Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
Дык кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад слугі, хоць ён і гаспадар над усім,
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
але падпарадкоўваецца да вызначанага айцом часу апекунам і распарадчыкам.
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
Так і мы, пакуль былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону,
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне.
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: «Абба, Ойча!»
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
Таму ты ўжо не слуга, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы.
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
Але тады, калі не ведалі вы Бога, вы служылі тым, якія па сутнасці не былі багамі.
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і марных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Вы зважаеце на дні, месяцы, часы і гады.
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Баюся, ці не дарма я працаваў для вас?
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
Браты, прашу вас, будзьце такімі, як я, бо і я такі, як вы. Вы мяне нічым не пакрыўдзілі.
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
Ведаеце, што першы раз я абвяшчаў вам Евангелле, калі быў хворы.
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
У выпрабаванні вашым з прычыны маёй хваробы вы не адкінулі мяне, але прынялі як Божага анёла, як Езуса Хрыста.
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Дык дзе ж вашая радасць? Сведчу вам, што калі б было можна, вы вырвалі б свае вочы і аддалі мне.
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Ці ж я стаў для вас ворагам, кажучы вам праўду?
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Яны рупяцца аб вас не з добрых меркаванняў, але хочуць адлучыць вас ад мяне, каб вы рупіліся аб іх.
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
Добра ж рупіцца аб добрым заўсёды, а не толькі тады, калі я прысутны сярод вас.
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Дзеці мае, я зноў нараджаю вас у пакутах, пакуль вобраз Хрыста не сфармуецца ў вас.
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
Хацеў бы быць у вас цяпер і змяніць мой голас, бо сам не ведаю, што з вамі рабіць.
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Скажыце мне, вы, якія хочаце жыць пад Законам, ці ж вы не чуеце Закону?
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Напісана, што ў Абрагама было два сыны: адзін ад нявольніцы, другі ад свабоднай.
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
Але той, што ад нявольніцы, нарадзіўся паводле цела, а той, што ад свабоднай — з абяцання.
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
У гэтым ёсць алегорыя: гэта два запаветы. Адзін, на гары Сінай, які нараджае для няволі, — гэта Агар.
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузалему, таму што ён зняволены са сваімі сынамі.
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
А Ерузалем, што ўгары, свабодны, ён — нашая маці.
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
Бо напісана: «Узвесяліся, бясплодная, што не нараджала; усклікні і закрычы, якая не цярпела родаў, таму што ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, што мае мужа».
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Вы ж, браты, так як Ісаак, дзеці абяцання.
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
Але як і тады той, што нарадзіўся паводле цела, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам свабоднай».
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
Таму, браты, мы дзеці не нявольніцы, але свабоднай.
