Да Рымлянаў 10 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Браты! упадабаньне майго сэрца і малітва да Бога за Ізраіля на збавеньне.
Браты, у сваім сэрцы я жадаю для іх збаўлення і аб гэтым малюся да Бога.
Бо сьведчу ім, што маюць руплівасьць Божую, а не паводле розуму.
Бо сведчу пра іх, што яны маюць Божую руплівасць, але не паводле пазнання.
Бо, не разумеючы Божай праведнасьці і імкнучыся паставіць сваю праведнасьць, яны не скарыліся праведнасьці Божай;
Не разумеючы Божай справядлівасці і шукаючы ўласнай справядлівасці, яны не падпарадкаваліся справядлівасці Божай.
бо канец закона — Хрыстос, дзеля праведнасьці кожнаму веруючаму.
Вяршыняй жа Закону ёсць Хрыстус дзеля апраўдання кожнага, хто верыць.
Майсей піша пра праведнасьць ад закона: «чалавек, які яго выконвае, жыць будзе ім».
Майсей піша аб справядлівасці, якая з Закону, што чалавек, выканаўшы яго, будзе праз яго жыць.
А праведнасьць ад веры так кажа: «не кажы ў сэрцы тваім: хто ўзыдзе на неба?» — каб Хрыста зьвесьці;
А справядлівасць з веры так кажа: «Не кажы ў сэрцы сваім: хто ўзыдзе на неба?», каб Хрыста прывесці,
альбо: «хто сыдзе ў бездань?» — каб Хрыста зь мёртвых узьвесьці.
або: «Хто сыдзе ў адхлань?», каб Хрыста ўзняць з мёртвых.
А што кажа Пісаньне? «Блізка да цябе слова, у вуснах тваіх і ў сэрцы тваім» — слова веры, якое прапаведуем.
Але што кажа? «Блізка да цябе слова, на вуснах тваіх і ў сэрцы тваім». Гэта значыць, слова веры, якое прапаведуем.
Бо калі вуснамі тваімі будзеш вызнаваць Ісуса за Госпада і сэрцам тваім верыць, што Бог уваскрэсіў Яго зь мёртвых, ты выратуешся;
Таму, калі ты вуснамі сваімі будзеш вызнаваць, што Езус ёсць Панам, і ў сэрцы сваім верыць, што Бог уваскрасіў Яго, будзеш збаўлены.
бо сэрцам вераць дзеля праведнасьці, а вуснамі вызнаюць на збавеньне.
Бо сэрцам вераць для апраўдання, а вуснамі вызнаюць для збаўлення.
Бо Пісаньне кажа: «кожны, хто верыць у Яго, не пасаромлены будзе».
Пісанне ж кажа: «Кожны, хто верыць у Яго, не будзе асаромлены».
Тут няма розьніцы паміж Юдэем і Элінам, бо адзін Гасподзь ва ўсіх, шчодры да ўсіх, хто Яго заклікае.
І няма розніцы паміж юдэем і грэкам, бо той самы Пан ва ўсіх, шчодры для ўсіх, хто Яго кліча.
Бо «кожны, хто пакліча імя Госпада, уратуецца».
І кожны, хто пакліча імя Пана, будзе збаўлены.
Але як паклікаць Таго, у Каго ня ўверавалі? як верыць у Таго, пра Каго ня чулі? як пачуць без прапаведніка?
Як жа будуць заклікаць таго, у каго не паверылі? Як будуць верыць у таго, каго не пачулі? Як будуць слухаць, калі няма каму абвяшчаць?
І як прапаведаваць, калі ня будзе пасланых? як напісана: «якія прыгожыя ногі ў вястуноў міру, вястуноў добрай весткі!»
І як будуць абвяшчаць, калі не будуць пасланыя? Як напісана: «Якія прыгожыя ногі тых, хто абвяшчае дабро».
Але ня ўсе паслухаліся зьвеставаньня. Бо Ісая кажа: «Госпадзе! хто паверыў пачутаму ад нас?»
Але не ўсе падпарадкаваліся Евангеллю. Бо Ісая кажа: «Пане, хто паверыў пачутаму ад нас?»
Такім чынам, вера ад слуханьня, а слуханьне — ад слова Божага.
Таму вера — ад пачутага, а пачутае — праз слова Хрыста.
Але пытаюся: хіба яны ня чулі? Наадварот, «па ўсёй зямлі прайшоў голас іхні, і да межаў сусьвету іхнія словы».
Але я кажу: хіба не пачулі яны? Наадварот. Па ўсёй зямлі разышоўся іхні голас, і словы іхнія — да краёў свету.
Яшчэ пытаюся: хіба Ізраіль ня ведаў? Першы кажа Майсей: «Я ўзбуджу ў вас рупнасьць не народам, раздражню вас народам бязглуздым».
Але кажу: ці ж Ізраэль не пазнаў? Ужо Майсей кажа: «Я абуджу ў вас руплівасць праз таго, хто не ёсць народам, разгневаю вас праз народ неразумны».
А Ісая сьмела маўляе: «Мяне знайшлі тыя, хто ня шукаў Мяне, Я адкрыўся тым, хто ня пытаўся пра Мяне».
А Ісая адважыўся ды кажа: «Мяне знайшлі тыя, хто не шукаў, аб’явіўся Я тым, хто не пытаўся пра Мяне».
А пра Ізраіля кажа: «цэлы дзень Я працягваў рукі Мае да люду няслухмянага і ўпарцістага».
Ізраэлю кажа: «Увесь дзень Я працягваў рукі Мае да народу непаслухмянага і ўпартага».
