1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы ня ведалі, што бацькі нашыя ўсе былі пад воблакам, і ўсе прайшлі праз мора,

 

Не хацеў бы, браты, каб вы ня ведалі, што нашыя ўсе бацькі, ішлі за воблакам, усе перайшлі праз мора,

і ўсе ахрысьціліся ў Майсея ў воблаку і ў моры,

 

дый усе былі ахрышчаны ў (імя) Майсея, у воблаку і моры,

і ўсе елі тую самую духоўную ежу,

 

усе таксама спажывалі тую самую духовую стравы (яду)

і ўсе пілі тое самае духоўнае пітво, бо пілі з духоўнае скалы, якая ішла за імі, а скала гэтая быў Хрыстос.

 

і пілі таксама духовы напітак (пітво). Пілі вось з праводзячай іх духовай скалы, а тая скала — Хрыстус.

Але ня многіх з іх упадабаў Бог, бо яны палеглі ў пустыні.

 

Аднак большасьці з іх не ўпадабаў Бог; ляглі ў пустыні

А гэта сталася прыкладам для нас, каб мы ня мелі пажаданьня ліха, як пажадалі яны.

 

гэтыя падзеі — фігуры, прыкладам (перасьцярогай) нам, каб не былі мы ахвотныя (скланёныя) да зла, як яны ахвотныя былі.

Ня будзьце таксама ідалапаклоньнікамі, як некаторыя з іх, як напісана: «Народ пасеў есьці і піць, і ўстаў гуляць».

 

Ня будзьце таксама ідалахвальцамі, як некаторыя з іх, як напісана: "Засеў народ есьці і піць і падняліся раскашаваць (гуляць)".

Таксама ня будзем рабіць распусты, як некаторыя з іх распусьнічалі, і ў адзін дзень загінула дваццаць тры тысячы.

 

І нераспуставайма, як яны распуставалі некаторыя з іх, і ў адзін дзень пала іх дваццаць тры тысячы.

Таксама ня будзем спакушаць Хрыста, як некаторыя з іх спакушалі і загінулі ад зьмеяў.

 

І не спакушайма (не гневайце) Госпада (Хрыстуса), як яны спакушалі (правакавалі), ды пала ад гадзінаў

Таксама не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і загінулі ад нішчыцеля.

 

І не наракайце ( марматаць), як некаторыя з іх наракалі, і пагінулі ад нішчыцеля.

А ўсё гэтае здарылася з імі ў прыклад і напісана дзеля напамінаньня нам, на якіх канец вякоў прыйшоў.

 

Ды ўсё гэта адбылося з імі як запаведзь (прадсказаньне) будучага, і запісана на павучэньне для нас, пражываючых пры канцы вякоў.

Так што, хто думае, што стаіць, няхай сьцеражэцца, каб ня ўпасьці.

 

Хай той, каму, кажацца што стаіць, глядзіць, каб ня паў.

Вас наведала спакуса ня іншая, як чалавечая. Але верны Бог, Які не пакіне вас быць спакушанымі больш, чым вы можаце [вытрымаць], але са спакусай зробіць і выхад, каб вы маглі яе перанесьці.

 

Пакуса вас наведала (зводзіла) звычайная людзям. Верны Бог і не дапусьціць вас спакушаць больш, чым можаце вытрымаць, але ссылаючы (выстаўляючы на пакусу) пакусу дае сілу яе перадалець, каб маглі выстаяць.

Таму, улюбёныя мае, уцякайце ад ідалапаклонства.

 

Апрача гэтага, мае найдаражэйшыя, сьцеражыцеся ідалахвальства (ідалам, балванам пакланяцца).

Кажу, як да мудрых; судзіце самі, што кажу.

 

Кажу гэта як людзям растаропным (разумным). Дарэчы, разсудзіце самі тое, што гавару:

Келіх дабраслаўленьня, які дабраслаўляем, ці ня ёсьць супольнасьць Крыві Хрыстовае? Хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць супольнасьць Цела Хрыстовага?

 

Келіх: (чаша) багаславенства, каторы багаславім, ці не ўдзельнічаннем у Крыві Хрыстовай? А хлеб, каторы ломім — ці не ўдзельнічаньнем (саўчасьцем) у Целе Хрыстовым?

Як адзін хлеб, так і адно цела мы, многія, бо ўсе мы атрымліваем адзін хлеб.

 

Калі адзін хлеб, таму мы многа творым адно Цела. Усе бо мы дзелімся тым самым хлебам.

Паглядзіце на Ізраіль паводле цела: ці тыя, якія ядуць ахвяраванае, ня ёсьць супольнікамі ахвярніка?

 

Прыгледзьціся Ізраелю як людзям (як народу). Ці тыя, што ядуць ахвяры (з аўтара) — ня ёсьць удзельнікамі (супольнікамі) аўтара.

Дык што я кажу? Ці ідал ёсьць нечым? Ці ахвяра ідалам нечым ёсьць?

 

Што хачу сказаць? Ці ахвяра мяса, складзена ідалам ёсць чымсь (важная)? Або сам ідал — баговішча ёсьць чымсь (важным)?

Але тое, што заколваюць пагане, для дэманаў заколваюць, а не для Бога. А я не хачу, каб вы сталіся супольнікамі дэманаў.

 

Не! Бо тое, што пагане складаюць у ахвяру — дэманам складаюць ахвяры, а не Богу. А я не хацеў бы, каб вы мелі нешта супольнае з дэманамі.

Ня можаце піць келіх Госпада і келіх дэманаў; ня можаце ўдзельнічаць у стале Госпада і стале дэманаў.

 

Ня можаце піць з келіха (чашы) Госпада, ды з келіха дэманаў; ня можаце быць удзельнікамі Госпадавага стала і стала дэманаў.

Ці будзем раздражняць Госпада? Ці мы дужэйшыя за Яго?

 

Ці ж гнявіць Госпада? Ці ж мы дужэйшыя за Яго?

Усё мне можна, але ня ўсё карысна; усё мне можна, але ня ўсё будуе.

 

Усё можна! Але не ўсё карысна (невыпадае, неналежыцца). Усё можна, але не ўсё ўзгадоўвае, будуе.

Ніхто няхай не шукае свайго, але кожны таго, што для іншага.

 

Хай ніхто ня гонецца за сваім дабром (карысьцю), але за дабром (карысьцю) бліжняга.

Усё, што продаецца на рэзьніцы, ешце, не дасьледуючы дзеля сумленьня,

 

Дык што на рынку прадаюць — ешце, не сумніваючыся, для спакою сумленьня.

бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

 

Бо Госпадава зямля і ўсё, што яе запаўняе".

А калі хто з бязьверных пакліча вас, і вы захочаце пайсьці, ешце ўсё, што дадуць, нічога не дасьледуючы дзеля сумленьня.

 

Калі вас запросіць хтосьці з нявернікаў і захочаце пайсьці, дык ешце, што вам пададуць, не сумневаючыся, што да сумленьня.

А калі хто скажа вам: «Гэта ахвяра ідалам», — ня ешце дзеля таго, хто паведаміў, і дзеля сумленьня, бо Госпадава зямля і што напаўняе яе.

 

А калі б хто сказаў: "Гэта было ахвяравана ідалам" — Не ешце з увагі на таго, хто вас перасьцярог ды з увагі на сумленьне.

А пра сумленьне кажу не тваё, але іншага; бо дзеля чаго мая свабода мае быць суджана чужым сумленьнем?

 

Маю на ўвазе не тваё сумленьне але бліжняга. Чаму ж чужое сумленьне мела б рашаць маю свабоду.

Калі я ў ласцы атрымліваю, навошта блюзьніць на мяне за тое, за што я дзякую?

 

Калі я ем што з падзякаю, то чаму мне судзяць (ачарняюць) за тое, за што я дзякую.

Дык ці ясьцё, ці п’іцё, ці нешта робіце, усё рабіце на славу Божую.

 

Дзеля таго, ці вы ясьцё, ці вы піцё, ці што іншае робіце, усё на хвалу Божую робіце!

Ня станьцеся спатыкненьнем ані для Юдэяў, ані для Грэкаў, ані для царквы Божай,

 

Ня будзьце прычынай згаршэньня ані для Юдэяў, ані для Грэкаў, ані для Касьцёла Божага.

як і я дагаджаю ўсім у-ва ўсім, шукаючы не для сябе карысьці, але для многіх, каб яны былі збаўленыя.

 

Так і я стараюся ва ўсім падабацца, не шукаючы сваёй карысьці, але што карыснае многім, каб іх збавіць (каб былі збаўлены).