1 да Фесаланікійцаў 4 разьдзел
Першае пасланьне да Фесаланікійцаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Нарэшце ж, браты, просім вас і молім у Госпадзе Ісусе: каб вы як прынялі ад нас, як належыць вам паступаць і дагаджаць Богу, каб вы збыткавалі ў гэтым;
На канец, браты, просім вас і заклінаем у Госпадзе Езусе, каб як мы вас навучылі, як вам належыць жыць і падабацца Богу, каб так і жылі вы і больш багацелі ласкай.
бо ведаеце, якія прыказаньні мы далі вам ад Госпада Ісуса.
Помніце пэўне, якія я вам даў прыказаньні ад Госпада Езуса.
Бо гэткая ёсьць воля Бога — асьвячэньне вашае: каб вы высьцерагаліся блудадзеяньня;
Воляй жа Божай ёсьць сьвятасьць ваша:
каб кожны з вас захоўваў сваю судзіну ў сьвятасьці і чэсьці,
высьцерагацца распусты, кожны з вас павінен трымаць цела сваё — начыньне — у сьвятасьці і ў пашане,
а ня ў юрлівасьці, як і пагане, якія ня ведаюць Бога;
ане ў разьвязнасьці, як паганцы, яны бо ня знаюць Бога,
каб вы ня перавышалі дазволенага і ня паступалі карысьліва ў адносінах да брата свайго, бо Госпад помсьціць за ўсё гэтае, як і раней мы гаварылі вам і сьведчылі.
хай ніхто не выносіцца і не крыўдзіць на справе брата свайго, бо мсьціцелем у гэтых справах Госпад, як вам ўжо казалі і сьведчылі.
Бо прыклікаў нас Бог ня да нячыстасьці, але да сьвятасьці.
Не паклікаў бо нас Бог да нячыстасьці, а да сьвятасьці.
Таму, хто гэта зьняважае, той ня чалавека зьняважае, але Бога, Які і Духа Свайго даў нам.
Дык хто гэта адкідае, той не адно толькі чалавекам пагарджае, але і Богам, Ён бо даў Духа свайго Сьвятога для нас.
Адносна ж браталюбства няма ніякай патрэбы пісаць вам, бо вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго.
Адносна міласьці братняй ня маем патрэбы вам пісаць; самі вось вы навучыліся ад Бога адзін другога любіць.
Бо вы і робіце гэта з усімі братамі па ўсёй Македоніі. Молім жа вас, браты, пасьпяваць у гэтым яшчэ больш
Так вы і паступайце адносна ўсіх братоў у ва ўсёй Македоніі. Просім тады вас, браты, каб яшчэ з большай сілай
і рупліва дбаць, каб жыць ціха, і рабіць сваю (справу), і працаваць сваімі ўласнымі рукамі, як мы і загадалі вам:
намагаліся і ў супакою жыць, што належыцца-спаўняць, зарабляць на пражыцьцё ўласнымі рукамі, як загадалі мы вам,
каб вы паводзіліся добрапрыстойна з вонкавымі і ня мелі ні ад кога залежнасьці.
ды каб дастойна адносіліся вы да тых, каторыя жывуць па-за вамі (чужымі) і каб не квапіліся вы на нішто чужое.
Ня хачу ж вас, браты, пакінуць у няведаньні пра памёршых, каб вы ня сумавалі, як і астатнія, якія ня маюць надзеі.
Ня хочам, браты, каб вы ня ведалі што да памёршых, каб вы не сумавалі, як іншыя, яны бо не маюць надзеі.
Бо калі мы верым, што Ісус памёр і ўваскрос, то і памёршых у Ісусе Бог прывядзе разам зь Ім.
Калі ж верым, што Хрыстус памёр і паўстаў з умёршых, так і Бог тых, якія паўміралі (заснулі) ў Езусе, Ён вядзе разам з Ім.
Бо гэтае мы вам кажам словам Госпада, што мы, жывыя, якія застаемся да прыходу Госпада, ня апярэдзім памёршых,
Гэта вось кажам вам словам Госпадавым: што мы, якія жывём і пакінуты на прыход Госпадаў, не папярэдзім тых, што паўміралі.
таму што Сам Госпад пры валада́рным воклічы, пры голасе Архангела і пры трубе Бога зыйдзе зь Неба, і памёршыя ў Хрысьце ўваскрэснуць першымі;
Бо сам Госпад (Езус) на голас Арханёла ды на загад і на зык трубы Божай сойдзе з неба, а памёршыя ў Хрыстусе ўстануць першымі.
потым мы, што застаемся жывымі, разам зь імі падхоплены будзем на аблоках на сустрэчу з Госпадам у паветры, ды гэтак заўсёды з Госпадам будзем.
Потым мы жывыя і пакінутыя, разам з імі будзем паднятыя ў паветра на аблокі насупроць Хрыстуса ды так заўсёды будзем з Госпадам.
Гэтак суцяшайце адзін аднаго словамі гэтымі.
Вось так адны адных пацяшайма гэтымі словамі.
