Дзеі 15 разьдзел

 

 

Некаторыя з тых, хто прыйшоў з Юдэі, вучылі братоў: «Калі не будзеце абрэзаныя паводле звычаю Майсея, не зможаце быць збаўленымі».

 

І некаторыя, што прыйшлі з Юдэі, навучалі братоў: «Калі ня будзеце абрэзаны паводле звычаю Майсея, ня можаце быць збаўленыя».

Калі распачалася звада і немалая спрэчка Паўла і Барнабы з імі, было вырашана, што Павел і Барнаба, і некаторыя іншыя з іх пойдуць у гэтай справе да Апосталаў і старэйшын у Ерузалем.

 

Тады сталася немалое змаганьне і спрэчка з імі ў Паўла і Барнабы, і вызначылі, каб Павал і Барнаба, і некаторыя іншыя з іх узыйшлі наконт гэтай спрэчкі да апосталаў і старостаў у Ерусалім.

Яны ж, пасланыя Касцёлам, праходзілі праз Феніцыю і Самарыю, расказваючы пра навяртанне язычнікаў. І вельмі ўзрадавалі ўсіх братоў.

 

Яны ж, праведзеныя царквою, праходзілі праз Фінікію і Самарыю, распавядаючы пра навяртаньне паганаў; і зрабілі радасьць вялікую ўсім брата́м.

Калі прыйшлі ў Ерузалем, былі прынятыя Касцёлам, Апосталамі і старэйшынамі. Яны распавялі, што Бог учыніў з імі.

 

А прыйшоўшы ў Ерусалім, яны былі прынятыя царквою, і апосталамі, і старостамі, і расказалі ўсё, што Бог учыніў з імі.

Тады ўсталі некаторыя з кола фарысеяў, якія паверылі, і сказалі: «Трэба абрэзаць іх і загадаць ім, каб яны захоўвалі Закон Майсея!»

 

Падняліся ж некаторыя з герэзіі фарысэйскае, якія былі паверыўшыя, кажучы, што трэба іх абрэзаць і загадаць захоўваць закон Майсея.

Тады сабраліся Апосталы і старэйшыны, каб вырашыць гэтую справу.

 

І сабраліся апосталы і старосты разгледзець наконт слова гэтага.

Калі паўстала вялікая спрэчка, Пётр устаў і сказаў ім: «Браты, вы ведаеце, што з даўніх дзён Бог выбраў мяне сярод вас, каб язычнікі з маіх вуснаў пачулі слова Евангелля і паверылі.

 

А як сталася вялікая спрэчка, Пётар, устаўшы, сказаў ім: «Мужы браты! Вы ведаеце, што ад дзён старадаўных Бог выбраў сярод нас, каб праз мае́ вусны пачулі пагане слова Эва́нгельля і паверылі.

Бог, які ведае сэрцы, засведчыў перад імі, даўшы ім, як і нам, Духа Святога.

 

І Знаўца сэрцаў, Бог, засьведчыў ім, даўшы ім Духа Сьвятога, як і нам,

Ён не зрабіў ніякай розніцы паміж намі ды імі і праз веру ачысціў іхнія сэрцы.

 

і ніяк не адрозьніў між намі і імі, вераю ачысьціўшы сэрцы іхнія.

Навошта ж цяпер выпрабоўваеце Бога, ускладаючы вучням на шыю ярмо, якое не маглі несці ні айцы нашыя, ні мы?

 

Дык цяпер навошта вы спакушаеце Бога, каб ускласьці на шыі вучняў ярмо, насіць якое ня здолелі ані бацькі́ нашыя, ані мы?

Але мы верым, што ласкаю Пана Езуса мы будзем збаўленыя таксама, як і яны».

 

Але мы верым, што збаўленыя праз ласку Госпада Ісуса Хрыста, гэтак сама, як і яны».

Замоўклі ўсе сабраныя і слухалі апавяданне Барнабы і Паўла пра тое, як шмат знакаў і цудаў учыніў Бог праз іх сярод язычнікаў.

 

І замаўчала ўсё мноства, і слухалі Барнабу і Паўла, якія распавядалі, якія знакі і цуды ўчыніў праз іх Бог сярод паганаў.

Калі яны скончылі, загаварыў Якуб, кажучы: «Браты, паслухайце мяне.

 

Калі ж яны замаўчалі, адказаў Якуб, кажучы: «Мужы браты! Паслухайце мяне!

Сымон расказаў, як Бог спачатку паглядзеў на язычнікаў, каб выбраць з іх народ для свайго імя.

 

Сымон распавёў, як спачатку Бог нагледзеў узяць з паганаў народ дзеля імя Свайго,

І з гэтым згаджаюцца словы прарокаў, як напісана:

 

і з гэтым згаджаюцца словы Прарокаў, як напісана:

“Потым вярнусяі адбудую заняпалы шацёр Давіда,адбудую руіны яго і пастаўлю нанова,

 

“Пасьля гэтага вярнуся, і адбудую намёт Давіда, які заваліўся, і зруйнаванае ў ім адбудую, і выпрастую яго,

каб астатнія людзі шукалі Пана,і ўсе народы, над якімі заклікаюць імя Маё, —кажа Пан, які чыніць гэтыя справы,

 

каб шукалі Госпада пазасталыя людзі і ўсе народы, на якіх будзе прызвана імя Маё, — кажа Госпад, Які робіць усё гэта”.

вядомыя спрадвеку”.

 

Ад вякоў вядомыя Богу ўсе справы Ягоныя.

Таму я лічу, што не трэба абцяжарваць тых язычнікаў, якія навяртаюцца да Бога,

 

Дзеля гэтага я суджу ня мучыць тых з паганаў, якія зьвярнуліся да Бога,

але трэба напісаць ім, каб яны ўстрымліваліся ад апаганьвання ідаламі, ад распусты, ад таго, што задушана, і ад крыві.

 

але напісаць ім, каб высьцерагаліся гідотаў ідальскіх, і распусты, і душанага, і крыві;

Бо з даўніх часоў ёсць у кожным горадзе тыя, хто кожны шабат абвяшчае і чытае ў сінагогах Закон Майсея».

 

бо [закон] Майсея ад старадаўных пакаленьняў ма́е ў гарадах тых, хто абвяшчае яго, чытаны ў сынагогах кожную суботу».

Тады Апосталы і старэйшыны разам з усім Касцёлам, выбраўшы сярод сябе Юду, званага Барсабам, і Сілу — мужоў, якія былі першымі сярод братоў, вырашылі паслаць іх у Антыёхію з Паўлам і Барнабам.

 

Тады надумалі апосталы і старосты разам з усёй царквою, выбраўшы спасярод сябе мужоў, паслаць у Антыёхію з Паўлам і Барнабам Юду, называнага Барсабам, і Сілу, мужоў перадавых сярод братоў,

А праз іх выслалі такі ліст: «Апосталы і старэйшыя браты вітаюць братоў з язычнікаў у Антыёхіі, Сірыі і Цыліцыі!

 

напісаўшы рукамі сваімі гэтак: «Апосталы, і старосты, і браты — брата́м з паганаў у Антыёхіі і Сірыі, і Кілікіі: радавацца!

Мы пачулі, што некаторыя з нас адправіліся без нашага даручэння і ўстрывожылі вас словамі, занепакоіўшы вашыя душы.

 

Пачуўшы, што некаторыя, што прыйшлі ад нас, стрывожылі вас словамі, захістаўшы ду́шы вашыя, кажучы абрэзывацца і захоўваць Закон, чаго мы не загадвалі,

Таму мы згодна вырашылі выбраць мужоў і паслаць іх да вас з нашымі ўмілаванымі Барнабам і Паўлам, людзьмі,

 

надумалі мы, сабраўшыся аднадушна, паслаць да вас выбраных мужоў разам з улюбёнымі нашымі Барнабам і Паўлам,

якія аддаюць сваё жыццё дзеля імя Пана нашага Езуса Хрыста.

 

людзьмі, якія аддалі ду́шы свае за імя Госпада нашага Ісуса Хрыста.

Мы паслалі да вас Юду і Сілу, якія абвесцяць вам тое самае словамі.

 

Дык паслалі мы Юду і Сілу, і яны словамі паведамяць тое самае.

Бо Дух Святы і мы пастанавілі не ўскладаць на вас болей ніякага цяжару, акрамя таго, што неабходна:

 

Бо надумалася Духу Сьвятому і нам ніякага больш цяжару на вас не ўскладаць, акрамя гэтага неабходнага:

устрымлівайцеся ад ахвяраў, прынесеных ідалам, ад крыві, ад таго, што задушана, і ад распусты. Калі будзеце ўстрымлівацца ад гэтага, добра зробіце. Бывайце здаровы».

 

сьцерагчыся ахвяраў ідалам, і крыві, і душанага, і распусты. Захоўваючы сябе ад гэтага, зробіце добра. Бывайце здаровыя».

Пасланыя прыйшлі ў Антыёхію і, сабраўшы людзей, аддалі ліст.

 

Тады тыя, што былі пасланыя, прыйшлі ў Антыёхію і, сабраўшы мноства, аддалі пасланьне.

Калі яго прачыталі, узрадаваліся гэтаму настаўленню.

 

А тыя, прачытаўшы, узрадаваліся ад гэтага пацяшэньня.

Юда і Сіла, якія самі былі прарокамі, многімі прамовамі настаўлялі і ўмацоўвалі братоў.

 

Юда і Сіла, якія былі і прарокамі, многімі словамі пацяшалі братоў і ўмацоўвалі.

Прабыўшы там пэўны час, браты адпусцілі іх з супакоем да тых, хто іх паслаў.

 

Прабыўшы ж там [нейкі] час, яны былі ў супакоі пасланыя братамі да апосталаў.

 

А Сіле надумалася застацца там.

Але Павел і Барнаба заставаліся ў Антыёхіі, навучаючы і абвяшчаючы разам з многімі іншымі слова Пана.

 

Паўла ж і Барнаба былі ў Антыёхіі, навучаючы і дабравесьцячы разам з многімі другімі слова Госпадава.

Праз некалькі дзён Павел сказаў Барнабу: «Вернемся і наведаем нашых братоў ва ўсіх гарадах, дзе мы абвяшчалі слова Пана, і паглядзім, як яны маюцца».

 

А праз колькі дзён сказаў Павал да Барнабы: «Вярнуўшыся, адведаем братоў нашых ва ўсіх гарадах, у якіх мы прапаведвалі слова Госпадава, як яны маюцца».

Тады Барнаба хацеў узяць з сабою Яна, якога звалі Маркам.

 

Барнаба ж пастанавіў узяць з сабою Яна, называнага Маркам.

Але Павел палічыў, што не трэба браць з сабой таго, хто адышоў ад іх у Памфіліі і не спадарожнічаў ім у працы.

 

А Павал лічыў ня вартым браць яго з сабою, бо ён адыйшоў ад іх у Памфіліі і не пайшоў з імі на гэтую справу.

Адбылася спрэчка, так што яны разышліся адзін з адным. Тады Барнаба ўзяў з сабою Марка і паплыў на Кіпр,

 

Тады сталася спрэчка, так што яны разлучыліся адзін з адным, і Барнаба, узяўшы Марка, паплыў на Кіпр.

а Павел выбраў сабе Сілу і, калі браты даручылі яго ласцы Пана, вырушыў.

 

А Павал, паклікаўшы Сілу, пайшоў, аддадзены братамі ласцы Божай,

Праходзіў ён праз Сірыю і Цыліцыю, умацоўваючы Касцёлы.

 

і праходзіў праз Сірыю і Кілікію, умацоўваючы цэрквы.