Да Эфэсянаў 5 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага 2003

 
 

Дык вось, будзьце перайма́льнікамі Бога, як дзеці ўзлю́бленыя,
 
Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,

і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэнне і ахвяру Богу як пах водарны.
 
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.

А блуд і ўсялякая нечыстата́ або хцівасць не павінны нават зга́двацца сярод вас, як гэта ма́е быць у святых;
 
Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,

таксама бессаромнасць і бязглу́здыя размовы ці непрысто́йныя жарты — гэта нягожа, а лепш падзяка;
 
або разбэшчанасць ці ліхая гаворка, ці насмешка неадпаведная, але лепш падзяка.

бо тое ведайце, што ніякі блуднік, альбо нячысты, альбо хцівец, гэта значыць ідаласлужыцель, не ма́е спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
 
Вось гэта ведайце, разумеючы, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.

Няхай ніхто не падманвае вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў праціўлення:
 
Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі; бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў недаверства.

дык не майце нічога супольнага з імі.
 
Дык не станьцеся супольнікамі іх.

Вы калісьці былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе: паводзьце сябе, як дзеці святла,
 
Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.

бо плод Духа — ва ўсякай добрасці, праведнасці і ісціне;
 
Плод жа святла выяўляецца ва ўсякай дабраце, і справядлівасці, і праўдзе.

распазнавайце, што́ даспадобы Богу,
 
Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,

і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры, а, наадварот, выкрывайце.
 
і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.

Бо пра тое, што яны тайна робяць, сорамна і гаварыць.
 
Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.

А ўсё вы́крытае робіцца яўным ад святла, бо ўсё, што робіцца яўным, — гэта святло;
 
Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,

таму ска́зана: «устань, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асве́тліць цябе Хрыстос».
 
бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».

Дык глядзіце, наколькі асцярожна вы паводзіце сябе, будзьце не як неразумныя, а як мудрыя,
 
Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,

даражыце часам, бо дні ліхія.
 
выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.

Таму не будзьце неразва́жнымі, а спасціга́йце, у чым воля Божая.
 
Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.

І не ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуснасць; а напаўняйцеся Духам,
 
І не піце лішне віна, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,

звяртаючыся адзін да аднаго псалмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі, спяваючы і апяваючы ў сэрцах вашых Госпада,
 
гаворачы між сабою псалмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.

дзякуючы заўжды за ўсё Богу і Айцу, у імя Госпада нашага Іісуса Хрыста,
 
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,

падпарадко́ўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
 
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.

Жонкі, падпарадкоўвайцеся сваім мужам, як Госпаду,
 
Жанчыны [падпарадкавайцеся] мужам сваім, як Госпаду,

бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа Спасіцель цела.
 
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы; Ён жа — Збаўца цела.

Але як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі сваім мужам ва ўсім.
 
Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.

Мужы, любíце сваіх жонак, як і Хрыстос узлюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
 
Мужы, любіце жонак, як і Хрыстос любіць Царкву, і Самога Сябе выдаў за яе,

каб асвяціць яе, ачы́сціўшы ў купелі воднай праз слова;
 
каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,

каб паставіць яе перад Сабой як слаўную Царкву, якая не ма́е пля́мы, ці зага́ны, ці чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святой і бездакорнай.
 
каб паставіць Самому Сабе слаўную Царкву, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.

Так павінны мужы любíць сваіх жонак, як свае целы: хто лю́біць сваю жонку, той лю́біць самога сябе.
 
Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.

Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да сваёй плоці, а корміць і грэе яе, як і Гасподзь Царкву,
 
Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстос Царкве,

таму што мы члены Цела Яго, ад плоці Яго і ад касцей Яго.
 
бо мы — члены Цела Яго.

Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прыле́піцца да жонкі сваёй, і будуць двое адной плоццю.
 
Дзеля таго пакіне чалавек бацьку і матку і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.

Тайна гэтая вялікая; а гавару я ў адносінах да Хрыста і да Царквы.
 
Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.

Так кожны з вас няхай лю́біць сваю жонку, як самога сябе; а жонка няхай баіцца свайго мужа.
 
Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.