Лукаша 10 разьдзел

 

 

Пасьля ж гэтага абраў Госпад і другіх семдзясят (вучняў) і паслаў іх па двое перад Абліччам Сваім у кожнае места і мейсца, куды Сам меўся ісьці,

 

Пасьля гэтага паставіў Госпад і іншых семдзясят, і паслаў іх па двух прад Абліччам Сваім у кажнае места й паселішча, куды Сам меўся ісьці.

і казаў ім: жніва многа, а працаўнікоў мала, таму маліце Гаспадара жніва, каб выслаў працаўнікоў на жніво Сваё.

 

І сказаў ім: — жніва вялікае, а работнікаў мала, дык малеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніва Сваё.

Ідзеце! Вось, Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.

 

Ідзеце; вось Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.

Ня бярыце (з сабой) ні мяшка, ні торбы, ні абутку, і нікога ў дарозе ня вітайце.

 

Не бярэце ніякіх ношаў: ні сумкі, ні кашалька, ні абутку, і ні з кім у дарозе ня вітайцеся.

У які дом увойдзеце перш кажыце: мір дому гэтаму;

 

У які дом зойдзеце, найперш гаварэце: мір дому гэтаму.

і сапраўды калі там будзе сын міру, то спачыне на ім мір ваш; а калі не, то да вас вернецца.

 

І калі там будзе сын міру, супачыне на ім мір ваш; а калі-ж не, да вас вернецца.

І ў тым доме заставайцеся, ешце і піце, што ў іх (ёсьць); бо працаўнік варты платы сваёй. Ня пераходзьце з дому ў дом.

 

У тым-жа доме заставайцеся, ешце й пеце, што ў іх ёсьць, бо работнік дастойны ўзнагароды свае; не пераходзьце з дому ў дом.

І калі ў якое места прыйдзеце, і прыймуць вас, ешце, што вам пададуць.

 

І калі прыйдзеце ў якое места, і прымуць вас, ешце, што дадуць вам.

І аздараўляйце ў ім хворых, і кажэце ім: наблізілася да вас Гаспадарства Бога.

 

І ацаляйце нядужных, якія ёсьць там, і кажэце ім: набліжаецца да вас Уладарства Божае.

А калі да якога места прыйдзеце і ня прыймуць вас, то выйшаўшы на вуліцы ягоныя скажыце:

 

У каторае-ж места прыйдзеце, і ня прымуць вас, выходзячы з вуліц яго гаварэце:

і пыл, што прыстаў да нас зь места вашага абтрасаем вам; аднак (жа) ведайце тое, што наблізілась да вас Гаспадарства Бога.

 

— І пыл, які асеў на нас ад места вашага, атрасаем вам; аднак-жа ведайце, што Уладарства Божае недалёка ад вас.

Кажу ж вам, што Садому ў дзень той лягчэй будзе, чым месту таму.

 

Кажу вам, што лепш будзе Садому ў дзень той, ніж месту гэткаму.

Гора табе, Харазін! гора табе, Бэтсаіда! бо калі б у Тыры і Сідоне зьявіліся сілы, якія зьявіліся ў вас, (то яны) б даўно (ужо) пакаяліся, седзячы ў валасяніцы і попеле;

 

Гора табе, Харазіне, гора табе, Віфсаіда! бо калі-б у Тыры й Сідоне дзеяліся цуды, якія твораны ў вас, то даўно яны, налажыўшы на сябе валасяніцу й попел, пакаяліся-б.

але Тыру і Сідону лягчэй будзе на судзе, чым вам.

 

Але Тыру й Сідону лягчэй будзе ў дзень судны, ніж вам.

І ты, Капэрнавум, што да неба ўзьнесены, да пекла будзеш зрынуты.

 

І ты, Капернауме, да неба ўзьнесшыся, да пекла ніспадзеш.

Хто слухае вас — Мяне слухае; і хто адрына́е вас — Мяне адрына́е; а хто адрына́е Мяне — адрына́е Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Хто слухае вас — Мяне слухае, а хто вас адракаецца — Мяне адракаецца, а выракаючыся Мяне, выракаецца й Таго, Хто паслаў Мяне.

Вярнуліся ж семдзясят з радасьцю, гаворачы: Госпадзе! і дэманы пакараюцца нам дзеля Імені Твайго.

 

І вярнуліся семдзесят у радасьці, кажучы: — Госпадзе, нават і дэманы падаюцца нам за імя Тваё.

Сказаў жа (Ён) ім: (Я) бачыў шата́на, які ўпаў зь неба, як маланка.

 

Ён-жа сказаў ім: — Я бачыў шатана, які, як маланка, спадаў з неба.

Вось (Я) даю вам уладу наступаць на зьмеяў і скарпіёнаў і на ўсю сілу варожую, і нішто ня пашкодзіць вам.

 

Вось даю вам уладу наступаць на зьмеяў і скарпіёнаў й на ўсю сілу варожую, і ні што не пашкодзіць вам;

Аднак таму ня радуйцеся, што духі вам пакараюцца, а радуйцеся болей (з таго), што імёны вашыя запісаны на Нябёсах.

 

Аднак-жа, ня радуйцеся таму, што духі вам пакараюцца, а радуйцеся таму, што іменьні вашыя запісаны ў нябёсах.

У той час узрадаваўся духам Ісус і сказаў: Слаўлю Цябе Тата, Госпадзе Неба і зямлі, што Ты ўтаіў гэтае ад мудрых і разумных і адкрыў гэтае малым дзецям. Сапраўды Тата! бо такая была добрая воля (Твая) перад Абліччам Тваім.

 

І ў той час узрадаваўся Ісус у Духу Сьвятым і сказаў: — Я слаўлю Цябе, Войча, Госпадзе неба й зямлі, што Ты закрыў гэтае прад мудрацамі й наўчонымі й адкрыў для малых; так, Войча, бо гэткае было Тваё дабраволеньне.

І, зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў: усё Мне перададзена Бацькам Маім, і Хто ёсьць Сын, ня ведае ніхто, акрамя Бацькі, і Хто ёсьць Бацька, (ня ведае ніхто), акрамя Сына, і каму Сын хоча адкрыць.

 

І, зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў: — усё Мне перадаў Айцец Мой, і ніхто ня ведае, Хто ёсьць Сын, апрача Айца, і ніхто ня ведае, Хто ёсьць Айцец, апрача Сына, і каму Сын хоча адкрыць.

І, зьвярнуўшыся да вучняў асобна, сказаў: шчасьлівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце;

 

І сказаў вучням асобна: — шчасьлівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце.

бо кажу вам, што многія прарокі і каралі хацелі ўбачыць тое, што вы бачыце, і ня ўбачылі, і пачуць тое, што вы чуеце, і ня пачулі.

 

Бо кажу вам, што многія прарокі й каралі хацелі-б бачыць, што вы бачыце, і ня бачылі, і чуць, што вы чуеце, і ня чулі.

І вось устаў нейкі законьнік, спакушаючы Яго і гаворачы: Настаўнік! Што зрабіўшы ўнаследую жыцьцё вечнае?

 

І вось законьнік адзін устаў і, спакусьліва да Яго, сказаў: — Вучыцель! што маю рабіць, каб насьледаваць жыцьцё вечнае.

Ён жа сказаў яму: у Законе што напісана? Як чытаеш?

 

Ён-жа сказаў яму: — а ў законе што напісана? як чытаеш?

Ён жа, адказаўшы, сказаў: узьлюбі Госпада Бога твайго ад усяго сэрца твайго і ад усёй душы тваёй, і ўсёю моцаю тваёю, і ўсім розумам тваім, і бліжняга твайго, як самога сябе.

 

І той у адказ сказаў: — узьлюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім і ўсёю душою тваею, і ўсёю моцаю тваёю, і ўсім разуменьнем тваім, і бліжняга твайго, як самога сябе.

(Ісус) жа сказаў яму: правільна (ты) адказаў; рабі гэтае, і будзеш жыць.

 

Ісус сказаў яму: добра ты адказаў, гэтак рабі й будзеш жыць.

Ён жа, жадаючы сябе апраўдаць, сказаў Ісусу: а хто мой бліжні?

 

Але ён, хочучы выпраўдаць сябе, сказаў Ісусу: — а хто мой бліжні?

Адказаўшы ж Ісус сказаў: нейкі чалавек ішоў із Ярузаліму да Ярыхону і папаўся рабаўнікам, каторыя зьняўшы зь яго вопратку і зьбіўшы (яго) пайшлі, пакінуўшы (яго) паўмёртвым.

 

І ў адказ яму Ісус сказаў: — адзін чалавек ішоў з Ерусаліму ў Ерыхон ды натрапіў на разбойнікаў; яны зьнялі адзеньне яго, паранілі й пайшлі, пакінуўшы яго ледзь жывога.

Выпадкова ж адзін сьвятар ішоў тою дарогаю і, убачыўшы яго, прайшоў міма.

 

Выпадкова йшоў тэй дарогаю сьвятар і, убачыўшы яго, прамінуў.

Таксама ж і лявіт, апынуўшыся на тым мейсцы, падыйшоўшы і ўбачыўшы (яго), прайшоў міма.

 

Таксама й лявіт быў на тым месцы й, падышоўшы, глянуў і пайшоў міма.

А нейкі самарац, праяжджаючы, наблізіўся да яго і, убачыўшы яго, зьлітаваўся,

 

Самаранін-жа нехта, падарожнік адзін, найшоў на яго, і ўбачыўшы, зьміласэрдзіўся.

і, падыйшоўшы, перавязаў ягоныя раны, паліваючы алей і віно; (і) пасадзіўшы яго на свайго асла, прывёз яго ў заезд і паклапаціўся аб ім;

 

І падышоўшы, перавязаў яму раны, паліўшы алеем і віном, пасадзіў яго на свайго асла, прывёз яго да заезду, і даглядаў яго.

а на другі дзень, ад’яжджаючы, дастаў два дынары, даў гаспадару заезду і сказаў яму: дагледзі яго, і тое, што выдасі балей, я пры вяртаньні маім заплачу табе.

 

А на другі дзень, ад'яжджаючы, дастаў два дынары, даў гаспадару заезду й сказаў яму: — даглядай яго, і калі затраціш што больш, я аддам табе, вярнуўшыся.

(Як) здаецца табе, каторы з гэтых трох стаўся бліжнім таму, хто папаўся да грабежнікаў?

 

Хто-ж з тых трох, на думку тваю, бліжні таму, хто папаўся разбойнікам?

Ён жа сказаў: той, хто ўчыніў міласэрнасьць да яго. Тады сказаў яму Ісус: ідзі і ты рабі гэтак.

 

І той адказаў: — каторы, зьлітаваўся над ім; Ісус-жа сказаў яму: — ідзі й ты рабі гэтак.

І сталася, як яны былі ў дарозе, і Ён зайшоў у адно сяло. Жанчына ж адна, па імені Марта, прыняла Яго ў дом свой.

 

Было-ж у часе падарожжа іхнага; прыйшоў Ён у паселішча адно; тут жанчына, на імя Марта, прыняла Яго ў дом свой.

І была ў яе сястра, на імя Марыля, якая села каля Ног Ісусавых і слухала Слова Ягонае.

 

У яе была сястра Марыя, яна села ў ногах Ісусавых і слухала слова Ягонае.

А Марта клапацілася аб вялікай паслузе, і, падыйшоўшы, сказала: Госпадзе! Цябе ня хвалюе, што сястра мая пакінула мяне служыць адну! Скажы ж ёй, каб дапамагла мне.

 

Марта-ж клапацілася над добрым пачастункам і, падыйшоўшы, сказала: — Госпадзе! ці Табе не абыйходзіць, што сястра мая пакінула мяне адну паслугоўваць? скажы ёй, каб памагла мне.

Але, адказаўшы, Ісус сказаў ёй: Марта, Марта! ты клапоцішся і турбуешся пра многае,

 

І сказаў Ісус ёй у адказ: Марта! Марта! ты турбуешся й клапоцішся пра многае;

а патрэбна толькі адно; Марыля ж выбрала добрую частку, якая ня адымецца ў яе.

 

Адно-ж толькі патрэбна; і Марыя выбрала лепшую частку, якая не адыймецца ад яе.