Дзеі 11 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Антонія Бокуна
Апосталы і браты, якія былі ў Юдэі, даведаліся, што і язычнікі прынялі слова Божае.
А апосталы і браты, якія былі ў Юдэі, пачулі, што і пагане прынялі слова Божае.
Калі Пётр увайшоў у Ерузалем, абрэзаныя дакаралі яго, кажучы:
І калі Пётар узыйшоў у Ерусалім, тыя, што з абрэзаных, сумняваліся ў ім,
«Ты хадзіў да неабрэзаных і еў з імі!»
кажучы: «Да мужоў неабрэзаных ты хадзіў і еў з імі!»
Пётр пачаў ім тлумачыць па парадку, кажучы:
А Пётар, пачаўшы, выклаў па парадку, кажучы:
«Я быў у горадзе Яфе і маліўся. У захапленні ўбачыў візію: нейкае начынне, нібы вялікае палатно, чатырма канцамі спускалася з неба і наблізілася аж да мяне.
«Я быў у горадзе Ёппе, молячыся, і ў захапленьні ўбачыў ві́дзеж: нейкае начыньне, якое зыходзіла, быццам вялікі абрус, за чатыры канцы апусканы з неба, і прыйшло да мяне.
Я ўважліва прыгледзеўся да яго і ўбачыў чатырохногіх зямных звяроў, паўзуноў і птушак нябесных.
Углядаючыся ў яго, я разгледзеў і ўбачыў чатырохногіх зямных, і зьвяроў, і паўзуноў, і птушкі нябесныя.
Затым пачуў голас, які казаў мне: “Уставай, Пётр, забівай ды еш!”
Пачуў жа я голас, які гаварыў мне: “Устаўшы, Пётар, заколвай і еш”.
Але я сказаў: “Ні ў якім разе, Пане, бо ніколі нішто апаганенае ці нячыстае не ўваходзіла ў мае вусны!”
А я сказаў: “Ніякім чынам, Госпадзе, бо нічога паганага ці нячыстага ніколі ня браў я ў вусны мае́”.
Голас з неба другі раз сказаў мне:
А голас адказаў мне другі раз з неба: “Што Бог ачысьціў, ты не пагань”.
“Што Бог ачысціў, таго не называй нячыстым”. Гэта было тройчы, і зноў усё было забрана ў неба.
Сталася ж гэта тройчы, і ізноў усё ўзьнялося ў неба.
У тую самую хвіліну тры чалавекі, пасланыя да мяне з Цэзарэі, з’явіліся каля дому, у якім мы былі.
І вось, у гэты момант спыніліся перад домам, у якім я быў, тры мужы, пасланыя да мяне з Цэзарэі.
Дух сказаў мне ісці разам з імі без ваганняў. Пайшлі са мною і гэтыя шэсць братоў. Мы ўвайшлі ў дом таго чалавека.
А Дух сказаў мне ісьці з імі, нічога не сумняваючыся. Пайшлі ж са мною і гэтыя шэсьць братоў, і мы прыйшлі ў дом таго мужа.
Ён нам расказаў, што ўбачыў у сваім доме анёла, які сказаў яму: “Пашлі ў Яфу і пакліч Сымона, якога завуць Пётр.
І абвясьціў ён нам, як бачыў у доме сваім анёла, які стаў і сказаў яму: “Пашлі ў Ёппу мужоў і пакліч Сымона, называнага Пятром,
Ён абвесціць табе словы, якімі збавішся ты і ўвесь твой дом”.
які скажа табе словы, праз якія будзеш збаўлены ты і ўвесь дом твой”.
А калі я пачаў прамаўляць, сышоў на іх Дух Святы, як і на нас спачатку.
Калі ж я пачаў гаварыць, зыйшоў на іх Дух Сьвяты, як і на нас на пачатку.
Тады я ўспомніў слова Пана, як Ён казаў: “Ян хрысціў вадою, а вы будзеце ахрышчаныя Духам Святым”.
І ўзгадаў я слова Госпада, як Ён сказаў: “Ян хрысьціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым”.
Калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, якія паверылі ў Пана Езуса Хрыста, то хто я такі, каб пярэчыць Богу?»
Дык калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, што паверылі ў Госпада Ісуса Хрыста, хто ж я такі, каб мог забараняць Богу?»
Калі пачулі гэта, супакоіліся і праславілі Бога, кажучы: «Вось жа і язычнікам даў Бог пакаянне дзеля жыцця».
Пачуўшы ж гэтае, яны супакоіліся і славілі Бога, кажучы: «Можа, і паганам даў Бог навяртаньне дзеля жыцьця».
Тыя, хто рассеяўся з-за ганенняў, што сталіся пасля Стэфана, дайшлі аж да Феніцыі, Кіпра і Антыёхіі, і нікому, апроч юдэяў, не абвяшчалі слова.
А тыя, што расьцярушыліся пасьля ўціску, які стаўся з прычыны Стэфана, пайшлі аж да Фінікіі, і Кіпру, і Антыёхіі, нікому не гаворачы слова, адно толькі Юдэям.
Некаторыя з іх былі з Кіпра і Кірэнэі. Яны прыйшлі ў Антыёхію і прамаўлялі таксама да грэкаў, абвяшчаючы Евангелле пра Пана Езуса.
Былі ж некаторыя з іх мужы Кіпрыйскія і Кірэнэйскія, якія, прыйшоўшы ў Антыёхію, гаварылі да эліністаў, дабравесьцячы Госпада Ісуса.
А рука Пана была з імі, і вялікае мноства паверыла і навярнулася да Пана.
І была рука Госпадава з імі, і вялікая лічба, паверыўшы, зьвярнулася да Госпада.
Вестка пра іх дайшла да Касцёла ў Ерузалеме. Тады ў Антыёхію паслалі Барнабу.
А слова пра іх дайшло да вушэй царквы, што ў Ерусаліме, і яны паслалі Барнабу пайсьці аж у Антыёхію.
Калі ён прыйшоў і ўбачыў дзеянне Божай ласкі, узрадаваўся і заахвочваў усіх, каб шчырым сэрцам трывалі ў Пану.
Ён, прыйшоўшы і ўбачыўшы ласку Божую, узрадаваўся і маліў усіх, каб пры пастанове сэрца трывалі ў Госпадзе,
Ён быў чалавек добры, поўны Духа Святога і веры, таму шмат людзей прыхілілася да Пана.
бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога і веры. І значная грамада дадалася да Госпада.
Потым Барнаба пайшоў у Тарс шукаць Саўла і,
А Барнаба выйшаў у Тарс шукаць Саўла і, знайшоўшы яго, прывёў у Антыёхію.
калі знайшоў яго, прывёў у Антыёхію. Увесь год яны працавалі разам у Касцёле і навучалі вялікую колькасць людзей. У Антыёхіі ўпершыню вучні былі названыя хрысціянамі.
Сталася ж, што яны цэлы год зьбіраліся ў гэтай царкве і навучалі значную грамаду; у Антыёхіі найперш вучняў сталі называць Хрысьціянамі.
У тыя дні прарокі прыбылі з Ерузалема ў Антыёхію.
У тыя ж дні прыйшлі з Ерусаліму ў Антыёхію прарокі.
Адзін з іх, па імені Агаў, устаў і, натхнёны Духам, прадказаў, што па ўсім свеце пачнецца вялікі голад. Ён і настаў пры імператары Клаўдзіі.
А адзін з іх, на імя Агаў, устаўшы, праз Духа даў знак, што на ўсім сьвеце ма́е быць вялікі голад, які і стаўся за цэзара Кляўдыя.
Тады вучні вырашылі, што кожны паводле сваіх магчымасцяў пашле дапамогу братам, якія жылі ў Юдэі.
А вучні, кожны паводле магчымасьці сваёй, вызначылі паслаць [дапамогу] брата́м, што жылі ў Юдэі.
І так зрабілі, паслаўшы сабранае старэйшынам праз Барнабу і Саўла.
І ўчынілі гэта, паслаўшы да старостаў праз рукі Барнабы і Саўла.
