў).

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

 

Заручаю вас, што ніхто, хто гаворыць у Духу Сьвятым — не скажа: Анатэма — хай будзе Езус пракляты!" Ды хто ня можа сказаць "Госпад Езус". Хіба ён у Духу Сьвятым (толькі той, хто ў Духу Сьвятым).

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

 

Розныя дары ласкі, але адзін той самы Дух.

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

 

Розныя ёсьць паслугаваньні, але той самы Госпад.

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

 

Розныя таксама дзейнасьці (разьніцы ў дзейнасьці), але Той самы Бог, Тварэц усяго ўва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

 

Кожнаму аб'яўляецца Дух для агульнага дабра:

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому даецца тым самым Духам слова (умеласьці, веда) пазнаваньня.

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

 

Яшчэ іншаму даецца тым Духам ласка (дар) аздараўляньня.

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

 

Іншаму зноў даецца ласка — дар чыніць цуды, ды іншаму — дар праракаваньня, або ласку (дар) разпазнаваньне духаў, або дар моў, ды наастатак перакладаньне, тлумачэньне моваў.

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

Усё гэта спаўняе (выконвае) адзін і той самы Дух, даючы кожнаму па сваёй волі.

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

 

Як адно цела мае многа членаў (частак), а ўсе члены хоць іх многа твораць (састаўляюць) адно цела — так і Хрыстус.

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

 

Мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно Цела, усе: ці то Юдэі, нявольнікі (рабы) ці свабодныя, усе напоены (напоўнены) адным Духам.

Бо і цела — не адзін член, а многа.

 

А Цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

 

Калі б нага сказала: "Я не належу целу, таму што я не рука" — няўжо яна таму і не належыць целу?

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

 

Або калі вуха скажа: "Я не належу Целу, бо я ня вока?" Дык няўжо яно і не належыць да Цела?

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

 

Калі б ўсё Цела было вокам, дзе ж быў бы слух. А калі б усё Цела было б слух, дык дзе б тады нюх?

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

 

Але Бог разьмясціў члены так, што кожны з іх у целе (састаўляець цела) — як Яму падабалася.

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж тады цела?

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа (шмат), а Цела адно.

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

 

Ня можа вока сказаць руцэ: "Ты мне непатрэбная або галава нагам: "Вы мне не патрэбныя".

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

 

Наадварот, члены (часткі) Цела, каторыя кажацца слабейшымі, больш патрэбнымі.

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

 

Ды каторыя нам кажуцца менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай (увагай), а тыя, што лічацца непрыстойнымі — ахоўваем іх з тым большай стараннасьцю,

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

 

каторыя не патрабуюць нашыя прыстойныя часткі цела. Так Бог уфармаваў наша цела, што прыдаў больш пашаны тым членам, каторым не хапала,

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

 

каб не было ў целе раздзяленьня (разладу), але каб паасобныя члены рупіліся аб сябе сумесна.

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

 

Такім чынам, калі цярпіць адзін член, спаўцярпяць усе іншыя члены. Падобна, калі аднаму члену аказваецца пашана, радуюцца сумесна ўсе члены.

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

 

Таму вы — Целам Хрыстовым і паасобнымі членамі.

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

 

Затым Бог устнавіў у Касьцёле найпер апосталаў, далей прарокаў, па трэцяе настаўнікаў (прапаведнікаў), пасьля тых, што маюць дар чыненьня цудаў, дар лячэньня, дар успамогі, валаданьня, дар моў усякіх.

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

 

А ці ўсе Апосталамі? Ці ўсе прарокамі? Ці ўсе настаўнікамі? Ці ўсе цудатворцамі?

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дар аздараўляньня? Ці ўсе моваведы? Ці ўсе перакладчыкамі?

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Дабівайцеся вялікшых харызматаў — дароў, а я вам пакажу дасканалейшы шлях (дарогу).