1 да Карынфянаў 8 разьдзел

 

 

А што да абраканага балваном, мы ведаем, бо мы ўсі маем веданьне; веданьне надымае, але любосьць будуе.

 

Што да ідалам складаных ахвяр (з мяса) нам ясна, мы ведаем (маем веду). Веданьне надзімае, а любоў узгадоўвае.

Калі хто думае, што ён знае што-колечы, тый нічога яшчэ ня знае так, як мае знаць.

 

Калі каму кажацца, што ён нешта ведае, дык ён ня ведае, як трэба пазнаць.

Але хто любе Бога, таму дана знацьцё ад Яго.

 

А калі хто мілуе Бога, той ведамы яму.

Дык, што да ядзеньня абраканага балваном, мы ведаем, што балван на сьвеце нішто, і што няма іншага Бога, апрача Аднаго.

 

Адносна спажываньня ідалам ахвяраванага мяса, мы ведаем добра, што няма на сьвеце ніякіх бажкоў і ніводнага бога, апрача адзінага Бога.

Бо хоць і ё так званыя багі, або на небе, або на зямлі, бо ё шмат багоў і паноў шмат;

 

Калі б і былі ў небе і на зямлі так званыя багі, а шмат такіх багоў і паноў —

Але ў нас адзін Бог Айцец, з Каторага ўсе, і мы дзеля Яго, і адзін Спадар Ісус Хрыстос, Каторым усе, і мы Ім.

 

То для нас існуе толькі адзін Бог, Айцец, ад Якога ўсё мае пачатак ды дзеля Каторага існуем, поруч адзін Госпад, — Езус Хрыстус, праз Якога ўсё сталася і праз Каторага мы жывём.

Але ня ў вусіх такое веданьне: некатрыя із сумленьням што да балваноў, дагэтуль ядуць, як абраканае балваном, і сумленьне іхнае, будучы млявым, брудзяніцца.

 

Нажаль, не ўсе маюць такое пазнаньне, сьвядомасьць; некаторыя дасюль прывыкшы да ідалаў, ядуць мяса, як ахвяраванае ідалам і так сваё кволае сумленьне паганяць.

Ежа не паручае нас Богу: калі мы ямо, ня маем перавагі; калі не ямо, нічога ня трацім.

 

А ежа не збліжае нас да Бога. Бо не бяднеем, калі перастанем есьці, а таксама ядучы — нічога не набываем.

Глядзіце, адылі, каб гэтае права ня было спатыкненьням кволым.

 

Усё ж тыкі глядзіце, каб ваша свабода не сталася згаршэньнем для слабаверучых (слабым вераю).

Бо калі хто-колечы абача, што ты, маючы веданьне, сядзіш за сталом у доме балваноў, дык сумленьне ягонае, як кволага, ці не захоце яго есьці абраканае балвану?

 

Бач, калі б хто ўбачыў таго, што мае пазнаньне (сьвядомасьць) ў сьвятыні ідалавым стале — ці ж слабавернага чалавека сумленьне не заахвоціў бы таксама есьці ідалам ахвяраванае мяса?

І ад веданьня твайго загіне кволы брат твой, за каторага памер Хрыстос.

 

Такім чынам тваё веданьне спрычыніла б загубу — сьмерць брату, за каторага Хрыстус памёр (аддаў жыцьцё)!

Вось жа, гэтак грэшачы супроці братоў і ранячы млявае сумленьне іхнае, вы грэшыце супроці Хрыста.

 

Дык калі яда горшыць брата майго, ніколі ня буду есьці мяса, каб ня горшыць брата свайго.

Затым, калі ежа спадманяе брата майго, ня буду есьці мяса на векі, каб не спадмануць брата свайго.