1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

 

Хачу вас, браты, павучыць пра духоўныя дары.

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.

 

Калі вы былі яшчэ паганамі, помніце, цягнула вас да нямых ідалаў (бажкоў).

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

 

Заручаю вас, што ніхто, хто гаворыць у Духу Сьвятым — не скажа: Анатэма — хай будзе Езус пракляты!" Ды хто ня можа сказаць "Госпад Езус". Хіба ён у Духу Сьвятым (толькі той, хто ў Духу Сьвятым).

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;

 

Розныя дары ласкі, але адзін той самы Дух.

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;

 

Розныя ёсьць паслугаваньні, але той самы Госпад.

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.

 

Розныя таксама дзейнасьці (разьніцы ў дзейнасьці), але Той самы Бог, Тварэц усяго ўва ўсіх.

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.

 

Кожнаму аб'яўляецца Дух для агульнага дабра:

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому даецца тым самым Духам слова (умеласьці, веда) пазнаваньня.

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары аздараўленьня ў тым самым Духу;

 

Яшчэ іншаму даецца тым Духам ласка (дар) аздараўляньня.

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.

 

Іншаму зноў даецца ласка — дар чыніць цуды, ды іншаму — дар праракаваньня, або ласку (дар) разпазнаваньне духаў, або дар моў, ды наастатак перакладаньне, тлумачэньне моваў.

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.

 

Усё гэта спаўняе (выконвае) адзін і той самы Дух, даючы кожнаму па сваёй волі.

Бо як цела адно, але мае шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.

 

Як адно цела мае многа членаў (частак), а ўсе члены хоць іх многа твораць (састаўляюць) адно цела — так і Хрыстус.

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.

 

Мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно Цела, усе: ці то Юдэі, нявольнікі (рабы) ці свабодныя, усе напоены (напоўнены) адным Духам.

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.

 

А Цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?

 

Калі б нага сказала: "Я не належу целу, таму што я не рука" — няўжо яна таму і не належыць целу?

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?

 

Або калі вуха скажа: "Я не належу Целу, бо я ня вока?" Дык няўжо яно і не належыць да Цела?

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?

 

Калі б ўсё Цела было вокам, дзе ж быў бы слух. А калі б усё Цела было б слух, дык дзе б тады нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.

 

Але Бог разьмясціў члены так, што кожны з іх у целе (састаўляець цела) — як Яму падабалася.

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж тады цела?

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа (шмат), а Цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня маю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня маю ў вас патрэбы».

 

Ня можа вока сказаць руцэ: "Ты мне непатрэбная або галава нагам: "Вы мне не патрэбныя".

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

 

Наадварот, члены (часткі) Цела, каторыя кажацца слабейшымі, больш патрэбнымі.

І тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.

 

Ды каторыя нам кажуцца менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай (увагай), а тыя, што лічацца непрыстойнымі — ахоўваем іх з тым большай стараннасьцю,

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,

 

каторыя не патрабуюць нашыя прыстойныя часткі цела. Так Бог уфармаваў наша цела, што прыдаў больш пашаны тым членам, каторым не хапала,

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.

 

каб не было ў целе раздзяленьня (разладу), але каб паасобныя члены рупіліся аб сябе сумесна.

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

 

Такім чынам, калі цярпіць адзін член, спаўцярпяць усе іншыя члены. Падобна, калі аднаму члену аказваецца пашана, радуюцца сумесна ўсе члены.

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

 

Таму вы — Целам Хрыстовым і паасобнымі членамі.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто мае] сілы, пасьля — дары аздараўленьня, дапамаганьня, гаспадараваньня, разнастайныя мовы.

 

Затым Бог устнавіў у Касьцёле найпер апосталаў, далей прарокаў, па трэцяе настаўнікаў (прапаведнікаў), пасьля тых, што маюць дар чыненьня цудаў, дар лячэньня, дар успамогі, валаданьня, дар моў усякіх.

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

 

А ці ўсе Апосталамі? Ці ўсе прарокамі? Ці ўсе настаўнікамі? Ці ўсе цудатворцамі?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дар аздараўляньня? Ці ўсе моваведы? Ці ўсе перакладчыкамі?

Рупцеся пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Дабівайцеся вялікшых харызматаў — дароў, а я вам пакажу дасканалейшы шлях (дарогу).