Дзеі 11 разьдзел

 

 

І Пачулі апосталы а браты, каторыя былі ў Юдэі, што пагане таксама адзяржалі слова Божае.

 

А апосталы і браты, якія былі ў Юдэі, пачулі, што і пагане прынялі слова Божае.

І як Пётра прышоў да Ерузаліму, абрэзаныя сьперачаліся зь ім,

 

І калі Пётар узыйшоў у Ерусалім, тыя, што з абрэзаных, сумняваліся ў ім,

Кажучы: «Ты хадзіў да людзёў неабрэзаных і еў зь імі».

 

кажучы: «Да мужоў неабрэзаных ты хадзіў і еў з імі!»

Тады пачаў Пётра зьясьняць ім з парадку, кажучы:

 

А Пётар, пачаўшы, выклаў па парадку, кажучы:

«У месьце Ёппе я маліўся і відзеў у захапленьню відзень: зыходзіла нейкая судзіна, бы вялікая пасьцілка, за чатыры рагі спушчаная зь неба далоў, і спусьцілася аж да мяне.

 

«Я быў у горадзе Ёппе, молячыся, і ў захапленьні ўбачыў ві́дзеж: нейкае начыньне, якое зыходзіла, быццам вялікі абрус, за чатыры канцы апусканы з неба, і прыйшло да мяне.

Уцеміўшыся ў яе, я зацеміў і абачыў чатыраногія земныя а дзікія зьвяры а паўзуны а птушкі нябёсныя.

 

Углядаючыся ў яго, я разгледзеў і ўбачыў чатырохногіх зямных, і зьвяроў, і паўзуноў, і птушкі нябесныя.

І пачуў я таксама голас, кажучы імне: "Устань, Пётру, бі а еж".

 

Пачуў жа я голас, які гаварыў мне: “Устаўшы, Пётар, заколвай і еш”.

А я сказаў: "Ніякім парадкам, Спадару, бо збудзененае альбо нячыстае ніколі ня ўвыйшло ў рот мой".

 

А я сказаў: “Ніякім чынам, Госпадзе, бо нічога паганага ці нячыстага ніколі ня браў я ў вусны мае́”.

І ўдругава адказаў голас ізь неба: "Што Бог ачысьціў, не ўважай за збудзененае".

 

А голас адказаў мне другі раз з неба: “Што Бог ачысьціў, ты не пагань”.

І гэта было трэйчы, і ўзноў паднялося ўсе на неба.

 

Сталася ж гэта тройчы, і ізноў усё ўзьнялося ў неба.

І гля, зараз тры чалавекі стаялі ля дому, у каторым я жыў, пасланыя да мяне з Цэсарэі.

 

І вось, у гэты момант спыніліся перад домам, у якім я быў, тры мужы, пасланыя да мяне з Цэзарэі.

І Дух сказаў імне ісьці зь імі, ані ня сумляючыся. І пайшлі з імною таксама тыя шасьцёх братоў, і мы ўвыйшлі да дому таго чалавека.

 

А Дух сказаў мне ісьці з імі, нічога не сумняваючыся. Пайшлі ж са мною і гэтыя шэсьць братоў, і мы прыйшлі ў дом таго мужа.

І ён паведаў нам, як ён бачыў ангіла ў доме сваім, каторы стаяў і сказаў яму: "Пашлі да Ёппы і пазаві Сымона, каторага мянушка Пётра,

 

І абвясьціў ён нам, як бачыў у доме сваім анёла, які стаў і сказаў яму: “Пашлі ў Ёппу мужоў і пакліч Сымона, называнага Пятром,

Каторы скажа словы табе, якімі спасешся ты а ўвесь дом твой".

 

які скажа табе словы, праз якія будзеш збаўлены ты і ўвесь дом твой”.

І як я пачаў казаць, паў на іх Дух Сьвяты, аднолькава, як і на нас спачатку.

 

Калі ж я пачаў гаварыць, зыйшоў на іх Дух Сьвяты, як і на нас на пачатку.

І я ўспомнеў слова Спадарова, як Ён казаў: "Яан хрысьціў вадою, але вы будзеце ахрышчаны Духам сьвятым".

 

І ўзгадаў я слова Госпада, як Ён сказаў: “Ян хрысьціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым”.

Дык калі Бог даў ім тый самы дар, як і нам, як мы ўверылі ў Спадара Ісуса Хрыста, хто ж я, каб мог перакажаць Богу?»

 

Дык калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, што паверылі ў Госпада Ісуса Хрыста, хто ж я такі, каб мог забараняць Богу?»

Выслухаўшы гэта, яны супакоіліся й славілі Бога, кажучы: «Дык запраўды Бог і паганам даў каяту да жыцьця».

 

Пачуўшы ж гэтае, яны супакоіліся і славілі Бога, кажучы: «Можа, і паганам даў Бог навяртаньне дзеля жыцьця».

Прымеж тога тыя, што рассыпаліся навонкі з прычыны атугі, каторая сталася ў зьвязку ізь Сьцепаном, прайшлі да Фінікі а Кіпру а Антыёхі, нікому ня кажучы слова, адно толькі Жыдом.

 

А тыя, што расьцярушыліся пасьля ўціску, які стаўся з прычыны Стэфана, пайшлі аж да Фінікіі, і Кіпру, і Антыёхіі, нікому не гаворачы слова, адно толькі Юдэям.

Былі ж некатрыя зь іх Кіпране а Кірынеяне, што, прышоўшы да Антыёхі, гукалі й да Грэкаў, абяшчаючы дабравесьць праз Спадара Ісуса.

 

Былі ж некаторыя з іх мужы Кіпрыйскія і Кірэнэйскія, якія, прыйшоўшы ў Антыёхію, гаварылі да эліністаў, дабравесьцячы Госпада Ісуса.

І рука Спадарова была зь імі, і вялікі лік уверыў а навярнуўся да Спадара.

 

І была рука Госпадава з імі, і вялікая лічба, паверыўшы, зьвярнулася да Госпада.

І дзейкі празь іх дайшлі да вушэй царквы Ерузалімскае, і яны наслалі Варнаву да Антыёхі,

 

А слова пра іх дайшло да вушэй царквы, што ў Ерусаліме, і яны паслалі Барнабу пайсьці аж у Антыёхію.

Каторы, прыбыўшы й абачыўшы ласку Божую, усьцешыўся і захочаваў усіх із станаўкім сэрцам трываць пры Спадару;

 

Ён, прыйшоўшы і ўбачыўшы ласку Божую, узрадаваўся і маліў усіх, каб пры пастанове сэрца трывалі ў Госпадзе,

Бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога а веры. І вялікая грамада была дадана Спадару.

 

бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога і веры. І значная грамада дадалася да Госпада.

І пайшоў да Тарсу шукаць Саўлы,

 

А Барнаба выйшаў у Тарс шукаць Саўла і, знайшоўшы яго, прывёў у Антыёхію.

І, знайшоўшы, прывёў яго да Антыёхі. І так было ў іх, што цэлы год яны зьбіраліся ў царкве і вучылі вялікую грамаду; і вучанікі ўв Антыёсе ўпяршыню назваліся Хрысьцянмі.

 

Сталася ж, што яны цэлы год зьбіраліся ў гэтай царкве і навучалі значную грамаду; у Антыёхіі найперш вучняў сталі называць Хрысьціянамі.

Тых жа дзён прарокі зышлі зь Ерузаліму да Антыёхі.

 

У тыя ж дні прыйшлі з Ерусаліму ў Антыёхію прарокі.

І, устаўшы, адзін ізь іх, імям Агаў, даў зразумець Духам, што будзе вялікая галадоў па ўсёй зямлі, каторая й сталася за Кляўда.

 

А адзін з іх, на імя Агаў, устаўшы, праз Духа даў знак, што на ўсім сьвеце ма́е быць вялікі голад, які і стаўся за цэзара Кляўдыя.

Тады вучанікі, кажны подле магчымасьці свае, пастанавілі паслаць памогу братом, што жыхарылі ў Юдэі;

 

А вучні, кожны паводле магчымасьці сваёй, вызначылі паслаць [дапамогу] брата́м, што жылі ў Юдэі.

Што й зрабілі, паслаўшы старшым Варнаваю а Саўлам.

 

І ўчынілі гэта, паслаўшы да старостаў праз рукі Барнабы і Саўла.