1 да Карынфянаў 3 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
І я ня мог гаварыць вам, браты, як духоўным, але як цялесным, як немаўлятам у Хрысьце.
Я ня мог да вас, браты, прамаўляць як да духовых, але як да цялесных, як да немаўлят у Хрысьце.
Я паіў вас малаком, а не [карміў] ежай, бо вы былі яшчэ нямоглыя, дый цяпер яшчэ нямоглыя.
Паіў я вас малаком, а не яду (звычайную), бо былі вы кволыя, дарэчы і далей вы яшчэ нядужыя.
Бо вы яшчэ цялесныя. Бо калі між вамі зайздрасьць, сваркі і нязгода, дык ці не цялесныя вы і ці не па-чалавечаму ходзіце?
Дасюль вы яшчэ цялесныя. Бо калі яшчэ ў вас завіднасьць (зайздрасьць) і нязгода — ці ж вы не цялесныя і ці не паступаеце як звычайна людзі?
Бо калі адзін кажа: «Я — Паўлавы», а другі: «Я — Апалёсавы», ці не цялесныя вы?
Калі бо адзін кажа: "Я — Паўлаў", а другі: "Я Аполлосаў" — дык ці ж вы ня людзі? (Ці не па чалавечаму?)
Хто Павал? Хто Апалёс? Яны толькі служыцелі, праз якіх вы паверылі, і кожны такі, як даў Госпад.
Кім жа Апполос? Або кім Павал? Служыцелямі! (слугамі) — Праз іх вы ўверылі ды кожны, як яму Госпадам дадзена.
Я пасадзіў, Апалёс паліваў, але расьціў Бог.
Я садзіў а Аполлос паліваў, але Бог расьціў.
Так што ані той, які садзіў, ані той, які паліваў, ня ёсьць некім, але Той, Які дае расьці, — Бог.
Ня важна — хто садзіў і хто палівае, але той важны, хто дае расьці — Бог!
А хто садзіць і хто палівае, ёсьць адно, і кожны атрымае сваю нагароду паводле сваёй працы.
Хто садзіць ды хто палівае — адзінакавы. Кожны атрымае сваю заплату па труду (па стараньні).
Бо мы — супрацоўнікі Божыя, а вы — Божая ніва, Божая пабудова.
Мы памагатары (супрацоўнікі) Божыя; а вы — ніва Божая і пабудовай Божай (будоўляй).
Я, паводле дадзенай мне ласкі Божай, як мудры будаўнічы, заклаў падмурак, а другі будуе [на ім]. Кожны няхай глядзіць, як будуе.
Дадзенай мне Богам ласкай, я як спрактыкаваны архітэктар — будаўнічы палажыў падмурак (фундамэнт), а хто іншы закончыць пабудову. Хай кожны глядзіць, як будуе.
Бо ніхто ня можа закласьці іншага падмурку, апрача пастаўленага, які ёсьць Ісус Хрыстос.
Падмурка — фундамэнта ніхто ня можа палажыць іншага, як той, які паложаны, а якім яўляецца — Езус Хрыстус.
А калі хто будуе на гэтым падмурку з золата, срэбра, каштоўных камянёў, дрэва, сена, саломы, —
А ці хто на гэтым фундамэнце будуе з золата, ці серабра, ці з дарагіх каменьняў, ці з дрэва, ці нават з сена, ці саломы —
работа кожнага выявіцца; бо дзень пакажа, таму што ў агні адкрываецца, і агонь выспрабуе работу кожнага, якая яна ёсьць.
работа (праца) кожнага выявіцца: дзень Госпадаў пакажа, бо агнём выявіць і дзейнасьць (справа) кожнага будзе выпрабавана агнём.
Калі чыя работа, якую ён будаваў, застанецца, той атрымае нагароду.
Той, чыя пабудовы праца выстаіць — атрымае заплату,
Калі чыя работа згарыць, той згубіць яе, сам жа будзе збаўлены, але так, як праз агонь.
а калі чыя праца рухне, пацярпіць шкоду: сам, што праўда будзе збаўлены, але так, яу быццам праз агонь.
Ці вы ня ведаеце, што вы — бажніца Божая, і Дух Божы жыве ў вас?
Ці ж вы ня ведаеце, што храм Божы (сьвятыня) ды што Дух Божы прабывае ў вас?
Калі хто зьнішчыць бажніцу Божую, таго зьнішчыць Бог, бо бажніца Божая сьвятая, а гэтая [бажніца] — вы.
Калі хто спаганіць храм Бога, таго зьнішчыць Бог. Храм Божы — сьвяты, а вы — ім.
Ніхто няхай ня зводзіць сам сябе. Калі хто з вас думае быць мудрым у гэтым веку, няхай будзе дурным, каб быць мудрым.
Няхай ніхто сябе не абманвае. Калі хто з вас думае, што ён мудры на гэтым сьвеце, дык хай станецца глупым, каб здабыць мудрасьць.
Бо мудрасьць сьвету гэтага ёсьць глупства перад Богам, бо напісана: «Ён ловіць мудрых у падступнасьці іхняй».
Бо мудрасьць гэтага сьвету — глупасьцю перад Богам: дарэчы напісана: "Ён спыняе мудрых у іхняй хітрасьці",
І зноў: «Госпад ведае думкі мудрых, што яны марныя».
або ізноў: "Госпад ведае, што намеры мудрых — пустыя".
Так што ніхто няхай ня хваліцца між людзей, бо ўсё вашае:
Дык хай ніхто не выносіцца дзеля людзей! Усё бо вашае.
ці Павал, ці Апалёс, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяперашняе, ці будучае, — усё вашае;
Ці гэта Павал, ці Аполлос, ці Кэфас; ці гэты сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці што цяперашняе, ці што будучае — усё бо вашае,
вы ж — Хрыстовыя, а Хрыстос — Божы.
а вы Хрыстовыя, а Хрыстус — Бога.
