Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Антонія Бокуна
Кажу восьжа: пакуль насьледнік — малалетні, ён нічым ня рожніцца ад слугі, хоць і гаспадар усяго:
Кажу вось: увесь час, пакуль спадкаемца — немаўля, ён нічым ня лепшы за слугу, хоць ён пан усяго,
ён пад апякунамі й аканомамі аж да пары вызначанай бацькам.
але ён пад наглядчыкамі і аканомамі аж да вызначанага бацькам часу.
Гэтак і мы: пакуль былі малымі, падлягалі сілам сьвету,
Гэтак і мы, калі былі немаўлятамі, былі паняволеныя стыхіям сьвету.
а як прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, зроджанага з жанчыны і падлеглага Закону,
А калі прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, Які быў з жанчыны і быў пад Законам,
каб адкупіў падзаконных ды каб і мы атрымалі усынаўленне.
каб адкупіць тых, якія пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.
І таму, што вы — сыны, зыслаў Бог у вашы сэрцы Духа Сына Свайго, ўзываючага: Абба, Войчэ!
А як вы — сыны, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які кліча: «Абба, Ойча!»
Дзеля таго ты ўжэ не слуга, але сын; а калі сын, дык і насьледнік праз Бога.
Так што ты ўжо не слуга, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца Бога праз Хрыста.
Калісь то вы, ня знаўшы Бога, служылі багам, якія ў сутнасці ня былі багамі;
Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі тым, якія паводле прыроды ня ёсьць богі.
цяпер-жа, пазнаўшы Бога, ці лепш мо — пазнаныя Богам, па што вяртаецеся зноў к немачным нікчомым рэчывам, якім зноў маніцеся служыць?
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, а больш пазнаныя Богам, як вы вяртаецеся ізноў да нядужых і ўбогіх стыхіяў, якім зноў хочаце служыць нанова?
Пільнуйце дні, месяцы, поры і гады.
Вы сочыце за днямі, і месяцамі, і порамі, і гадамі.
Пабайваюся аб вас, ці не надарма ў вас я мазаліўся.
Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.
Браты, малю вас, будзьце гэткімі, як я; бо і я гэткі, як вы. Нічым вы ня скрыўдзілі мяне;
Прашу вас, браты, будзьце, як і я, бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне.
вы-ж ведаеце, як я фізычна немачны даўней выглашаў вам Эванэлію,
А вы ведаеце, што я ў нядужасьці цела дабравесьціў вам раней,
і вы не пагарджалі ды не адапхнулі із-за таго, што ў целе маім было для вас прыкрым, спакусай, а прынялі мяне як Божага Анела, як Хрыстуса Езуса.
і вы не пагардзілі спакусай маёй, якая ў целе маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
Дзеж падзелася тая шчаснапагада вашая? Светчу бо вам, што каліб маглі тады, то выняліб свае вочы й даліб мне.
Дык якое было шчасьце вашае! Бо сьведчу вам, што калі б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, вы далі б мне.
Дык няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы праўду вам?
Дык ці ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
дрыжаць аб вас, але нядобра, бо адстараніць вас хочуць, каб вы іх насьледавалі.
Рупяцца пра вас нядобра, але хочуць аддзяліць вас [ад нас], каб вы рупіліся пра іх.
Яно то добра дбаць аб добрым заўсёды, а ня толькі тады, калі я у вас прысутны,
А добра рупіцца пра добрае заўсёды, а ня толькі, калі я прысутны ў вас,
сынкі мае, якіх зноў вось раджу балеючы, пакуль не ўфармуецца ў вас Хрыстус.
дзеткі мае, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль не ўкшталтуецца ў вас Хрыстос.
Хацеўбы я цяпер ужо быць у вас і зьмяніць мой голас, я бо аб вас у сумнівах.
Хацеў бы я цяпер быць прысутным у вас і зьмяніць голас мой, бо я зьбянтэжаны вамі.
Скажэце мне тые, што жадаеце быць пад Законам: вы ня чыталі Закону?
Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад Законам: ці ж вы ня слухаеце Закону?
Бо-ж напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служніцы, а другога ад вольнае.
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служкі і аднаго ад свабоднай.
Але той, што ад служніцы, водле цела народжаны; а той, што з вольнае — з абяцання.
Але той, які ад служкі, народжаны паводле цела, а той, які ад свабоднай, — праз абяцаньне.
Гэта праз алегорыю сказана; тут бо два запаветы: адзін з гары Сынайскае, родзячы на служэнства, гэта Агар;
Гэта ёсьць алегорыя. Бо гэта два запаветы: адзін — ад гары Сынай, які нараджае на няволю, які ёсьць Агар.
а гара Сынай ёсьць у Арабіі і мае лучнасьць з сянняшнім Ерузалімам, паняволеным із сынамі сваімі;
Бо Агар ёсьць гара Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, які ў няволі з дзецьмі сваімі;
вышэйшы-ж Ерузалім ёсьць вольны і ён ёсьць маці ўсім нам.
а Ерусалім, які ўгары, — свабодны, ён ёсьць маці ўсім нам.
Напісана бо: Весяліся, няплодная, няроджаная, голасна ўсклікні мук нязнаючая; бо шмат болей дзяцей у пакінутай, як у маючай мужа!
Бо напісана: «Узьвесяліся, няплодная, якая не нараджала; загукай і закрычы ты, якая, якая ня мучылася ў радзінах, бо шмат дзяцей у самотнай, больш, чым у той, якая мае мужа».
Мы-ж, браты, паводле Ізаака — дзеці абяцання.
А мы, браты, паводле Ісаака — дзеці абяцаньня.
Але, як тады народжаны водле цела прасьледаваў роджанага водле духа, гэтак і цяпер.
Але як тады той, які быў народжаны паводле цела, перасьледаваў таго, які паводле духа, гэтак і цяпер.
Што-ж бо кажа Пісанне? Выжань служаніцу з ейным сынам, бо сын нявольніцы ня будзе насьледнікам з сынам вольнае.
Але што кажа Пісаньне? «Выгані служку і сына ейнага, бо сын служкі ня будзе спадкаемцам разам з сынам свабоднай».
Гэтак вось, браты, мы ня служніцы сыны, але вольнае.
Дык вось, браты, мы — дзеці ня служкі, але свабоднай.
