Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Анатоля Клышкi
Кажу восьжа: пакуль насьледнік — малалетні, ён нічым ня рожніцца ад слугі, хоць і гаспадар усяго:
Але я кажу: спадкаемец, пакуль ён непаўналетні, нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён і гаспадар усяго,
ён пад апякунамі й аканомамі аж да пары вызначанай бацькам.
але знаходзіцца пад апекунамі і домакіраўнікамі да часу, вызначанага бацькам.
Гэтак і мы: пакуль былі малымі, падлягалі сілам сьвету,
Так і мы, калі былі дзецьмі, былі ў нявольніцтве ў стыхій свету;
а як прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, зроджанага з жанчыны і падлеглага Закону,
але прыйшла паўната часу, Бог паслаў Свайго Сына, Які нарадзіўся ад жанчыны, нарадзіўся пад законам,
каб адкупіў падзаконных ды каб і мы атрымалі усынаўленне.
каб Ён выкупіў падзаконных, каб мы атрымалі ўсынаўленне.
І таму, што вы — сыны, зыслаў Бог у вашы сэрцы Духа Сына Свайго, ўзываючага: Абба, Войчэ!
А таму што вы — сыны, то Бог паслаў у нашы4 сэрцы Духа Свайго Сына, які ўсклікае: Авва, Татухна!
Дзеля таго ты ўжэ не слуга, але сын; а калі сын, дык і насьледнік праз Бога.
Так што ты ўжо не раб, а сын; а калі сын, то і нашчадак праз Бога5.
Калісь то вы, ня знаўшы Бога, служылі багам, якія ў сутнасці ня былі багамі;
Але тады, не ведаючы Бога, вы былі ў рабстве ў тых, хто з прыроды не багі.
цяпер-жа, пазнаўшы Бога, ці лепш мо — пазнаныя Богам, па што вяртаецеся зноў к немачным нікчомым рэчывам, якім зноў маніцеся служыць?
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, ці хутчэй, пазнаныя Богам, як жа вы зноў вяртаецеся да слабых і бедных стыхій, якім зноў нанова хочаце аддацца ў рабства?
Пільнуйце дні, месяцы, поры і гады.
Вы прытрымліваецеся дзён, месяцаў, пораў і гадоў.
Пабайваюся аб вас, ці не надарма ў вас я мазаліўся.
Баюся за вас, ці не марна я працаваў у вас.
Браты, малю вас, будзьце гэткімі, як я; бо і я гэткі, як вы. Нічым вы ня скрыўдзілі мяне;
Будзьце як я; бо і я, як вы; браты, малю вас; вы мяне нічым не пакрыўдзілі;
вы-ж ведаеце, як я фізычна немачны даўней выглашаў вам Эванэлію,
і вы ведаеце, што я ў немачы цела добравесціў вам першы раз;
і вы не пагарджалі ды не адапхнулі із-за таго, што ў целе маім было для вас прыкрым, спакусай, а прынялі мяне як Божага Анела, як Хрыстуса Езуса.
і тым, што было ў маім целе выпрабаваннем для вас, вы не пагарджалі і не адкінулі з грэбаваннем, а як Анёла Божага прынялі мяне, як Хрыста Ісуса.
Дзеж падзелася тая шчаснапагада вашая? Светчу бо вам, што каліб маглі тады, то выняліб свае вочы й даліб мне.
Дык дзе ж тое шчасце ваша? Бо я сведчу вам, што, калі б было можна, вы вырвалі б вочы свае і далі б мне.
Дык няўжо я стаўся ворагам вашым, кажучы праўду вам?
Так ці зрабіўся я вашым ворагам, кажучы вам праўду?
дрыжаць аб вас, але нядобра, бо адстараніць вас хочуць, каб вы іх насьледавалі.
Тыя рупяцца пра вас не з добрых намераў, а хочуць вас адлучыць, каб вы рупіліся аб іх.
Яно то добра дбаць аб добрым заўсёды, а ня толькі тады, калі я у вас прысутны,
Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я знаходжуся ў вас.
сынкі мае, якіх зноў вось раджу балеючы, пакуль не ўфармуецца ў вас Хрыстус.
Дзеці мае, якіх я зноў у пакутах нараджаю, пакуль не выявіцца ў вас Хрыстос;
Хацеўбы я цяпер ужо быць у вас і зьмяніць мой голас, я бо аб вас у сумнівах.
я хацеў бы цяпер быць у вас і змяніць мой голас, таму што я не магу зразумець вас.
Скажэце мне тые, што жадаеце быць пад Законам: вы ня чыталі Закону?
Скажыце мне тыя, хто хоча быць пад законам, ці ж вы не чуеце закона?
Бо-ж напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служніцы, а другога ад вольнае.
Бо напісана, што ў Аўраама было два сыны: адзін ад служанкі і адзін ад вольнай.
Але той, што ад служніцы, водле цела народжаны; а той, што з вольнае — з абяцання.
Але той, што ад служанкі, быў народжаны паводле цела, а той, што ад вольнай, — праз абяцанне.
Гэта праз алегорыю сказана; тут бо два запаветы: адзін з гары Сынайскае, родзячы на служэнства, гэта Агар;
У гэтым ёсць іншасказанне: бо гэта два запаветы, адзін — ад гары Сінай, што нараджае дзяцей для рабства, гэта Гагар.
а гара Сынай ёсьць у Арабіі і мае лучнасьць з сянняшнім Ерузалімам, паняволеным із сынамі сваімі;
Гагар жа ёсць гара Сінай у Аравіі; і адпавядае яна цяперашняму Іерусаліму, бо ён у рабстве са сваімі дзецьмі.
вышэйшы-ж Ерузалім ёсьць вольны і ён ёсьць маці ўсім нам.
А вышні Іерусалім вольны, гэта наша6 маці;
Напісана бо: Весяліся, няплодная, няроджаная, голасна ўсклікні мук нязнаючая; бо шмат болей дзяцей у пакінутай, як у маючай мужа!
бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, якая не нараджала, усклікні і закрычы, якая не пакутавала родамі, бо шмат дзяцей у адзінокай, а не ў той, якая мае мужа».
Мы-ж, браты, паводле Ізаака — дзеці абяцання.
Вы ж, браты, — дзеці абяцання, як Ісаак.
Але, як тады народжаны водле цела прасьледаваў роджанага водле духа, гэтак і цяпер.
Але як тады народжаны паводле цела гнаў таго, хто ад Духу, так і цяпер.
Што-ж бо кажа Пісанне? Выжань служаніцу з ейным сынам, бо сын нявольніцы ня будзе насьледнікам з сынам вольнае.
Але што кажа Пісанне?: «Выгані служанку і яе сына; бо ў ніякім разе сын служанкі не будзе спадкаемцам разам з сынам вольнай».
Гэтак вось, браты, мы ня служніцы сыны, але вольнае.
Таму, браты, мы дзеці не служанкі, а вольнай.