1 да Карынфянаў 3 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага — арыгінал

 
 

І я, браты, ня мог гукаць із вамі, як із духоўнымі, але як ізь цялеснымі, як ізь бязьлеткамі ў Хрысту.
 
Я ня мог да вас, браты, прамаўляць як да духовых, але як да цялесных, як да немаўлят у Хрысьце.

Я даў вам малако піць, ня ежу, бо вы яшчэ не маглі есьці яе ані можаце яшчэ,
 
Паіў я вас малаком, а не яду (звычайную), бо былі вы кволыя, дарэчы і далей вы яшчэ нядужыя.

Бо вы яшчэ цялесныя. Бо калі меж вас завідасьць а сьпярэчкі а падзел, дык ці не цялесныя вы? і ці ня ходзіце подле сьвецкае людзіны?
 
Дасюль вы яшчэ цялесныя. Бо калі яшчэ ў вас завіднасьць (зайздрасьць) і нязгода — ці ж вы не цялесныя і ці не паступаеце як звычайна людзі?

Бо калі хто кажа: «Я Паўлаў», а другі: «Я Алолосаў», дык ці не цялесныя вы людзі? Хто Паўла? хто Аполос?
 
Калі бо адзін кажа: "Я — Паўлаў", а другі: "Я Аполлосаў" — дык ці ж вы ня людзі? (Ці не па чалавечаму?)

Яны адно слугачыя, пераз каторых вы ўверылі, ды колькі кажнаму даў Спадар.
 
Кім жа Апполос? Або кім Павал? Служыцелямі! (слугамі) — Праз іх вы ўверылі ды кожны, як яму Госпадам дадзена.

Я засадзіў, Аполос паліваў, але вырасьціў Бог;
 
Я садзіў а Аполлос паліваў, але Бог расьціў.

Затым ані тый, што садзе, ані тый, што палівае, ё штось, але Бог, што рост даець.
 
Ня важна — хто садзіў і хто палівае, але той важны, хто дае расьці — Бог!

Тый, што садзе, і тый, што палівае, адно; але кажны адзяржыць сваю заплату подле свае працы.
 
Хто садзіць ды хто палівае — адзінакавы. Кожны атрымае сваю заплату па труду (па стараньні).

Бо мы супрацаўні ў Бога, вы Божая ніва, Божая будоўля вы.
 
Мы памагатары (супрацоўнікі) Божыя; а вы — ніва Божая і пабудовай Божай (будоўляй).

Подле данае імне ад Бога ласкі, я, як мудры будаўнічы, паклаў под, а другі будуе на ім; але кажны глядзі, як будуеш на ім.
 
Дадзенай мне Богам ласкай, я як спрактыкаваны архітэктар — будаўнічы палажыў падмурак (фундамэнт), а хто іншы закончыць пабудову. Хай кожны глядзіць, як будуе.

Бо ніхто ня можа пакласьці поду іншага, апрача пакладзенага, каторы ё Ісус Хрыстос.
 
Падмурка — фундамэнта ніхто ня можа палажыць іншага, як той, які паложаны, а якім яўляецца — Езус Хрыстус.

Ці станове хто на гэтым подзе із золата, срэбра, дарагіх камянёў, дзерва, травы, саломы, —
 
А ці хто на гэтым фундамэнце будуе з золата, ці серабра, ці з дарагіх каменьняў, ці з дрэва, ці нават з сена, ці саломы —

Кажнага работа выявіцца; бо дзень пакажа, бо ў вагню выкрываецца, і агонь выпрабуе работу кажнага, якая яна ёсьць.
 
работа (праца) кожнага выявіцца: дзень Госпадаў пакажа, бо агнём выявіць і дзейнасьць (справа) кожнага будзе выпрабавана агнём.

Калі чыя работа застанецца, каторую ён на ім будаваў, тый адзяржыць заплату;
 
Той, чыя пабудовы праца выстаіць — атрымае заплату,

А ў каго работа згарыць, тый будзе мець шкоду, але сам спасецца, адылі бы з агню.
 
а калі чыя праца рухне, пацярпіць шкоду: сам, што праўда будзе збаўлены, але так, яу быццам праз агонь.

Ціж вы ня ведаеце, што вы дом Божы, і Дух Божы жывець у вас?
 
Ці ж вы ня ведаеце, што храм Божы (сьвятыня) ды што Дух Божы прабывае ў вас?

Калі хто папсуець дом Божы, таго Бог папсуець, бо дом Божы сьвяты; а гэта вы.
 
Калі хто спаганіць храм Бога, таго зьнішчыць Бог. Храм Божы — сьвяты, а вы — ім.

Ніхто ня зводзь самога сябе. Калі хто з вас думае быць мудрым у гэтым веку, тый стань неразумным, каб быць мудрым.
 
Няхай ніхто сябе не абманвае. Калі хто з вас думае, што ён мудры на гэтым сьвеце, дык хай станецца глупым, каб здабыць мудрасьць.

Бо мудрасьць сьвету гэтага ё дурнота перад Богам, як напісана: «Каторы лове мудрых у хітрыні іхнай».
 
Бо мудрасьць гэтага сьвету — глупасьцю перад Богам: дарэчы напісана: "Ён спыняе мудрых у іхняй хітрасьці",

І ўзноў: «Спадар ведае думкі мудрыцоў, што яны марныя».
 
або ізноў: "Госпад ведае, што намеры мудрых — пустыя".

Дык няхай ніхто ня хваліцца людзьмі, бо ўсе вашае:
 
Дык хай ніхто не выносіцца дзеля людзей! Усё бо вашае.

Ці Паўла, ці Аполос, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяперашніня, ці будучыня, — усе вашае;
 
Ці гэта Павал, ці Аполлос, ці Кэфас; ці гэты сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці што цяперашняе, ці што будучае — усё бо вашае,

Вы ж — Хрыстовы, а Хрыстос — Божы.
 
а вы Хрыстовыя, а Хрыстус — Бога.