Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Анатоля Клышкi
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
Але я кажу: спадкаемец, пакуль ён непаўналетні, нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён і гаспадар усяго,
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
але знаходзіцца пад апекунамі і домакіраўнікамі да часу, вызначанага бацькам.
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
Так і мы, калі былі дзецьмі, былі ў нявольніцтве ў стыхій свету;
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
але прыйшла паўната часу, Бог паслаў Свайго Сына, Які нарадзіўся ад жанчыны, нарадзіўся пад законам,
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
каб Ён выкупіў падзаконных, каб мы атрымалі ўсынаўленне.
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
А таму што вы — сыны, то Бог паслаў у нашы4 сэрцы Духа Свайго Сына, які ўсклікае: Авва, Татухна!
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
Так што ты ўжо не раб, а сын; а калі сын, то і нашчадак праз Бога5.
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
Але тады, не ведаючы Бога, вы былі ў рабстве ў тых, хто з прыроды не багі.
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, ці хутчэй, пазнаныя Богам, як жа вы зноў вяртаецеся да слабых і бедных стыхій, якім зноў нанова хочаце аддацца ў рабства?
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Вы прытрымліваецеся дзён, месяцаў, пораў і гадоў.
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Баюся за вас, ці не марна я працаваў у вас.
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
Будзьце як я; бо і я, як вы; браты, малю вас; вы мяне нічым не пакрыўдзілі;
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
і вы ведаеце, што я ў немачы цела добравесціў вам першы раз;
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
і тым, што было ў маім целе выпрабаваннем для вас, вы не пагарджалі і не адкінулі з грэбаваннем, а як Анёла Божага прынялі мяне, як Хрыста Ісуса.
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Дык дзе ж тое шчасце ваша? Бо я сведчу вам, што, калі б было можна, вы вырвалі б вочы свае і далі б мне.
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Так ці зрабіўся я вашым ворагам, кажучы вам праўду?
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Тыя рупяцца пра вас не з добрых намераў, а хочуць вас адлучыць, каб вы рупіліся аб іх.
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я знаходжуся ў вас.
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Дзеці мае, якіх я зноў у пакутах нараджаю, пакуль не выявіцца ў вас Хрыстос;
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
я хацеў бы цяпер быць у вас і змяніць мой голас, таму што я не магу зразумець вас.
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Скажыце мне тыя, хто хоча быць пад законам, ці ж вы не чуеце закона?
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Бо напісана, што ў Аўраама было два сыны: адзін ад служанкі і адзін ад вольнай.
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
Але той, што ад служанкі, быў народжаны паводле цела, а той, што ад вольнай, — праз абяцанне.
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
У гэтым ёсць іншасказанне: бо гэта два запаветы, адзін — ад гары Сінай, што нараджае дзяцей для рабства, гэта Гагар.
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
Гагар жа ёсць гара Сінай у Аравіі; і адпавядае яна цяперашняму Іерусаліму, бо ён у рабстве са сваімі дзецьмі.
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
А вышні Іерусалім вольны, гэта наша6 маці;
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, якая не нараджала, усклікні і закрычы, якая не пакутавала родамі, бо шмат дзяцей у адзінокай, а не ў той, якая мае мужа».
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Вы ж, браты, — дзеці абяцання, як Ісаак.
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
Але як тады народжаны паводле цела гнаў таго, хто ад Духу, так і цяпер.
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
Але што кажа Пісанне?: «Выгані служанку і яе сына; бо ў ніякім разе сын служанкі не будзе спадкаемцам разам з сынам вольнай».
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
Таму, браты, мы дзеці не служанкі, а вольнай.
