1 да Карынфянаў 10 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Ня хачу ж, браты, каб вы ня ведалі, што ба́цькі нашыя ўсе пад воблакам былі, і ўсе прайшлі праз мора;
Не хощу васъ не ведети братия яко отцеве наши вси, подъ облакомъ беша • И вси скрозе море проидоша •
і ўсе ахрысьціліся ў Масея ў воблаку і ў моры;
И вси у Моисея крестишеся, во облаце и в мори •
і ўсе елі тую ж самую духовую страву;
И вси брашно тожде духовное ядоша •
і ўсе пілí тое ж самае духовае пітво: бо пілí з духовай Скалы, (Якая) ішла разам зь імі. А Скала (тая) быў Хрыстос.
И вси питие тожде духовное пиша • Пиша бо от духовнаго, последующего имъ камени, камен же бе Христосъ •
Але ня многіх зь іх упадабаў Бог, таму што яны былі панішчаны ў пустэльні.
Но множайших с них не возлюби Богъ, и поражени быша во пустыни •
І гэтыя (яны) сталіся для нас папярэджаньнямі, каб мы ня былі пажа́длівымі на ліхое, як і яны былі пажа́длівымі.
Сия же во образъ намъ беша, да не бываемъ похотници злых речей, яко они похотеша •
Ня будзьце таксама і балванапаклоньнікамі, як нікаторыя зь іх, як напісана: «Сеў народ есьці і піць, і падняўся на гульбішча».
Ни идолотребници бываймы, яко неціи от них • Якоже пишеть: седоша людие ясти и пити, и въсташа играти •
І ня робма блудадзейства, як нікаторыя зь іх зрабілі блудадзеяньні, і загінулі ў адзін дзень дваццаць тры тысячы.
Ни любыдеемъ, яко неціи от них любыдеаша • И падоша во единъ день двадесет и три тысещи •
І ня спакушайма Хрыста, як нікаторыя зь іх спакусілі і загінулі ад зьмеяў.
Ни искушаймы Бога, якоже неціи от них искусиша, и от змией погибоша •
І ня наракайце, як нікаторыя зь іх наракалі і загінулі ад зьнішчальніка.
Ни ропчимо, якоже неціи от нихъ ропташа, и загыбоша от всегубителя •
Гэтыя ж усе (падзеі) адбыліся зь імі (як) прадзнакі; а для нас (гэта) напісана як папярэджаньне для тых, якія дасягнулі канцоў вякоў.
Сия бо вся образи прилучахуся онем, написана же суть к нашему навчению, насъ убо конци векъ достигоша •
Так што хто думае, што ён стаіць, глядзі, каб ня ўпасьці.
Темъ же мняйся стояти, блюдися да не падеши •
Вас напаткала спакушэньне, ня большае як чалавечае; але верны Бог, Які ня дапусьціць вам быць спаку́шанымі больш таго, чым (вы) можаце (вытрымаць), але пры спакушэньні дасьць і выхад, каб вы маглі перанесьці.
Искушение на васъ не придеть толико человеческое • Веренъ убо ест Богъ Онже не оставить васъ искуситися более над то еже можете • Но сотворить со искушениемъ изводство, да возможете понести •
Таму, любасныя мае, ухіляйцеся ад балванапаклонства.
Сего ради возлюбленъніи мои, бегайте от идолослужения •
Кажу (вам) як разважлівым; разважце самі, пра што кажу.
Яко мудрымъ вамъ глаголю, судите сами еже молвю •
Чара багаслаўленьня, якую багаслаўляем, ці ня ёсьць далучэньне да Крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ня ёсьць далучэньне да Цела Хрыста?
Чаша благославения юже благославимо, не общение ли Крови Христовы ест • Хлебъ иже ломим не общение ли Телу Христову ест?
Так як хлеб адзін, (так і) мы многія ёсьць адно цела; таму што ўсе разьдзяляем паміж сабою адзін хлеб.
Яко единъ хлебъ, едино тело мнози есмы, вси бо от единого хлеба причащаемся •
Паглядзіце на Ізраэля паводля цела: тыя, што ядуць ахвяры, ці ня зьяўляюцца саўдзельнікамі (сьвятарамі) ахвярніка?
Видьте людей Ізраилевых по плоти: не ядущие ли жертвы обещници олътариви суть?
Дык што я кажу? Што балван чым-небудзь зьяўляецца, ці ахвяраванае балваном чым-небудзь зьяўляецца?
Что убо реку? Идолъ ли что ест, или идоломъ жертва что ест?
(Кажу не) але што тыя, якія прыносяць ахвяры (балваном), (гэта значыць) пагане, прыносяць ахвяры дэманам, а ня Богу. А я ня хачу, каб вы рабіліся саўдзельнікамі дэманаў.
Ничтоже ест • Но яже приносять жертвы языци, бесомъ приносять, а не Богови • Не хощу же васъ общеники бесомъ быти •
Ня можаце піць чару Госпада і чару дэманаў; ня можаце браць удзел у запаветнай вячэры Госпада і ў застольлі дэманаў.
Не можете чашу Господьню пити, и чашу бесовску • Не можете столу Господьню причаститися, и столу бесовску •
Ці станем раздражняць Госпада? Мы ж ня дужэйшыя за Яго.
Еда ли разъдражнити хотимъ Господа? И чили крепчайши Его есмы?
Усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё карысна; усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё збудоўвае.
Вся ми лепа суть но не вся пожиточна • Вся ми прислушать, но не вся созиждають •
Ніхто ня шукай свайго, але кожны (шукай на карысьць) другога.
Никтоже своего ищеть, но дружнего кождый •
Усё, што на рынку прадаецца, ешце, нічога ня высьвятляючы дзеля (заспакаеньня) сумленьня,
Все еже во естовъни продаемое ядите ничто разсужающе для совести •
таму што Госпадава зямля і тое, што напаўняе яе.
Господьня бо ест земля и сполънение ея •
Калі ж хто зь няверучых кліча вас, і вы хочаце пайсьці, то ўсё, што вам прапануюць, ешце, нічога ня высьвятляючы дзеля (заспакаеньня) сумленьня.
Аще кто призываеть васъ от неверныхъ, и восхощете пойти, все представленое вамъ ядите, ничтоже востязающе для совести •
Калі ж хто вам скажа: «гэта ахвяраванае балваном», — ня ешце дзеля таго, хто вам падказаў і дзеля сумленьня. Таму што Госпадава зямля і ўсё, што напаўняе яе.
Естъ ли же кто повесть вамъ: се идоложертвено естъ, не ядите • Для оного поведавшего, и для совести • Занеже Господьня ест земля и сполнение ея •
Сумленьне ж маю на ўвазе ня сваё, але другога: бо для чаго мая свабода мае быць судзімай чужым сумленьнем?
Совесть же глаголю не твою, но другаго • Прочто пакъ свобода моя судится от иноя совести?
І калі я з удзячнасьцю ем (нешта), дык чаму мяне ганьбаваць (за тое), за што я дзякую?
Аще азъ с ласкою причащаюся, почто хулу приемлю • Занеже за то благодариши?
Пагэтаму, ці ясьце вы, ці п’яце, ці што-небудзь (іншае) робіце, усё рабіце на славу Бога.
Аще убо ясте или пиете или что иного чините, все во славу Божию чиньте •
Ня будзьце спакусай і для жыдоў, і для эллінаў, і для царквы Бога,
Безъ ображения бывайте Іудеомъ, и Еллиномъ, и церкви Божией •
так як і я ва ўсім дагаджаю ўсім, ня шукаючы карысьці для сябе, але (карысьці) для многіх, каб (і яны) былі збаўлены.
Яко и азъ во въсемъ угажаю всем, не ища своего пожитку, но многыхъ, да спасуться •
